The Future of Educational Supervision for Supervisors under the Primary Education Service Area Office in the Next Decade: in Case of Technology Content (Computing Science)
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research article were 1) to study the current conditions and problems of educational supervision; and 2) to study the future of educational supervision for educational supervisors under the Primary Educational Service Area Office in the Next Decade: A Case of Technology Content (Computing Science) using the EDFR (Ethnographic Delphi Future Research) techniques. The research included interviews and a questionnaire based on the conformity data of 25 experts who were educational supervisors with specialized academic standing or higher, who had specialized skills and experience in educational supervision, technology content (computing science) from 3 years up, experienced in educational supervision in elementary schools and being a Coding Mentor in elementary level according to the order of the Office of the Basic Education Commission for 2 rounds. Research statistics were percentage, median, and interquartile range statistics, namely percentage, median and interquartile range. The results of the research were as follows: 1) the current conditions and problems of educational supervision for educational supervisors under the Primary Education service area office in the next decade: in case of technology content (computing science), consisted of four aspects: 1.1) planning of educational supervision, 1.2) creating educational supervision tools, 1.3) conducting educational supervision, and 1.4) evaluating the results of educational supervision; and 2) the ดfuture of educational supervision for educational supervisors under the Primary Educational Service Area Office in the Next Decade: A Case of Technology Content (Computing Science) according to the consensus of experts, consisted of 4 aspects: in terms of planning supervision of education supervision, teams in supervision should be built; in the aspect of creation of educational supervision tool, it should be an easy-to-use tool, not complicated, helpful in problem solving, improve and develop the quality of education; in terms of educational supervision operations, supervision results/reflections (AAR) should be summarized to supervisors, using open-ended questions for the supervision recipients to express their opinions; in the aspect of evaluation of educational supervision, the supervision results in question, obstacles and suggestions should be brought for further supervision development.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กัมปนาท สุ่มมาตย์. (2563). แนวทางการพัฒนาศึกษานิเทศก์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาให้เกิดสมรรถนะที่เหมาะสมสำหรับทศวรรษหน้า. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เชาวฤทธิ์ จงเกษกรณ์. (2547). นวัตกรรมการศึกษาชุดการนิเทศเพื่อปฏิรูปการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้. กรุงเทพฯ : 21 เซนจูรี่.
นพพรพรรณ ญาณโกมุท. (2558). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในตามแนวคิดการศึกษาชั้นเรียน (Lesson Study). (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการศึกษาและการเรียนรู้). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ : สุวีริยสาส์น.
ยุทธ ไกยวรรณ์. (2545). พื้นฐานการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : สุวีริยาส์น.
ราณี กุยรัมย์. (2554). ปัญหาและแนวทางการนิเทศภายในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 2. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ศิริเดช เทพศิริ. (2560). การพัฒนาตัวบ่งชี้ทัศนคติเชิงบวกต่อการนิเทศของครู. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศการศึกษาและพัฒนาหลักสูตร). บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). คู่มือการใช้หลักสูตร สาระเทคโนโลยี (วิทยาการคำนวณ) กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์. กรุงเทพฯ : องค์การค้าของ สกสค.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน หน่วยศึกษานิเทศก์. (2559). กระบวนการในการนิเทศการศึกษา. กรุงเทพฯ : หน่วยศึกษานิเทศก์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). การวิจัยและพัฒนานโยบายการพัฒนาครู และบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สิรดา สายเพ็ชร. (2554). กลยุทธ์การนิเทศแบบร่วมพัฒนาวิชาชีพครูของโรงเรียนมัธยมศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิเทศการศึกษาและพัฒนาหลักสูตร). บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน หน่วยศึกษานิเทศก์. (2564). ศาสตร์และศิลป์ในการนิเทศ. (อัดสำเนา)
อดุลย์ วงค์ก้อม. (2551). รูปแบบการนิเทศการศึกษาของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Behlol, M.G. (2011). Concept of Supervision and supervisory Practice at Primary Level in Pakistan. International Education Studies, 4(4), 428-435.
