Development of Physical Education Learning Management Model Based on Constructivist Theory to Promote Creativity and Sportsmanship for Upper Primary School Students
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research article were 1) to study the learning management conditions; 2) to create and examine the quality; 3) to use the physical education learning management model based on the constructivist theory; and 4) to evaluate the usefulness of the physical education learning management model based on the constructivist theory. The research followed the research and development steps: 1) in terms of physical education learning management conditions, the sample group consisted of physical education teachers in 21 schools under Rajabhat University by purposive sampling, 2) creating and examining the quality of the model, 3) use of the model. The sample group consisted of Prathom Suksa 5 students at the Nakhon Sawan Rajabhat University Demonstration School. There was 1 sample group and 1 control group, with 20 students per group. The experiment lasted for 10 weeks. The instruments used for data collection were the creativity test and the sportsmanship test. The statistics used in the research were mean, standard deviation, and t-test. The research results found that 1) the conditions of physical education learning management in all 4 aspects found that the aspect of need and feasibility had the highest mean value, with an average value of 4.36, which was at a high level, 2) the model of physical education learning management according to the constructivist theory was at a very appropriate level, 3) the results of using the model found that 3.1) creativity and sportsmanship after studying of the experimental group students were significantly higher than before studying at a statistical level of .05, 3.2) creativity and sportsmanship after studying of the experimental group students were significantly higher than the control group at a statistical level of .05, 4) the results of the evaluation of usefulness found that the principles were useful for the guidelines for using the model, easy to understand and clear, with an average value of 4.96, which was at the highest level.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กัญญารัตน์ โคจร, กันยารัตน์ สอนสุภาพ และสมทรง สิทธิ. (2563). การศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหาด้านการคิดขั้นสูงของนักเรียนโรงเรียนวัดแจ่มอารมณ์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 26(1), 67-84.
ฐาณรงค์ ทุเรียน. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีต่อทักษะทางสังคมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา). คณะครุศาสตร์ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ดนัย ดวงภุมเมศร์. (2553). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนพลศึกษาเพื่อพัฒนากระบวนการคิดอย่างมีวิจารณญาณและความมีน้ำใจนักกีฬาของนักเรียนระดับประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา). คณะครุศาสตร์ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 23). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไทยรัฐ ออนไลน์. (2565). ม.6 แย่งเล่นสนามฟุตบอล นัดเคลียร์ไม่ลงตัว ยกพวกตะลุมบอน เจ็บ 2 ราย. เข้าถึงได้จาก https://www.thairath.co.th/news/crime/2473585
นภาพร ต้มปาน. (2560). การส่งเสริมการจัดการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของหัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษาตามทัศนะของผุ้บริหาร หัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้และครูในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 4. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
พิกุล มีทองคำ. (2563). การ พัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD เพื่อส่งเสริมความสามารถในการ แก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์เรื่อง ทศนิยม และ เศษส่วน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปี ที่ 1. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 20(3), 161-172.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2560). การศึกษา 40 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ละเมียด กรยุทธพิพัฒน์. (2551). หลักการจัดพลศึกษาในโรงเรียนมัธยม. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วรศักดิ์ เพียรชอบ. (2561). รวมบทความเกี่ยวกับปรัชญา หลักการ วิธีสอน และการวัดเพื่อประเมินผลทางพลศึกษา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2550). กลยุทธ์การจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อพัฒนาการคิดและยกระดับคุณภาพการศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21. (พิมพ์ครั้งที่ 12). นครปฐม : เพชรเกษมพริ้นติ้ง กรุ๊ป.
วาสนา พินิจวัฒน์, กาญจนา สุทธิเนียม, และอารีวรรณ เอี่ยมสะอาด. (2565). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนและความคิดสร้างสรรค์งานพิมพ์ภาพ โดยใช้รูปแบบการเรียนรู้ทฤษฎี คอนสตรัคติวิสซึมสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 8(3), 1033-1040.
สัจจพันธุ์ วันเพ็ญ. (2565). การพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ร่วมกับเทคนิคการใช้ผังกราฟิก. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). แนวทางการบริหารหลักสูตรตามหลักสูตร แกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุพนิต อิทธิวุฒิ. (2555). คุณลักษณะที่เป็นจริงด้านความมีน้ำใจนักกีฬาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ในเขตธนบุรี ปีการศึกษา 2554. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาพลศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2553). จิตวิทยาการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุริยา กลิ่นบานชื่น. (2558). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้พลศึกษาตามแนวคอนสตรัคติวิสต์เพื่อพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และความสามารถในการแก้ปัญหาสำหรับนักเรียนประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา). คณะครุศาสตร์ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อุษณีย์ เตรียมเชิดติวงศ์. (2563). ผลของการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสต์ที่มีต่อมโนทัศน์ทางวิทยาศาสตร์และเจตคติต่อประสบการณ์การเรียนรู้ เรื่องกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสงของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาการเรียนรู้และนวัตกรรมการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เอ็มจีอาร์ ออนไลน์, (2561). ฟุตบอลรายการอื่น ๆ. เข้าถึงได้จาก https://mgronline.com/sport/detail/9610000005849
ฮำดัน สาอุ. (2565). การส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอสุคิรินสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
DiYES International School. (2023). Sportsmanship in Physical Education: A Life Skill for Success. Retrieved from https://www.linkedin.com/pulse/ sportsmanship-physical-education-life/
Joyce, B. & Weil, M. (2004). Models of teaching. Boston : Allyn and Bacon.
Tomlinson-Keasey, C. & Keasey, C. B. (1974). The mediating role of cognitive development in moral judgment. Child Development, 45(2), 291-298. https://doi.org/10.2307/1127947