Guideline for the Development of Law on Temporary Release Standards in Thailand
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research article were 1) to study the background and problems of temporary release standards in Thailand; 2) to study concepts, theories, and laws related to temporary release standards, foreign laws, and analyze them in comparison with Thai laws; and 3) to propose guidelines for amending and improving laws related to temporary release standards in Thailand. This research was a qualitative study using documentary research, using research and collecting data from legal texts, documentary data in both Thai and foreign languages, from articles, books, theses, journals, legal texts, and databases from various websites both domestically and internationally. The data obtained from the study was used to analyze and compare Thai legal provisions with temporary release laws in Japan, the United Kingdom, and the United States. The analysis included criteria for temporary release, consideration of requests for temporary release, penalties, and measures for redressing defendants, in order to apply the concept to improve and amend Thai laws. The research results found that 1) the Criminal Procedure Code had criteria that resulted in most cases of bail being granted by requesting bail money. There were also no clear criteria for considering requests for temporary release and escape during temporary release. Currently, there was no penalty for escape during temporary release in general cases. In addition, the measures for redressing suspects under Thai law were not consistent with the current Thai social context; 2) foreign temporary release laws had laws that stipulated criteria that were consistent with human rights principles, with the main criteria for temporary release and legal provisions that specified the consideration of requests for temporary release and the penalty for escape during temporary release; 3) Thailand should amend the laws regarding the standards of temporary release in both the Criminal Procedure Code and other relevant laws.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
คณะกรรมการนักนิติศาสตร์สากล. (2553). สิทธิที่จะได้รับการเยียวยาและการชดใช้ความเสียหายจากการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างรุนแรงและกว้างขวาง : คู่มือนักปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : คณะกรรมการนักนิติศาสตร์สากล สำนักงานภูมิภาคเอเชีย แปซิฟิก.
คณิต ณ นคร. (2538). กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : นิติธรรม.
ชาติ ชัยเดชสุริยะ. (2549). มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนในกระบวนการยุติธรรมทางอาญา. กรุงเทพฯ : สายส่งวิญญูชน.
ไทยโพสต์. (2567). โฆษกศาลฯ เผยศาลเร่งทำความเข้าใจประชาชนถึงกระบวนการประกันตัว. เข้าถึงได้จาก https://www.thaipost.net/main/detail/96867
ธง ลีพึ่งธรรม. (2522). ความเป็นมาและทฤษฎีว่าด้วยการประกันตัวในประเทสอังกฤษและอเมริกา. วารสารอัยการ, 2(20), 78-79.
ปกป้อง ศรีสนิท. (2563). สิทธิมนุษยชน ในกระบวนการยุติธรรมทางอาญา. กรุงเทพฯ : วิญญูชน.
ปกป้อง ศรีสนิท. (2565). สิทธิที่จะพบศาลภายหลังถูกจับและถูกควบคุมตัว (ตอนที่ 2) : สถานการณ์ของประเทศไทย. เข้าถึงได้จาก https://www.the101.world/the-right-to-liberty-and-security-of-person-part-two/
วิเชียร ดิเรกอุดมศักดิ์. (2564). วิ. อาญาพิสดาร เล่ม 2 (ฉบับปรับปรุงใหม่ปี 2564) : หลักกฎหมายและแนวคำพิพากษาฎีกาตาม ป.วิ.อ. ภาค 3 และ 4. กรุงเทพฯ : จูริสพรูเด้นซ์ กรุ๊ป.
ศูนย์ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน. (2564). หลักการสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นผู้บริสุทธิ์: ความหมายเชิงหลักการและความเป็นจริงในคดีที่เกี่ยวข้องกับการใช้เสรีภาพตามรัฐธรรมนูญ. เข้าถึงได้จาก https://tlhr2014.com/archives/29273
สมชัย ชัยวณิชย์. (2563). ปัญหาในการลงโทษให้เหมาะสมกับบุคคล. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(9), 278-265.
สำนักประธานศาลฎีกา. (2564). ศาลยุติธรรมบนเส้นทางการสร้างดุลยภาพแห่งสิทธิ. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
สุพิศ ปราณีตพลกรัง. (2560). คำอธิบายพระราชบัญญัติมาตรการกำกับและติดตามจับกุมผู้หลบหนีการปล่อยชั่วคราวโดยศาล พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ : นิติธรรม.
หยุด แสงอุทัย. (2556). กฎหมายอาญา ภาค 1. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Van Brunt, A. & Bowman, L. E. (2018). Toward a just model of pretrial release: A history of bail reform and a prescription for what's next. The Journal of Criminal Law and Criminology, 108(4), 701-774.
