Development of an Integrative Group Counseling Model to Develop Time Management of Students with Special Sports Abilities of Thailand National Sports University Based on Cognitive Therapy
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research article were 1) to develop an integrated group counseling model to develop time management; and 2) to study the results of using an integrated group counseling model to develop time management of students with special sports abilities based on cognitive therapy. The sample group was 56 students with special sports abilities, Thailand National Sports University, Chonburi Campus, who participated in national and international sports competitions in the academic year 2024. They were selected by purposive sampling and divided into an experimental group and a control group. The research instruments were a time management test and an integrated group counseling model to develop time management. Data were analyzed by using mean, standard deviation, and two-way repeated measures variance. The research results found that 1) the integrated group counseling model to develop time management of students with special sports abilities based on cognitive therapy resulted in a 44-item time management test with a reliability value of .93 for the entire version. The integrated group counseling model consisted of 10 plans with 5 steps of counseling: (1) exploration of thought experience step, (2) awareness of the impact step, (3) counseling technique practice step, (4) development of new thoughts, feelings and behaviors step, (5) cognitive homework practice step; 2) the results of using the integrated group counseling model to develop time management of students with special sports abilities based on cognitive therapy found that the experimental method and the duration of the experiment had a statistically significant interaction at the .05 level, 2.1) the experimental group had a higher mean score than the control group in both the post-experiment and follow-up phases, 2.2) the experimental group had a higher mean score in the post-experiment and follow-up phases than the pre-experiment phase. The average satisfaction of the experimental group was at the highest level in all 3 dimensions, namely, group counseling process, consultants, and counselors 4.73 (2.00), 4.75 (1.77) and 4.56 (2.28), respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
ซูซูกิ ยู. (2565). เพราะฉันแตกต่างจึงบริหารเวลาแบบนี้. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์บิงโก.
ปนัดดา กองมนต์. (2565). การสร้างแบบวัดการบริหารเวลา (Time Management: TM) สำหรับนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา. (การค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาวิจัยและประเมินทางการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พรรณวดี สมกิตติกานนท์, ผ่องพรรณ เกิดพิทักษ์ และประสาร มาลากุล อยุธยา. (2560). การพัฒนารูปแบบการให้การปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะของความสำเร็จในการบริหารเวลาของนักศึกษาวิทยาลัยเซนต์หลุยส์. วารสารเกษมบัณฑิต, 18(1), 19-35.
พิมพ์ โหล่คำ. (2550). ความสามารถในการบริหารเวลาของนิสิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการอุดมศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
มณีรัศมิ์ พัฒนสมบัติสุข. (2564). การตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัยทางการพยาบาลและสังคมศาสตร์. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 8(2), 329-343.
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2567). แผนพัฒนามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ พ.ศ. 2566-2570 (ฉบับปรับปรุง ปีงบประมาณ พ.ศ. 2568-2570). เข้าถึงได้จาก https://www.tnsubkk.ac.th/wp-content/uploads/2023/12/Plan-Tnsu-2567-V2567.pdf
วิรงค์รอง ชมภูมิ่ง. (2562). ความสามารถในการบริหารเวลาของนักศึกษาพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล, 35(3), 199-211.
สุขอรุณ วงษ์ทิม. (2567). ประมวลสาระชุดวิชาแนวคิดทางการแนะแนวและทฤษฎีการปรึกษาเชิงจิตวิทยา (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 2). นนทบุรี : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อัฐฉญา แพทยศาสตร์ และหทัยชนก อินลบ. (2566). การพัฒนาโปรแกรมการปรึกษากลุ่มแบบบูรณาการต่อการเสริมสร้างกรอบความคิดแบบเติบโตของนักศึกษาคณะครุศาสตร์. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 17(1), 110-119.
Corey, G. (2024). Theory and Practice of Group Counseling and Psychotherapy. (11th ed). California : Cengage Learning.
Corey, G. & Haynes, R. (2013). DVD for integrative counseling: The case of Ruth and lecturettes. Belmont, CA : Brooks/Cole.
Ebel, R. L. & Frisbie, D.A. (1986). Essential of Education Measurement. (4th ed). Englewood Cliffs, New Jersey : Prentice Hall.
Howell, D. C. (2013). Statistical methods for psychology. (8th ed). Pacific Grove, Wadsworth. New York : Cengage Learning.
Thones, S. & Stocker, K. (2019). A standard conceptual framework for the study of subjective time. Consciousness and Cognition, 71(5), 114-122.
Waltz, C. F., Strickland, O. L. & Lenz, E. R. (2010). Measurement in Nursing and Health Research. (4th ed). New York : Springer.
