Process of Inheriting Gender Culture in Thai society through the "Ballroom Dancing" Activity
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to study the process of transmission of gender cultural values in Thai society through ballroom dancing activity using qualitative research in a social critical perspective. The researcher utilized in-depth semi-structured interviews with 12 respondents. In this research, the researcher used Michel Foucault's concept to reveal the reproduction of power and knowledge in ballroom dance culture that made individuals become tools for perpetuating sexual culture through "ballroom dancing" activity to exist under the concept of heterosexual norms that were dominated by male ideology in Thai society and the arrangement of knowledge and culture of the ballroom dancing activity that determined the position, place and power over the body that controlled and directed the individual to behave and act accordingly. The research findings revealed that the process of gender culture transmission in Thai society through ballroom dancing activity consisted of the following components: 1) acceptance of social rules, regulations, standards and values was created through ballroom dancing activity; 2) how to perpetuate gender patterns of society in ballroom dancing activity area; 3) the assignment of roles within ballroom dancing activity based on birth gender; 4) the role and responsibilities of supervising the practice during ballroom dancing activity; and 5) defining the ideal woman with a male ballroom dancer in order to be a standard for gender, where men must be paired with women only, it was considered normal in society, causing the dance culture to be made to reinforce the reproduction of power and knowledge.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). คู่มือฝึกอบรมผู้ฝึกสอนกีฬาลีลาศ ตามหลักสูตร มาตรฐาน วิชาชีพผู้ฝึกสอนกีฬาลีลาศ. กรุงเทพฯ : ศูนย์สื่อและสิ่งพิมพ์แก้วเจ้าจอม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
เก็จกนก เอื้อวงศ์. (2562). การสนทนากลุ่ม: เทคนิคการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพที่มีประสิทธิภาพ. STOU Education Journal, 12(1), 17-30.
เกษียร เตชะพีระ. (2558). เสรีนิยมกับประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ : คบไฟ.
ชลิดาภรณ์ ส่งสัมพันธ์. (2551). ประวัติศาสตร์ของเพศวิถี : ประวัติศาสตร์เรื่องเพศ/เรื่องเพศในประวัติศาสตร์ไทย. กรุงเทพฯ : มูลนิธิสร้างความเข้าใจเรื่องสุขภาพผู้หญิง.
ชาย โพธิสิตา. (2559). ศาสตร์และศิลป์ แห่งการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ : อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร. (2560). วาทกรรมการพัฒนา : อำนาจ ความรู้ ความจริง เอกลักษณ์ และความเป็นอื่น. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ : วิภาษา.
ณรงค์กรรณ รอดทรัพย์. (2555). ปิตาธิปไตย : ภาพสะท้อนแห่งความไม่เสมอภาคระหว่างชายหญิงในสังคมเอเชีย. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 4(2), 30-46.
ธีรนงค์ สกุลศรี, กนกวรรณ ธราวรรณ และคมกฤช ตะเพียนทอง. (2564). พันธนาการข้ามยุค: อุดมการณ์เพศดิ้น (ไม่เคย) ได้. สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์, 17(2), 91-108.
เบญจวรรณ บุญโทแสง. (2560). ความเป็นอื่นบนวาทกรรมการพัฒนาในวิถีชุมชนมอแกน. วารสารสังคมศาสตร์ นิติศาสตร์คณะนิติศาสตร์ ราชภัฏร้อยเอ็ด, 1(1), 31-60.
เบญจวรรณ อุปัชฌาย์. (2564). นายทหารพัฒนา: กระบวนการสร้างนักพัฒนาของกองทัพบก.วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, 8, 79-94.
สรยา รอดเพชร, ทัศนีย์ ทานตวาณิช และนัทธนัย ประสานนาม. (2561). ผู้หญิงกับปิตาธิปไตยในนวนิยายของอุทิศ เหมะมูล. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 14(1), 53-80.
อารยา สุขสม (2559). สิทธิมนุษยชนในเรื่องวิถีทางเพศและอัตลักษณ์ทางเพศในระบบกฎหมายไทย. (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต). คณะนิติศาสตร์ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Butler, J. (1999). Gender trouble, feminist theory, and psychoanalytic discourse; Feminism/postmodernism, 327, 324-340.
Carrington, K., & Scott, J. (2008). Masculinity, rurality and violence. The British Journal of Criminology, 48(5), 641-666.
Cohen, J. (2001). Defining identification: A theoretical look at the identification of audiences with media characters. Mass communication & society, 4(3), 245-264.
Creswell, J. (2009). Research design: Qualitative and mixed methods approaches. London, UK: Sage Publications.
Danaher, G., Schirato, T. & Webb, J. (2000). Understanding Foucault (Cultural Studies Series). Sydney, AUS : Allen & Unwin.
Deng, Z. (2023). Gender, Body and Subjectivity: A Study of Ballroom Gender Culture from the Perspective of Post-Modern Gender Theory. Journal of Medicine and Health Science, 1(2), 50-55.
Denzin, N. K. (2017). Sociological methods. New York : Routledge.
Dreyfus, H. & Rabinow, P. (2014). Beyond structuralism and hermeneutics. Chicago, IL : University of Chicago Press.
Dunne, P. R. & Clark, S. (2019). Comparative Legal Review of Gender Recognition Laws Across the Commonwealth. London, UK : Equality & Justice Alliance.
Elizabeth, C. & Baines, S. (1998). Does gender affect business ‘performance’? A study of microbusinesses in business services in the UK. Entrepreneurship & Regional Development, 10(2), 117-135.
Escobar, A. (2011). Encountering development: The making and unmaking of the Third World. Princeton, NJ : Princeton University Press.
Fanon, F., Philcox, R., Sartre, J., Bhabha, H. K. & West, C. (2021). The wretched of the earth. (60th anniversary edition). New York : Grove Press.
Foucault, M. (1983). The Subject and Power. Critical Inquiry, 8(4), 777-795.
Foucault, M. (2001). Power: Essential Works of Foucault 1954-1984. Translated by Robert Hurley and others. London, UK : Penguin Books.
Foucault, M. (2019). Power: the essential works of Michel Foucault 1954-1984: London, UK : Penguin Books.
Gramsci, A. (1999). Antonio Gramsci. London, UK : The Electric Book Company.
Hall, S. (1997). Culture and power. Radical Philosophy, 86(27), 24-41.
Jackson, A. P. & Cook, M. N. (1999). Genders and Sexualities in modern Thailand. Bangkok, THA : Silkworm Books.
Jamshed, S. (2014). Qualitative Research Method-interviewing and Observation. Journal of Basic and Clinical Pharmacy, 5(4), 87-88.
Katz, J. (2007). The invention of heterosexuality. Chicago, IL : University of Chicago Press.
Lincoln, Y. S. & Guba, E. (2000). Paradigmatic controversies, contradictions, And emerging confluences. In Handbook of Qualitative Research. (2nd ed). edited by Denzin K. and Lincoln, Y.S. London, UK : Sage publications.
Marion, J. S. (2014). Ballroom Dance and Glamour. New York : Bloomsbury.
Markula-Denison, P. & Pringle, R. (2007). Foucault, sport and exercise: Power, knowledge and transforming the self. New York : Routledge.
Migdalek, J. (2023). Dance Instruction - Dance Induction: Aesthetics, Gender Performance, and the Dancing Male. Journal of Performance and Contemporary Culture, 9(18), 76-86.
Noklang, S., Prakongpan, P., Meepan, W., Dechawatsinsiri, N., Niyomdecha, A., & Hernandez, V. (2023). Critical Participatory Action Research for Development of Private School Teachers' Work Approaches in Bangkok. Journal of Research and Curriculum Development, 13(2), 39-52.
Picart, C. J. S. (2006). From ballroom to dancesport: Aesthetics, athletics, and body culture. New York : State University of New York Press.
Pilcher, J. & Whelehan, I. (2016). Key concepts in gender studies. Thousand Oaks, CA : Sage Publishers.
Wong, Y. N. (2023). Gender and Sexuality Performances Among LGBT+ Equality Dancers: Photo Elicitation as a Method of Inquiry. International Journal of Qualitative Methods, 22, 1–14. https://doi.org/10.1177/160940692311820 15
Yamanashi, L. A. & Bulman, R. C. (2009). The choreography of gender: Masculinity, femininity, and the complex dance of identity in the ballroom. Men and Masculinities, 11(5), 602-621.
