Building a political power base of the Thai Navy during 2475-2495

Main Article Content

Worawit Klinsuk
Wornwaluncha Wattanadejapaisarn

Abstract

The purpose of this research article was to study the building of the navy's political power base during 1932 - 1951. This was the qualitative research using document data and in-depth interviews with two population groups, namely military group and academic group. A purposive sampling of four individuals was selected. The research instruments used document collection and interview forms. Descriptive data analysis was used. The results of this research found that the navy built political power base during 1932 – 1951 by establishing a network within a group of young navy officers, some of whom were colleagues and others who were disciples of Luang Sin Songkhramchai. They also built networks through individuals with close ties to members of this group to form the naval Khana Ratsadon (People's Party). This group controlled the navy's personnel. After the successful change of government, these naval officers rose to important positions in the navy and established patronage relationships with other political groups, namely the groups of Field Marshal P. Phibunsongkhram and Pridi Banomyong, who provided political support to each other as co-creators of the country's political change. This led to political conflicts that led to suspicion of the navy under Field Marshal P. Phibunsongkhram's government, leading to the end of the navy's political power base after the Manhattan Rebellion of 1951.

Article Details

How to Cite
Klinsuk , W. ., & Wattanadejapaisarn , W. . (2025). Building a political power base of the Thai Navy during 2475-2495 . The Journal of Research and Academics, 8(6), 150–168. https://doi.org/10.14456/jra.2025.142
Section
Research Article

References

กรมสารบรรณทหารเรือ. (2517). ประวัติโรงเรียนนายเรือและประวัติการจับกุมเชลย ใน อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ พลเรือตรี พระยาหาญกลางสมุทร (บุญมี พันธุมนาวิน). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์กรมสารบรรณทหารเรือ.

กรมสารบรรณทหารเรือ. (2520). อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ พลเรือเอก สินธุ์ กมลนาวิน ม.ป.ช., ม.ว.ม. (หลวงสินธุสงครามชัย) ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์กรมสารบรรณทหารเรือ.

กองบัญชาการทหารสูงสุด. (2525). ประวัติกองทัพไทยในรอบ 200 ปี พ.ศ.2325-2525. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์กรมแผนที่ทหาร.

กองประวัติศาสตร์ทหารเรือ. (2521). ประวัติกองทัพเรือ ที่ระลึกครบรอบ 72 ปี. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์กรมสารบรรณทหารเรือ.

แก้ววิเชียร แววสูงเนิน. (2521). ทหารเรือขบถ?. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์บงกช.

โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2564). การเสียสิทธิสภาพนอกอาณาเขตในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช. เข้าถึงได้จาก https://www.matichon.co.th/news-monitor/news_3108414

ชลิต กุลกำม์ธร. (2520). ระลึกถึงครูหลวงสินธุฯ ใน อนุสรณ์ในงานพระราชทานเพลิงศพ พลเรือเอก สินธุ์ กมลนาวิน ม.ป.ช., ม.ว.ม. (หลวงสินธุสงครามชัย) ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์กรมสารบรรณทหารเรือ.

ชิตพล กาญจนกิจ. (2539). การสร้างและรักษาฐานทางการเมืองของพลตำรวจเอก เผ่า ศรียานนท์. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง). บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ไทยพีบีเอสออนไลน์. (2567). ครบรอบ 86 ปี เรื่องเล่าของ “มัจฉาณุ-วิรุณ-สินสมุทร-พลายชุมพล”. เข้าถึงได้จาก https://www.thaipbs.or.th/news/content/341516

ธำรงศักดิ์ เพชรเลิศอนันต์. (2567, 2 พฤษภาคม). การสร้างฐานอำนาจทางการเมืองของทหารเรือไทย ระหว่าง พ.ศ.2475-2494. (วรวิทย์ กลิ่นสุข, ผู้สัมภาษณ์).

บัญชร ชวาลศิลป์. (2567, 14 มิถุนายน). การสร้างฐานอำนาจทางการเมืองของทหารเรือไทย ระหว่าง พ.ศ.2475-2494. (วรวิทย์ กลิ่นสุข, ผู้สัมภาษณ์).

ปรีชา หงส์ไกรเลิศ. (2513). บทบาทของทหารกับการพัฒนาทางการเมือง ใน การเมืองและการปกครอง รวบรวมโดย กระมล ทองธรรมชาติ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์สมาคมสังคมศาสตร์แห่งประเทศไทย.

โรม บุนนาค. (2564). คนไทยคนแรกที่รู้ลึกเรื่องเรือดำน้ำ คือ กรมหลวงสงขลานครินทร์. เข้าถึงได้จาก https://mgronline.com/onlinesection/detail/9640000064101

วรรธิกา ตันติรัตน์ไพศาล. (2532). กระบวนการเสริมสร้างอำนาจทางการเมืองของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์. (วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาประวัติศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สนธยา พลศรี. (2550). เครือข่ายการเรียนรู้ในงานพัฒนาชุมชน. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ. (2516). พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา เล่ม 1. พระนคร : สำนักพิมพ์คลังวิทยา.

สัญญา สัญญาวิวัฒน์. (2532). สังคมวิทยาการเมือง. กรุงเทพฯ : เจ้าพระยาการพิมพ์.

สุจิต บุญบงการ. (2514). นิสิตนักศึกษากับการพัฒนาทางการเมืองของไทย ใน วรรณไวทยากร. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.

สุรพันธุ์ บุณยมานพ. (2521). การสร้างฐานอำนาจทางการเมืองของหลวงพิบูลสงคราม: ศึกษาเฉพาะกรณีการกวาดล้างปรปักษ์ทางการเมือง ในปี พ.ศ. 2481. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการปกครอง). บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุรวุฒิ ปัดไธสง. (2536). อำนาจและทรัพยากรทางการเมือง: ศึกษากรณี จอมพล ป. พิบูลสงคราม. (รายงานการวิจัย). สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) : สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.

อนุชา ม่วงใหญ่. (2567, 15 สิงหาคม). การสร้างฐานอำนาจทางการเมืองของทหารเรือไทย ระหว่าง พ.ศ.2475-2494. (วรวิทย์ กลิ่นสุข, ผู้สัมภาษณ์).