Development of Creative Writing and Problem-solving Abilities of Prathomsuksa 6 Students through Problem-based Learning Combined with Cartoons
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research article were 1) to develop the creative writing ability of Prathomsuksa 6 students through problem-based learning combined with cartoons with 80% of students achieving a passing score of 70% or higher; and 2) to develop the creative problem-solving ability of Prathomsuksa 6 students through problem-based learning combined with cartoons with 80% of students achieving a passing score of 70% or higher. The target group consisted of 37 of Prathomsuksa 6/1 students at Anuban Sri That School, Sri That District, Udon Thani Province, selected using purposive sampling. This research was the action research. The data collection instruments included 1) six problem-based learning plans for Prathomsuksa 6 students, each lasting two hours, totaling 12 hours; 2) end-of-cycle creative writing ability assessment; 3) a creative problem-solving ability test at the end of the cycle; and 4) the creative writing and creative problem-solving abilities test was subjective, consisting of 4 scenarios, with 5 questions in each scenario. Data were analyzed using basic statistics, namely mean, percentage, and standard deviation. The research findings showed that 1) the creative writing and ability of Prathomsuksa 6 students through problem-based learning combined with cartoons was 86.49%, exceeding the 94.59% passing criterion; and 2) the creative problem-solving ability of Prathomsuksa 6 students through problem-based learning combined with cartoons was 87.39%, exceeding the 97.30% threshold set by the criteria.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2544). ความคิดสร้างสรรค์ หลักการ ทฤษฎีการเรียนการสอน การวัดผลและประเมินผล. กรุงเทพฯ : คุรุสภาลาดพร้าว.
ฉัตรทริกา ศรีรักษา. (2561). การพัฒนากิจกรรมแนะแนว ด้วยการจัดการเรียนรู้ แบบปัญหาเป็นฐาน (PBL) เพื่อส่งเสริมความสามารถการแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ชุติลัค ชุ่มเย็น. (2565). การพัฒนาความสามารถการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยใช้แนวคิดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรการสอน และเทคโนโลยีการเรียนรู้ (ประถมศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ถวัลย์ มาศจรัส. (2552). การเขียนเชิงสร้างสรรค์เพื่อการศึกษาและอาชีพ. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ : ธารอักษร.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). เพื่อความเป็นผู้นำของการครุศึกษาไทย. กรุงเทพฯ : ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โรงเรียนอนุบาศรีธาตุ. (2566). รายงานผลการทดสอบทางกาศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET). (อัดสำเนา)
ศรีพระจันทร์ แสงเขตต์. (2557). การพัฒนาความสามารถในการเขียนเรียงความของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่จัดการเรียนรู้ โดยใช้แผนที่ ความคิดร่วมกับแบบฝึกทักษะภาพการ์ตูน. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาไทย). คณะศึกษาศาสตร์ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศศิพงษ์ ศรีสวัสดิ์. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ด้วยวิธีสแกฟโฟลด์เพื่อส่งเสริมความสามารถการเขียนเชิงสร้างสรรค์ สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 10(2), 119-132.
ศิริพร แก้วอ่อน. (2557). การพัฒนาความสามารถและเจตคติในการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในโครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์. (ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์). สถาบันวิจัยและพฤติกรรมศาสตร์ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2551). การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติสำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ : จามจุรีโปรดักท์.
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2561, 26 เมษายน). องค์ความรู้ภาษา-วัฒนธรรม. เดลินิวส์. น. 23.
สิทธิชัย ชมพูพาทย์. (2554). การพัฒนาพฤติกรรมการเรียนการสอนเพื่อการแก้ปัญหาอย่าง สร้างสรรค์ของครูและ นักเรียนในโรงเรียนส่งเสริมนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษทาง วิทยาศาสตร์โดยใช้การวิจัยปฏิบัติการเชิงวิพากษ์. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์). สถาบันวิจัยและพฤติกรรมศาสตร์ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สุคนธรัตน์ สร้อยทองดี. (2560). การพัฒนาความสามารถในการเขียนเรื่องตามจินตนาการเชิงสร้างสรรค์รายวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ด้วยแนวคิด Synectics Instructional Model ร่วมกับเทคนิคการใช้ภาพการ์ตูน. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 4(2), 68-82.
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of Educational Objectives: The Classification of Educational Goals: Handbook I Cognitive Domain. London : Longmans.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Tompkins, G. E. (2010). Teaching writing: Balancing process and product. (6th ed.). UK : Pearson.