Guidelines for Applying Quality Indicators toward High-Performance Educational Organizations
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study the guidelines for applying quality indicators to high-performance educational organizations through document analysis and descriptive content analysis of documents and research related to quality indicators and the concept of high-performance organizations. The study found that the application of quality indicators aligned with the high-performance organization concept can help raise the performance standards of the organization. It consists of six key components: 1) designing indicators that align with the vision and mission; 2) selecting indicators that are consistent with the characteristics of a high-performance organization; 3) setting challenging but achievable goals; 4) integrating indicators with various management systems within the organization; 5) using data for analysis and decision-making; and 6) continuously reviewing and improving quality indicators. Importantly, organizations should integrate indicators across four key dimensions: budget, service recipients, internal processes, and learning and development. Using indicators to drive organizational growth is divided into two main parts: linking the indicator system from the organizational level down to the individual level, and using data from indicators to develop the organization through improvement and monitoring dimensions, in order to achieve continuous and sustainable development. This will systematically contribute to raising the quality of education in the country
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กองนโยบายและแผน สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. (2564). คู่มือ เทคนิคการกำหนดตัวชี้วัด. ใน การจัดการความรู้ (KM) เทคนิคการกำหนดตัวชี้วัด รูปแบบออนไลน์ ผ่านโปรแกรม Google Meet (น.9). กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม.
ชุติมา สัจจานันท์ และบุญศรี พรหมมาพันธ์. (2554). มาตรฐานและตัวชี้วัดการดำเนินงานห้องสมุดมีชีวิตรูปแบบอุทยานการเรียนรู้. (รายงานการวิจัย). สำนักงานอุทยานการเรียนรู้ (สอร.) : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ดุษณีย์ ยศทอง. (2561). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการสู่องค์กรพยาบาลสมรรถนะสูง:กรณีศึกษาโรงพยาบาลศิริราช. (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสยาม.
พสุ เดชะรินทร์. (2549). รายงานผลการศึกษาการพัฒนาองค์การให้มีขีดสมรรถนะสูง. กรุงเทพฯ : คณะพาณิชศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัสตราภรณ์ แย้มกาญจนวัฒน์,บรรจบ บุญจันทร์ และอริสา นพคุณ. (2567). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาสมรรถนะสูงในยุคดิจิทัล.วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 6(3), 464-477.
รินทร์ลภัส ศักดิ์ชัยวัฒนา. (2565). การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.(ปริญญานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วิษณุ เทพสินธพ. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์การสมรรถนะสูงขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตภาคเหนือตอนล่าง. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการภาครัฐแนวใหม่). บัณฑิตศึกษา : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2564). ทฤษฎีการประเมิน.(พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.(2567).ข้อมูลทางการศึกษา. เข้าถึงได้จาก http://www.bopp.go.th/?page_id=2291
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2552). คู่มือการประเมินผลการปฏิบัติราชการ: แนวทางการกำหนดตัวชี้วัดและค่าเป้าหมาย. นนทบุรี : บริษัท พี.เอ.ลีฟวิง จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2565). แนวทางการกำหนดค่าเป้าหมายตัวชี้วัด (Target Manual). เข้าถึงได้จาก https://www.opdc.go.th/manual/
สุวิมล ติรกานันท์. (2550). การประเมินโครงการ : แนวทางสู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Abdullah, A. S. B., Zulkifli, N. B., Zamri, N. B., Harun, N. W. B., & Abidin, N. H. Z. (2022). The Benefits of Having Key Performance Indicators (KPI) in Public Sector. International Journal of Academic Research in Accounting, Finance and Management Sciences, 12(3), 719-726.
Burstein, L., Oakes, J. & Guiton, G. (1992). Education indicators. Encyclopedia of educational research, 2(2), 410-418.
Buytendijk, F. (2006). The five keys to building a high-performance organization. Business Performance Management Magazine, 4(1), 24-47.
de Waal, A. (2012). What makes a high performance organization: Five validated factors of high performance that apply worldwide. London: Global Professional Publishing.
Holbeche, L. (2005). HR and the high-performance organization. Oxford: Elsevier Butterworth-Heinemann.
Johnstone, J. N. (1981). Indicators of education systems. International Institute for Educational Planning: France.
Jupp, V. & Younger, M. (2004). A value model for the public sector. Outlook, 6(3), 42-51.
Parmenter, D. (2019). Key performance indicators: Developing, implementing, and using winning KPIs. (4th ed.). Oxford, England : John Wiley & Sons, Inc.
Popovich, M. G. (1998). Creating high-performance government organizations: A practical guide for public managers. San Francisco : Jossey-Bass.
