A Participatory Community-based Cultural Tourism Management Model in Saphan Han, Chakrawat Samphan and the Development of Small Entrepreneurs

Main Article Content

Jirawadee Tiaprapong
Natprapas Ritwatthanavanich
Kitti Than-Udomchok

Abstract

The objectives of this research article were 1) to study the current situation and needs for participatory cultural tourism development in the Saphan Han, Chakkrawat Samphan community; 2) to study the behavior and satisfaction of tourists that influenced the management of cultural tourism within the Saphan Han Chakkrawat Samphan community; 3) to develop the community's capacity to manage cultural tourism within the Saphan Han Chakkrawat Samphan community; and 4) to create a model for participatory cultural tourism management in the Saphan Han Chakkrawat Samphan community and the development of small entrepreneurs. It was the mixed-methods approach, namely qualitative and quantitative research. Qualitative research involved in-depth interviews with 13 individuals related to the Saphan Han community, selected using purposive sampling. The research instrument was an interview. Quantitative research involved a sample of 305 tourists visiting the Saphan Han community, calculated using the G*Power program. The research instrument was a questionnaire. Statistical analyses included percentages, mean, standard deviations, and multiple discriminant analysis. The research findings revealed that 1) the Saphan Han community has developed in various aspects leading to cultural tourism and the development of small entrepreneurs; 2) following the workshops, community members and small entrepreneurs were able to apply the knowledge to benefit cultural tourism; 3) behavior and satisfaction influenced cultural tourism management; personal factors included education level and occupation; and attitudinal and motivational factors included location and price; 4) the participatory cultural tourism management model of the Saphan Han community and the development of small entrepreneurs included market research, understanding tourists, systematic planning, collaborative experience creation, preparation, capacity building, and implementation.

Article Details

How to Cite
Tiaprapong, J. ., Ritwatthanavanich , N. ., & Than-Udomchok, K. . (2026). A Participatory Community-based Cultural Tourism Management Model in Saphan Han, Chakrawat Samphan and the Development of Small Entrepreneurs. The Journal of Research and Academics, 9(1), 56–74. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jra/article/view/282582
Section
Research Article

References

กนกวรรณ ศิลสว่าง. (2562). แนวทางพัฒนาส่วนประสมการตลาด การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดราชบุรี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 6(2), 132-146.

กฤษณะ เนียมหอม และกัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์. (2564). การจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยชุมชน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(11), 350-363.

จารุวรรณ กมลสินธุ์ และอรวรรณ เกิดจันทร์. (2564). การศึกษาพฤติกรรมและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม กรณีศึกษาวัดศรีอุทุมพร ตำบลหนองกรด อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์. วารสารวิชาการ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(3), 492-503.

จิตศักดิ์ พุฒจร และคณะ. (2562). การพัฒนาแนวทางการตลาดที่เหมาะสมสำหรับสินค้าการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ท้องถิ่น. (รายงานการวิจัย). สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ชิตาวีร์ สุขคร. (2562). การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในประเทศไทย. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 2(1), 1-7.

ณฤดี เนตรโสภา. (2561). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างสัมมาทิฏฐิ ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ด้วยเทคนิคคำถาม R-C-A. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 12(2), 1-14.

เทพพิทักษ์ นิลวรรณ. (2564). การเปลี่ยนแปลงเชิงสัณฐานชุมชนคลองโอ่งอ่างและชุมชนสะพานหัน. วารสารสาระศาสตร์, 8(1), 76-87.

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2567). Future of tourism รับมือการเปลี่ยนผ่านสู่การเติบโตอย่างมีคุณค่าและยั่งยืน. เข้าถึงได้จาก https://shorturl.asia/kSPyR

นฤดล สวัสดิ์ศรี และมัสลิน ปูนอน. (2565). ศึกษาแนวทางการพัฒนาธุรกิจท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดมหาสารคามเพื่อไปสู่เมืองเศรษฐกิจสร้างสรรค์. (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม : คณะเทคโนโลยีการเกษตร.

ประไพพิศ สวัสดิ์รัมย์, นันท์นภัส ศรีโสภณ, ทิพากร ย้อยสร้อยสุด, ภิญญดา แสงจันทร์, ศศินิภา ภู่ศรี และศุภาพิชญ์ ผาดสุวรรณ์. (2563). ต้นทุน ผลตอบแทน และปัจจัยที่ส่งผลตอบแทนของธุรกิจร้านกาแฟ ตำบลทุ่งสุขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12(3), 63-82.

ปรัชญากรณ์ ไชยคช, วัชระ ชัยเขต และปณต ประคองทรัพย์. (2564). รูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวอย่างรับผิดชอบในเมืองท่องเที่ยวรองกรณีศึกษาจังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(12), 288-304.

พิธารัตน์ สุขะนินทร์. (2563). การศึกษาการรับรู้ข้อมูล ทัศนคติ และพฤติกรรม ที่มีต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวชาวไทยในเขตกรุงเทพมหานคร. (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ภูริต สุคนธ์ปัญญา. (2564). กลยุทธ์การสร้างเนื้อหาบนสื่อออนไลน์ : กรณีศึกษากลุ่มธุรกิจอาหารที่มีผู้ติดตามมากกว่า 1 แสนซับสไครบ์ในยูทูบ. (สารนิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารการตลาด และแบรนด์). คณะนิเทศศาสตร์ : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.

มานพ ชุ่มอุ่น, แวววรรณ ละอองศรี, วรัญญา ละอองศรี, ปวีณา แดงวิรุฬห์, ศิรสา สอนศรี, อาชวิน ใจแก้ว, จุฑาลักษณ์ สายแปง และพัทธ์สิริ สุวรรณาภิรมย์. (2567). การส่งเสริมการตลาดการท่องเที่ยวโดยชุมชนและผลิตภัณฑ์ชุมชนผ่านตราสินค้าเรื่องเล่าอัตลักษณ์ และโมเดลธุรกิจของตำบล ป่าเมี่ยงอำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 16(4), 87-104.

วิจิตรา บุญแล และคณะ. (2564). การศึกษาศักยภาพองค์ประกอบของทรัพยากรการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของจังหวัดจันทบุรี. วารสารสมาคมนักวิจัย, 26(1), 46-55.

สุกัญญา พวกสนิท. (2563). พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม จังหวัดฉะเชิงเทรา. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สุกัญญา วงศ์เจริญชัยกุล. (2561). การศึกษาแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม อำเภอเมืองจังหวัดอุทัยธานี. (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สุธิดา แจ้งประจักษ์. (2565). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 6(2), 214-222.

Collier, A. & Harraway, S. (1997). Principler of Tourism. Auckland : Longman.

Otto, J.E. & Ritchie, J. (1996). The Service Experience in Tourism. Tourism Management, 17, 165-174.