Innovative Competencies of School Administrators in the Education 5.0 Era
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study the components of innovative competencies of school administrators in the Education 5.0 era. It found that the innovative competencies of school administrators in the Education 5.0 era represent rapid change, requiring administrators to adapt and develop their competencies to keep pace with the evolving times and context. This leads to the development of professional administrators who possess knowledge, understanding, skills, and innovative competencies. Innovation is a key policy for national development at both regional and global levels, emphasizing the introduction of innovation into schools. Human resource development is considered a paramount mission, leading to the concept of integrating "competence" and "innovation." The goal is for school administrators to concretely and effectively drive innovative teaching and learning within their schools, avoiding problems arising from a lack of understanding. Most importantly, school administrators must receive continuous professional development to enhance their administrative capabilities. This led the researcher to study the essential components of innovative competence for school administrators in the Education 5.0 era. The aim is to gain knowledge and information to develop strategies for improving the competence of school administrators, ultimately leading to more effective and higher-quality educational management. Innovative competence refers to the ability of school administrators to recognize opportunities for change and to develop innovative solutions to maximize efficiency within their work environment, given limited resources. Furthermore, they are able to compare, improve, and seamlessly apply old and new concepts through strategy development, management, application, and results-oriented approaches. This involves the innovative competencies of school administrators that are essential for effective school administration. Based on an analysis of theoretical concepts from academics and related research both domestically and internationally, the researcher found that the innovative competencies of school administrators consist of five components: 1) management competence, 2) strategy development competence, 3) application competence, 4) results-oriented competence, and 5) innovation skills.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กรกต ขาวสะอาด และนภาเดช บุญเชิดชู. (2562). สมรรถนะเชิงนวตักรรมของผู้บริหารสถานศึกษา. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 11 มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม หัวข้อ “วิจัยสร้างนวัตกรรม เพื่อพัฒนาท้องถิ่นและสังคมไทย สู่ Disruptive Society (น. 1633-1642). นครปฐม : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2560). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กฤติน กุลเพ็ง. (2563). การพัฒนาสมรรถนะสำหรับองค์กร. นนทบุรี: ไอโอดี คอนเซาท์ติ้ง แอนด์ เทรนนิ่ง.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. อุบลราชธานี : คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
จิติมา วรรณศรี. (2566). การบริหารจัดการสู่คุณภาพผู้เรียนและสถานศึกษา. พิษณุโลก : รัตนสุวรรณการพิมพ์.
จิรัฐ ชวนชม. (2561). การพัฒนาสมรรถนะ. กรุงเทพฯ : ศูนย์บริการสื่อและสิ่งพิมพ์กราฟฟิคไซท์.
เฉลิมพงศ์ มีสมนัย. (2563). การบริหารทรัพยากรมนุษย์: ทฤษฎี วิธีปฏิบัติและนวัตกรรม. นนทบุรี : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ถวิล อรัญเวศ, ศิริ เจริญวัย, สงวนพงศ์ ชวนชม และกรองทิพย์ นาควิเชตร. (2560). การพัฒนากลยุทธ์การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการจัดการเรียนรู้ สำหรับโรงเรียนขนาดเล็กในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 13(1), 161-170.
ธงชัย สันติวงษ์. (2560). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิช.
ธัญญาภรณ์ นาจำปา. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษาในเขตภาคกลาง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
วรพล ศรีเทพ. (2567). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในยุคการศึกษาดิจิทัล 5.0. วารสารการบริหารและความเป็นผู้นำทางการศึกษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 1(2), 1-14.
วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2563). สมรรถนะเด็กไทยในยุคโลกพลิกผัน (VUCA World). วารสารคุรุสภาวิทยาจารย์, 1(1), 8–18.
ศักดิ์ไทย สุรกิจบวร. (2560). สมรรถนะสำคัญของผู้บริหารมืออาชีพ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 6(12), 165–184.
สมชาย ภคภาสน์วิวัฒน์. (2564). การบริหารเชิงกลยุทธ์. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์บริษัทอมรินทร์พริ้นทิ้ง แอนด์ พับลิซชิ่ง จำกัด (มหาชน).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สุกฤตยา ปงกันทา, สมชัย วงษ์นายะ และสุณี บุญพิทักษ. (2561). กลยุทธ์การพัฒนาผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ สังกัดสำนักงาน เขตพื้นทีการศึกษาประถมศึกษากําแพงเพชร เขต 1 และเขต 2. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 12(2), 627-643.
สุนทร โคตรบรรเทา. (2560). การบริหารการศึกษา : หลักการและทฤษฎี (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ปัญญาชน.
Bass. B. M. (1998). Transformational Leadership: Industrial, Military, and Educational Impact. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Boam, R. & Sparrow, P. (1992). Designing and Achieving Competency. New York: McGraw-Hill.
Bovee, L.C., et al. (1993). Management. New York: McGraw-Hill.
Clarke, A. (1999) Evaluation Research: An Introduction to Principles, Methods and Practice. London: Sage Publications.
Conger, J.A. (1989). The Charismatic Leader: Behind the Mystique of Exceptional Leadership. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Drake, T.L. & Roe, W.H. (2003). The principalship. (6th ed.). New Jersey: Prentice-Hall.
Haiman, T.S, William, G & Connor, E. (1982). Management. (4th ed). Boston: Houghton Mifflin.
Hero, L-M., Lindfors, E. & Taatila, V. (2017). Individual innovation competence: A systematic review and future research agenda. International Journal of Higher Education, 6(5), 103-121. https://doi.org/10.5430/ijhe.v6n5p103
Hoyle, J. R., English, F. W. & Steffy, B. E. (1998). Skills for Successful 21st Century School Leaders: Standards for Peak Performers. Arlington: American Association of School Administrators.
Katz, R. L. (1974). Skills of an effective administrator. An HBR classic. Harvard Business Review, 52(5), 90–102.
McClelland, D. C. (1961). The achieving society. New Jersey: D.Van Nostrand Company Inc.
McGregor, D. (1960). The Human Side of Enterprise. New York: McGraw-Hill Book Co.
Sato, T. (2009). Qualitative Research Starting with TEM: Towards Research Addressing Time and Process. Tokyo: Seishin-shobou.
Spencer, L.M. & Spencer, S.M. (1993). Competence at Work: Models for Superior Performance. New York: John Wiley & Sons.
Szczepanska-Woszczyna, K. & Dacko-Pikiewicz, Z. (2014). Managerial competencies and innovations in the company–the case of enterprises in Poland. Business, Management and Economics Engineering, 12(2), 266-282.
UNESCO. (2016). A Policy review: building digital citizenship in Asia-Pacific through safe, effective and responsible use of ICT. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000246813
Vila, L.E., Perez, P.J. & Coll-Serrano, C. (2014). Innovation at the workplace: Do professional competencies matter?. Journal of Business Research, 67(5), 752–757.
