Guidelines for Instructional Supervision in Educational Institutions according to the Opinions of Graduate Students in Educational Administration, Pibulsongkram Rajabhat University
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research article were 1) to study the current state of instructional supervision; and 2) to study guidelines for instructional supervision. This was a mixed-methods research. Step 1: Study the current state of instructional supervision. The population consisted of 90 graduate students in Educational Administration, Faculty of Education, Pibulsongkram Rajabhat University. The sample size was determined using the Krejcie-Morgan table, resulting in 73 participants, selected via simple random sampling. The research instrument was a 5-level Likert scale questionnaire with an IOC value between 0.8-1.0 and a reliability coefficient of 0.908. Statistical analysis included mean and standard deviation. Step 2: Study the guidelines for instructional supervision. The informants were 10 doctoral students in Educational Administration, Faculty of Education, Pibulsongkram Rajabhat University, who were either school administrators or educational supervisors. The research instrument was a structured interview guide, analyzed using content analysis. The research findings revealed that 1) the overall state of instructional supervision in educational institutions was at the highest level. The aspect with the highest average score was blended learning, and the aspect with the lowest average score was mentoring and coaching systems; 2) the guidelines clearly defined the roles and responsibilities of mentor teachers, set goals for supervision, monitoring, and evaluation, continuously used evaluation results for improvement, held meetings to exchange ideas among teachers, students, and personnel within the educational institution, analyzed feedback on performance, promoted the use of technology, employed innovative teaching methods and digital platforms, and provided modern equipment and technology.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฏฐ์ชญาน์ วัฒนสุข. (2563). การนิเทศการศึกษายุคดิจิทัลเพื่อการพัฒนาครูมืออาชีพ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นัฏพันธ์ ดิศเจริญ. (2565). การพัฒนารูปแบบการนิเทศการจัดการเรียนการสอนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. วารสารศิลปการจัดการ, 6(2), 812-822.
นัยนา ฉายวงศ์. (2560). การพัฒนารูปแบบการนิเทศตามแนวคิดการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อเสริมสร้างความสามารถด้านการวิจัยในชั้นเรียนของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ราชการศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิจัย หลักสูตรและการสอน). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ : สุรียาสาส์น.
พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2553 (2553, 22 กรกฎาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 127 ตอนที่ 45 ก, หน้า 4-6.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2561). การศึกษาเชิงสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ลัดดาวัลย์ พัวพันวัฒนะ, เฉลิมชัย หาญกล้า และภภัสยกร เลาสวัสดิกุล. (2565). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในการส่งเสริมเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 13(1), 113-130.
วชิรา เครือคำอ้าย และชวลิต ขอดศิริ. (2562). การพัฒนารูปแบบการนิเทศโดยใช้กระบวนการชี้แนะและระบบพี่เลี้ยงเพื่อส่งเสริมศักยภาพการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสมาคมนักวิจัย, 24(1), 121-135.
สถาพร สมอุทัย. (2565). การนิเทศการศึกษาหนึ่งตัวช่วยในการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษ ที่ 21. วารสารวิจยวิชาการ, 5(3), 275-287.
สุวรรณี ยหะกร. (2563). การพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้โดยใช้การพัฒนาบทเรียนร่วมกันของครูภาษาไทยในโรงเรียนประถมศึกษาจังหวัดนนทบุรี. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(2), 89-106.
Allen. I. E. & Seaman. J. (2005). Growing by Degrees, Online education in the United States, The Sloan Consortium. Retrieved from https://eric.ed.gov/?id=ED 530063
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.