“Health University”: Enhancing with Buddhist Concepts and Principles
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research article were 1) to study the concepts and principles of health promotion within the health university framework; 2) to study the Buddhist concepts and principles that enhanced health university development; and 3) to present the Buddhist concepts and principles that enhanced health university development. The research was the documentary research using a descriptive content analysis method. The results revealed that the concepts and principles of health promotion within the health university framework consisted of 22 components. Of these, nine were systemic and structural components. When analyzed with Buddhist concepts and principles based on Bhavana 4, four guidelines were developed. Approach 1 emphasized the use of Yonisomanasikara and Paratoghosa (Panyabhavana) to enhance policy making, awareness, teaching, and research. Approach 2 emphasized the use of Sappaya 7 (Kayabhavana) to create a health-conducive environment. Approach 3 emphasized the use of the Five Precepts (Silabhavana) to enhance health services and budget management. Approach 4 emphasized the use of Ariyasacca 4 and Cagadhamma (Panyabhavana and Cittabhavana) to foster counseling and volunteerism. Education and health promotion based on Buddhist concepts and principles were mutually reinforcing and should be considered by educational institutions.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กัญญารัตน์ ปั้นทอง และคณะ. (2558). ศาสนชุมชนที่พึงประสงค์ในการเสริมสร้างสุขภาวะทางจิตวิญญาณในมหาวิทยาลัยมหิดล. (รายงานการวิจัย). คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ : มหาวิทยาลัยมหิดล.
จันทร์เพ็ญ ลาภมากผล. (2564). การส่งเสริมโรงเรียนสุขภาวะในสถานศึกษาตามแนวพุทธศาสตร์. วารสารบวรสหการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์. 2(1), 49-57.
จิรัสสา คชาชีวะ. (2568). ปากีสถาน แหล่งอารยธรรมทางพุทธศาสนาที่ถูกลืม. เข้าถึงได้จาก https://www.damrong-journal.su.ac.th/upload/pdf/71_7.pdf
ชิว ซูหลุน. (2567). ถังซำจั๋ง จดหมายเหตุการเดินทางสู่ดินแดนตะวันตกของมหาราชวงศ์ถัง. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : มติชน.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2556). ปรัชญาการศึกษาของไทย ภาคพุทธธรรม : แกนนำการศึกษา. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ผลิธัมม์.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2558). พุทธธรรมฉบับปรับขยาย. (พิมพ์แยกภาค 3 เล่ม พิมพ์ครั้งที่ 41). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ผลิธัมม์ ในเครือ บริษัท สำนักพิมพ์เพ็ทแอนด์โฮม จำกัด.
พินิจ รักทองหล่อ. (2540). ธรรมานุกรมธรรมโฆษณ์ ฉบับประมวลธรรม เล่ม 3. กรุงเทพฯ : ธรรมทานมูลนิธิ.
เพิร์ลแมน, บ๊อบ. (2554). การออกแบบสภาพแวดล้อมในการเรียนรู้แบบใหม่เพื่อสนับสนุนทักษะแห่งศตวรรษที่ 21. ใน เบลลันกา, เจมส์ (บ.ก.), ทักษะแห่งอนาคตใหม่: การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. (วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์, ผู้แปล). กรุงเทพฯ : โอเพ่นเวิลด์ส.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาวิทยาลัยมหิดล. (2560). กรอบแนวทางมหาวิทยาลัยส่งเสริมสุขภาพในภูมิภาคอาเซียน. (อัดสำเนา).
วิวัฒน์ โรจนพิทยากร. (2560). กรอบการเป็นมหาวิทยาลัยส่งเสริมสุขภาพ. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 26(4), 663-664.
วุฒินันท์ กันทะเตียน. (2560). ภูมิสถาปัตยกรรมของวัดไทยกับการเรียนรู้และการเสริมสร้างสุขภาวะเชิงพุทธบูรณาการ. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ : สำนักสนับสนุนสุขภาวะองค์กร สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
สมใจ ศิระกมล. (2555). การสร้างเสริมสุขภาพในสถาบันอุดมศึกษา: ความหมายและมุมมองที่แตกต่าง. พยาบาลสาร, 39(7), 169-178.
สันติ งามเสริฐ. (2563). การบริหารการศึกษาระดับอุดมศึกษาอย่างมืออาชีพในศตวรรษที่ 21. วารสารสหศาสตร์, 20(1), 2-13.
อานนท์ สีดาเพ็ง และนิคม มูลเมือง. (2556). พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของนักศึกษามหาวิทยาลัย. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 1(1), 59-89.
Aun-Hpn Secretariate Office. (2024). Introduction to ASEAN University Network - Health Promotion Network (AUN-HPN). Retrieved from https://www. facebook.com/AUNHPN/videos/878055681199763
Florida Atlantic University. (2025). Healthy Campus 2030. Retrieved from https://www.fau.edu/healthycampus/.
Mahidol University. (2024). Healthy University Rating System (HURS). Version 2024. Mahidol University.
Suarez-Reyes, M., Serrano, M.M. & Broucke, S.V. (2019). How do universities implement the health promoting university concept?. Health Promot Int, 34(5), 1014-1024.
World Health Organization Regional Office for Europe. (1998). Health promoting universities: Concept, experience and framework for action. Retrieved from https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/108095/9789289012850-eng. pd f?sequence=1
