Organizational Commitment and Career Advancement Opportunities affecting the Retention of Private School Teachers in Chonburi Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research article were 1) to study the level of organizational commitment, career advancement, and teacher retention in private schools in Chonburi province; 2) to compare organizational commitment, career advancement, and teacher retention in private schools in Chonburi province classified by personal factors; 3) to study the relationship between organizational commitment and career advancement and its impact on teacher retention in private schools in Chonburi province; and 4) to create a predictive equation for organizational commitment and career advancement and its impact on teacher retention in private schools in Chonburi province. This was the quantitative research. The population used in this study was general education private school teachers in province under the Office of the Private Education Commission. The scope of the study focused on large and extra-large educational institutions, totaling 38 schools with a total population of 4,248 teachers, using Krejcie, R. V. & Morgan, D. W.'s population estimation method. The sample size was 353 people, selected using simple random sampling. Data was collected using a 5-level Likert scale questionnaire. The statistical methods used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, Pearson correlation coefficient, and multiple regression analysis. The research findings revealed that 1) the overall level of teacher retention in private schools in Chonburi province was high; 2) a comparison of teacher retention in private schools in Chonburi province, categorized by personal factors such as gender, age, marital status, education level, length of service, and income, did not differ significantly at the .05 level; 3) organizational commitment and career advancement had a significant positive correlation with teacher retention in private schools in Chonburi province at the 0.01 level; 4) the predictive equation was as follows:
The predictive equation for teacher retention in private schools in Chonburi Province was:
= 0.319+0.359(X3)+0.294(X1)+0.238(X2)
The predictive equation for career advancement was:
= 0.947+0.523(X6)+ 0.160(X4)+0.096(X5)
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
จินตนา พรายชมภู และธดา สิทธิ์ธาดา. (2567). ความผูกพันในองค์กรของครูในโรงเรียนประภามนตรี 2 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 25(2), 740–753.
จีรวรรณ แก้วนิลตา, ธนสาร เดชนะ และวีรพันธุ์ ศิริฤทธิ์. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานกับความผูกพันต่อองค์กรของครูโรงเรียนเอกชนเชียงรายเขต 4 สังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงราย. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(1), 133–142.
ณัฐรดา คณารักษ์, นเรศ ขันธะรี และชวนคิด มะเสนะ. (2567). รูปแบบการเสริมพลังการปฏิบัติงานของครูในการจัดการเรียนรู้โรงเรียนเอกชน. วารสารราชพฤกษ์, 22(1), 50–64.
ณัฐวัฒน์ สิริพรวุฒิ, สุรพร สิมะกุลธร, เจริญ ศรีศศลักษณ์ และชวดี โกศล. (2568). ความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอำเภอพรมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 12(1), 58–67.
ธนบดี เพ็ชร์น้อย, ทรงยศ แก้วมงคล และสมนึก การีเวท. (2566). การบริหารโรงเรียนเอกชนระดับประถมศึกษาในกรุงเทพมหานครสู่ความเป็นเลิศ. วารสารศิลปการจัดการ, 7(2), 845–866.
ธีรนัย แซ่โหงว. (2562). แนวทางการธำรงรักษาครูของโรงเรียนการศึกษาสงเคราะห์สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ กลุ่ม 7 ภาคใต้. (การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา). นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เธียรขวัญญ์ ทรัพย์ธนมั่น และลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์. (2565). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียนประถมศึกษาเอกชนขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานคร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 8(3), 330–344.
พสิษฐ์ ศรีพชรภาส. (2560). ปัจจัยทางจิตวิทยาที่มีผลต่อความผูกพันของพนักงาน: กรณีศึกษา บริษัทผลิตยางรถยนต์แห่งหนึ่งในจังหวัดระยอง. (งานนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจสำหรับผู้บริหาร). วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์ : มหาวิทยาลัยบูรพา.
พัฒนฉัตร ปราบหงส์. (2562). แนวทางการส่งเสริมการคงอยู่ของครูโรงเรียนเอกชนประเภทสามัญศึกษา: กรณีศึกษา โรงเรียนปรียาโชติ จังหวัดนครสวรรค์. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ทางการศึกษา, 14(2), 1–12.
มลฤดี ปุริเส, สุมิตรา ยาประดิษฐ์, พีระฉัตร คชลี, จันจิรา เผือกแสงทิพย์ และวิจิตรา พนมทิพย์ทศพล. (2565). ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างแรงจูงใจในการทำงานกับความผูกพันองค์กรของครูโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารวิชาการ สถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 8(1), 270–285.
ระชา เมืองสุวรรณ์. (2566). ความผูกพันต่อองค์กรของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยบูรพา จังหวัดชลบุรี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 8(2), 125–137.
ศิริรัตน์ ทองมีศรี. (2567). ปัจจัยการบริหารจัดการที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนเอกชนในกรุงเทพมหานคร ระหว่างสถานการณ์แพร่ระบาดของโควิด-19. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 13(1), 267–298.
สมชาติ ธรรมโภคิน และศศิรดา แพงไทย. (2562). กลยุทธ์การสร้างแบรนด์โรงเรียนเอกชนสู่โรงเรียนยอดนิยม. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(8), 4119–4132.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing. (5th ed.). London : UCL Press.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Likert, R. (1961). New patterns of management. New York : McGraw-Hill.
Mowday, R. T., Steers, R. M. & Porter, L. W. (1979). The measurement of organizational commitment. Journal of Vocational Behavior, 14(2), 224–247.
