Developing Pronunciation Skills of Lower Secondary School Students with Learning Disabilities through a Package of Thai Pronunciation Practice Activities
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research article were 1) to study the level of pronunciation skills of lower secondary school students with learning disabilities before using a package of Thai pronunciation practice activities; and 2) to compare pronunciation skills before and after using the said activity package. This research was a quasi-experimental study. The sample consisted of 8 lower secondary school students (Matthayom Suksa 1-3) with reading disabilities, specifically selected from Srinakharinwirot University Prasarnmit Demonstration School (Secondary). The research instruments included 1) a package of basic flashcards; 2) 5 individualized instructional plans; and 3) pre- and post-tests to measure pronunciation skills, which had been validated for content validity and reliability by experts. The learning activities were conducted twice a week for 5 weeks. The research findings showed that 1) before using the activity package, students had an average pronunciation skill score of 9.25 out of a possible 20 points, representing 46.25%, reflecting that students still had problems with word reading, pronunciation, pauses, and fluency in reading; 2) after using the activity package, students' average scores increased to 15.00 points, equivalent to 75.00% of the total score, which was statistically significantly higher than their pre-test scores. In addition, students showed improvement in reading accuracy, pauses, rhythm, intonation, and fluency, as well as increased enthusiasm, confidence, and assertiveness in reading. In conclusion, the Thai reading aloud practice activity package was effective in developing the pronunciation skills of students with learning disabilities, both in terms of academic achievement and learning behavior.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กุลยา ก่อสุวรรณ. (2553). การสอนเด็กที่มีความบกพร่องระดับเล็กน้อย. กรุงเทพฯ : ศูนย์พัฒนาศักยภาพเด็ก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ณชญาดา แก้วแสงอินทร์, เพ็ญพิศุทธิ์ ใจสนิท และวิชิต เทพประสิทธิ์. (2560). การพัฒนาทักษะการอ่านและการเขียนสำหรับนักเรียนที่บกพร่องทางการเรียนรู้ (L.D.) โดยใช้ชุดฝึกทักษะการอ่านและการเขียนภาษาไทย โรงเรียนอนุบาลนางแล (บ้านทุ่ง). วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 10(2), 89–98.
ทิศนา แขมมณี,. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นุชนาฏ ขันโมลี, ภูษิต บุญทองเถิง และสุพจน์ อิงอาจ. (2554). การพัฒนาทักษะการอ่านออกเสียงคำควบกล้ำ โดยใช้แบบฝึกทักษะประกอบภาพ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 5(3), 47-56.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
บุญเชิด พงศ์วัชราภรณ์. (2545). การวัดผลและประเมินผลการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2548). จิตวิทยาการศึกษา. กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
ศศิธร สุริยวงศ์. (2556). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการอ่านจับใจความโดยใช้แผนผังความคิดสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาทิตยา เล็งเจ๊ะ พัชรี จิ๋วพัฒนกุล และปรีดา เบ็ญคาร. (2560). การศึกษาความสามารถทางการอ่านของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้โดยใช้ชุดนิทานคำคล้องจอง. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 6(2), 51–64.
อาภรณ์ แสงทอง. (2553). หลักการสอน (ฉบับปรับปรุง). ปทุมธานี : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
International Congress of Phonetic Sciences. (2019). Proceedings of the International Congress of Phonetic Sciences. Melbourne, Australia: ICPhS.
Lyon, G. R., Shaywitz, S. E., & Shaywitz, B. A. (2003). Defining dyslexia, comorbidity, teachers’ knowledge of language and reading. Annals of Dyslexia, 53, 1–14.
Nitko, A. J., & Brookhart, S. M. (2014). Educational assessment of students. (7th ed.). Boston, MA : Pearson.
Snowling, M. J. (2013). Early identification and interventions for dyslexia: A contemporary view. Journal of Research in Special Educational Needs, 13(1), 7–14.
Therrien, W. J. (2004). Fluency and comprehension gains as a result of repeated reading: A meta-analysis. Remedial and Special Education, 25(4), 252–261.
Torgesen, J. K. (2000). Individual differences in response to early interventions in reading: The lingering problem of treatment resisters. Learning Disabilities Research & Practice, 15(1), 55–64.
