Promoting Community-Based Economic Development Process through the Community Business Model Canvas (CBMC) in Phichit Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research article were 1) to study the approach to the community-Based economic development through "Community Business Model Canvas (CBMC)" in Phichit Province; 2) to analyze the environmental factors affecting the "Community Business Model Canvas (CBMC)" in Phichit Province in community-Based economic development process; and 3) to promote the community-based economic development process through the "Community Business Model Canvas (CBMC)" in Phichit Province. This was the qualitative research using 12 key informants selected through purposive sampling from stakeholders in the fish products and the mango leather groups in Ho Krai and Bang Mun Nak subdistricts, who were directly involved in the community development promotion process. The research findings revealed that 1) the approach to develop the community-Based economic development through "Community Business Model Canvas (CBMC)" in Phichit Province included analyzing and managing internal resources to maximize benefits, promoting cooperation and innovation, connecting with external networks for sustainability and self-reliance, and training communities to use business planning tools based on the CBMC model, adapting them to their local context; 2) the results of the environmental analysis affecting the “CBMC Community Business Plan in Phichit Province” in the community-based economic development process were as follows: economic volatility affected access to capital, values, and beliefs; local traditions had an impact on government planning and operations; development-friendly policies helped improve access to resources and services; modern technology and innovation were connected to external networks; the geography and natural resources of the area influenced strategic planning; 3) promoting the community-Based economic development through "Community Business Model Canvas (CBMC)" in Phichit Province involved analyzing community potential, designing business plans using CBMC, implementing the plans, monitoring and improving the plans, and scaling up and building sustainability; success depended on community engagement; financial support should be provided for continuous business management training and the development of online platforms to ensure sustainable business growth.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
กรรณิการ์ บุญยัง. (2566). การพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากด้วยการสร้างมูลค่าเพิ่มจากบัวหลวงของชุมชน ตำบลยกกระบัตร อำเภอสามเงา จังหวัดตาก. วารสารวิชาการนอร์ทเทิร์น, 10(2), 27–43.
กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด. (2567). แผนพัฒนาจังหวัดพิจิตร (พ.ศ. 2566–2570) ฉบับทบทวน พ.ศ. 2567 (หน้า 1–2). พิจิตร : กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด.
กาญจนา รอดแก้ว และคณะ. (2564). การศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับนโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 19(1), 48–66.
คณะอนุกรรมการยุทธศาสตร์เศรษฐกิจฐานราก. (2559). คู่มือการส่งเสริมการพัฒนา “ระบบเศรษฐกิจฐานราก”. กรุงเทพฯ : สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน).
ทัศนียา บริพิศ และธีรภัทร กิจจารักษ์. (2563). การวิเคราะห์ระบบบริการสาธารณะแบบใหม่ของจังหวัดนครศรีธรรมราช ประเทศไทย. วารสารนานาชาติว่าด้วยนวัตกรรม ความคิดสร้างสรรค์ และการเปลี่ยนแปลง, 13(6), 415–425.
ไทยโรจน์ พวงมณี และคณะ (2567). ภูมินามบ้านก้างปลา: แนวทางการออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนจากต้นก้างปลาด้วยกระบวนการมีส่วนร่วมในการส่งเสริมเศรษฐกิจฐานรากของชุมชนบ้านก้างปลา อำเภอเมือง จังหวัดเลย. วารสารวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 14(2), 145–159.
บุหงา ชัยสุวรรณ และคณะ. (2562). ปัจจัยพยากรณ์ความสำเร็จในการส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากในชุมชน: กรณีศึกษาจังหวัดชายแดนภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคใต้. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 27(53), 87-108.
พระครูพิจิตรวรเวท และคณะ. (2567). การส่งเสริมกระบวนการพัฒนาชุมชนเศรษฐกิจฐานรากโดยใช้ “แผนธุรกิจเพื่อชุมชน - CBMC” ในจังหวัดพิจิตร. (รายงานการวิจัย). พระนครศรีอยุธยา : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูพิพัฒน์สุตคุณ และคณะ. (2566). การพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากวิถีพุทธเชิงสร้างสรรค์ของชุมชนวัดหาดมูลกระบือ อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร. วารสารวิจยวิชาการ, 6(6), 1–14.
พัชราภา สิงห์ธนสาร. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนเขตตำบลแม่วงก์ อำเภอแม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 7(1), 57-69.
มูลนิธิชัยพัฒนา. (2563). องค์ประกอบของเศรษฐกิจพอเพียง. เข้าถึงได้จาก http://www.chaipat.or.th/site_content/34-13/3579-2010-10-08-05-24-39.html.
อุฬารินทร์ ธนันฐ์กิตติกุล และทักษญา สง่าโยธิน. (2568). การพัฒนาวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์ผ้าแส่ว จังหวัดศรีสะเกษ เพื่อการดำเนินการสู่ปัจจัยแห่งความสำเร็จ. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 9(8), 392–406.
