A Study of High-Performance Organization Components in the Digital Era of Nakhon Phanom University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research article was to study the components of a high-performance organization in the digital era at Nakhon Phanom University using a mixed-methods research approach. The research was conducted in two stages: Stage 1 involved studying and synthesizing the components of a high-performance organization in the digital era at Nakhon Phanom University from relevant documents and research, and Stage 2 involved evaluating the suitability and feasibility of the synthesized components. The sample group consisted of five experts with doctoral degrees and at least five years of management experience, selected using a purposive sampling method. The research instruments included a document synthesis form, interviews, and a 5-level Likert scale questionnaire, which had been validated for suitability by the experts and had a reliability coefficient of 0.967. The statistics used for data analysis included content analysis, frequency, percentage, mean, and standard deviation. The research results found that 1) the components of a high-performance organization in the digital era of Nakhon Phanom University from document synthesis and interviews with experts consisted of 5 components: (1) human resource focus, (2) leadership, (3) focus on service recipients and stakeholders, (4) being a learning organization, and (5) focus on organizational results; and 2) the results of the suitability and feasibility check from the evaluation of experts found that the components of a high-performance organization in the digital era of Nakhon Phanom University were overall most suitable ( = 4.59, S.D. = 0.56) and overall feasible (
= 4.47, S.D. = 0.66).
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจยวิชาการ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจยวิชาการก่อนเท่านั้น
References
จีราภา ประพันธ์พัฒน์. (2560). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาตามความคิดเห็นของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี. (วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ธนชาติ นุ่มนนท์. (2562). ดิจิทัลทรานส์ฟอร์เมชั่น "ภาคการศึกษา". เข้าถึงได้จาก https://www.bangkokbiznews.com/blog/detail/647841
นิจจารีย์ วงษ์กาฬสินธุ์. (2562) . การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อการเป็นองค์การสมรรถนะสูงของบสำนักงานศึกษาธิการภาค 10. (การศึกษาค้นคว้าอิสระรัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
เบญญาภา ตัญญะผลและวิศิษฐ์ ฤทธิบุญไชย (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. ในการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 16 (น.963-972). นครปฐม : มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
พัสตราภรณ์ แย้มกาญจนวัฒน์ และคณะ. (2567). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาสมรรถนะสูงในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย (สพบท.), 6(3). 464-477.
วราภรณ์ ทรัพย์รวงทอง และสาธร ทรัพย์รวงทอง. (2564). การพัฒนารูปแบบความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงในยุคดิจิตอลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครสวรรค์. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 26(1). 44-52.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2560). การวิจัยทางการบริหารการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). สกลนคร : โรงพิมพ์สมศักดิ์การพิมพ์.
วินุลาศ เจริญชัย และคณะ. (2565). การสังเคราะห์องค์ประกอบองค์การสมรรถนะสูง. Journal of Modern Learning Development. 7(2).438-454.
วินุลาศ เจริญชัย. (2563). รูปแบบการบริหารจัดการองค์การสมรรถนะสูงเพื่อพัฒนาคุณภาพ การศึกษาในสถานศึกษาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 17(1). 102-108.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ 13. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
