การประยุกต์ใช้ 4M ในการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา - 2019 ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการประยุกต์ใช้ 4M ในการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัส โคโรนา - 2019 ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา 2) เพื่อเปรียบเทียบการประยุกต์ใช้ 4M ในการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา - 2019 ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน เน้นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลจำนวน 201 ตัวอย่าง และการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 5 คน
ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า การประยุกต์ใช้ 4M ในการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา - 2019 ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา จากข้อคำถามจำนวน 20 ข้อ ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.20, S.D. = 0.56) ในการป้องกันโรคอาจมีข้อบกพร่องหรือยุ่งยากอยู่บ้าง แต่ผลลัพธ์ส่วนใหญ่พอใช้ได้ ในส่วนผลการเปรียบเทียบการประยุกต์ใช้ 4M ในการป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา - 2019 ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา พบว่า ประเภทบุคลากรท้องถิ่น และประเภทองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีความเห็นโดยรวมไม่แตกต่างกัน และประสบการณ์การทำงานมีความเห็นโดยรวมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.05 ในส่วนผลการวิจัยเชิงคุณภาพ พบว่า 1) ด้านบุคลากร ในระยะแรกของการระบาดบุคลากรยังขาดความรู้ความเข้าใจในเรื่องการป้องกันโรค บุคลากรไม่เพียงพอในการปฏิบัติหน้าที่ และไม่ได้มีการกำหนดแผนงานพัฒนาความรู้ด้านสาธารณสุขเบื้องต้น 2) ด้านงบประมาณพบว่า โดยส่วนใหญ่จะมีอุปสรรคในเฉพาะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีขนาดเล็ก แต่ก็สามารถแก้ไขปัญหาได้ 3) ด้านวัสดุอุปกรณ์มีปัญหาอุปสรรคในระยะแรก เพราะเป็นระยะของการจัดหาจัดซื้อ ยังไม่มีความชัดเจนในเรื่องระเบียบ แต่ก็มีแนวทางจากส่วนกลาง ทำให้สามารถคลี่คลายปัญหาได้ และ 4) ด้านจัดการ มีการบัญชาการ
ในระดับจังหวัด ระดับอำเภอ มีโครงสร้างคณะทำงานศูนย์อำนวยการบัญชาการเหตุการณ์ที่ชัดเจนเพียงพอ
ข้อเสนอแนะ 1) ด้านบุคลากร จะต้องกำหนดแผนพัฒนาบุคลากรให้มีความรู้ด้านทฤษฎีและวิธีปฏิบัติที่ถูกต้องด้านสาธารณสุข 2) ด้านงบประมาณ จะต้องมีการจัดทำคู่มือเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้ปฏิบัติงาน 3) ด้านวัสดุ อุปกรณ์ จะต้องคำนึงถึงคุณภาพ ความทันสมัยของวัสดุอุปกรณ์ที่นำมาใช้ 4) ด้านการจัดการ จะต้องเพิ่มการประชาสัมพันธ์ หรือช่องทางการสื่อสารให้มากยิ่งขึ้น มีการจัดเก็บฐานข้อมูลไว้ในแหล่งเดียวกัน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
@ 2020 King Prajadhipok's Institute The Government Complex Commemorating All Right Reserved.
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2563). รายงานสรุปผลการประเมินประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วน
ท้องถิ่น (สถ. – อปท.) ประจำปี พ.ศ. 2563 Local Performance Assessment (LPA) Annual Report 2020 สาระสำคัญจากผลการประเมิน LPA ประจำปี พ.ศ. 2563. สืบค้นจาก http://www.dla.go.th/upload/ebook/column/2021/1/2305_6181.pdf
กระทรวงมหาดไทย. (2560, 12 มกราคม). แนวทางการดำเนินงานป้องกัน และควบคุมโรคพิษสุนัขบ้าขององค์กรบริหารส่วนท้องถิ่น, มท. 0810.52/ว 0120.
กองอำนวยการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยนครราชสีมา. (2563). เผชิญเหตุกรณีการระบาดของเชื้อไวรัส
โคโรน่า 2019 จังหวัดนครราชสีมา. สืบค้นจาก https://bit.ly/3hpOWh9
ข่าวไทยพีบีเอส. (2563). วันที่ไทยรู้จัก COVID-19. สืบค้นจาก https://news.thaipbs.or.th/content/
จีรวัฏฐ์ บุญวัฒนาภรณ์. (2556). ผลสัมฤทธิ์การบริหารจัดการของกองบังคับการปราบปรามกองบัญชาการ
ตำรวจสอบสวนกลาง สำนักงานตำรวจแห่งชาติ. มหาวิทยาลัยศรีปทุม, วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาด้านการจัดการ. กรุงเทพฯ.
ทศเทพ บุญทอง. (2563). รูปแบบ CAVE ในกรณีปฏิบัติการช่วยชีวิต 13 หมูป่า ณ วนอุทยานถ้ำหลวง-
ขุนน้ำนางนอน ตําบลโป่งผา อําเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย. เชียงรายเวชสาร, 12(3), 1-16.
ประกาศสำนักทะเบียนกลาง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร. (2564, 31 ธันวาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 139 ตอนพิเศษ 12ง. น. 10
ปุญญาพัฒน์ แสงวงค์ดี. (2563). วิกฤติการณ์โลกกรณีการแพร่ระบาดของโรคติดต่ออุบัติใหม่ : บทบาทขององค์การ
อนามัยโลก สถานการณ์ในประเทศไทยและNew Normal. วารสารสังคมภิวัฒน์, 11(1), 88-108.
พงษ์พิพัฒน์ ชุ่มสีดา และวินัย ทองภูบาล. (2564). กลยุทธ์การป้องกันและควบคุมโรคโควิด-19 ของ
ผู้อํานวยการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตําบลในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิจัยและพัฒนาด้าน
สุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 7(1), 158 – 175.
พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พุทธศักราช 2548. (2548, 16 กรกฎาคม).
ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 122 ตอนที่ 48ก. น. 1-2
พิชญ์ณิฐา พรรณศิลป์, สัญญา เคณาภูมิ และเสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร. (2558). บทบาทของผู้บริหาร
ท้องถิ่นในศตวรรษที่ 21. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร., 3(2), 146-161.
มหาวิทยาลัยมหิดล. (2563). ความรู้พื้นฐาน COVID-19 ตอนที่ 1 โรคโควิด-19 การติดเชื้อ การป่วย
การดูแลรักษา การป้องกันการแพร่เชื้อและการติดเชื้อ. กรุงเทพฯ: แพทย์โรคติดเชื้อและ
ระบาดวิทยา คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2551). การวิเคราะห์เปรียบเทียบความหมายของการบริหารการจัดการการบริหาร
การพัฒนา และการบริหารจัดการ. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ศรัณยู ภักดีวงษ์. (2560). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการแก้ปัญหาสุนัขจรจัดกรณีศึกษาจังหวัดปทุมธานี. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะรัฐศาสตร์, สาขาการเมืองการปกครอง. กรุงเทพฯ.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2564). ศูนย์วิจัยกสิกรไทยคาดเศรษฐกิจไทยปี 2564 โตลดลงที่ 1.8% หลังเกิด
การแพร่ระบาดโควิด-19 ระลอกใหม่ (มองเศรษฐกิจ ฉบับที่ 3923). สืบค้นจาก https://kasikornresearch.com/th/analysis/k-econ/economy/Pages/Thai-GDP-y3923.aspx
สมคิด บางโม. (2545). การบริหาร. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
สำนักงานจังหวัดนครราชสีมา. (2564). ประกาศคณะกรรมการโรคติดต่อจังหวัดนครราชสีมา ณ วันที่ 9
เมษายน 2564. สืบค้นจาก https://covid-19.nakhonratchasima.go.th/files/
com_announce/2021-04_5d90ae4395294cd.pdf
สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. กองยุทธศาสตร์และแผนงาน. (2562). การสาธารณสุขไทย 2559-2560. กรุงเทพฯ: แสงจันทร์การพิมพ์.
สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดนครราชสีมา. (2564ก). ภาพรวมจำนวนบุคลากร ระบบ LHR. นครราชสีมา: สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดนครราชสีมา.
_______. (2564ข). แบบสำรวจการใช้งบประมาณในการป้องกันและควบคุมโรคติดเชื้อไวรัสโคโรน่า 2019
(โควิด-19) ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. นครราชสีมา: สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดนครราชสีมา.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา. (2564). สถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัส COVID – 19
จังหวัดนครราชสีมา ณ วันที่ 20 สิงหาคม 2564. สืบค้นจาก https://covid-19.
nakhonratchasima.go.th/news/detail/276/data.html
สำนักโรคติดต่ออุบัติใหม่. (2559). แผนยุทธศาสตร์เตรียมความพร้อม ป้องกัน และแก้ไขปัญหาโรคติดต่อ
อุบัติใหม่แห่งชาติ (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์.
เสาวณี จันทะพงษ์ และทศพล ต้องหุ้ย. (2563). ผลกระทบวิกฤติโควิด 19 กับเศรษฐกิจโลก This Time is Different. สืบค้นจากhttps://www.bot.or.th/Thai/BOTMagazine/Pages/256302TheKnowledge
_ThisTimeisDifferent.aspx?fbclid=IwAR2rnSX-mBkjqApZyRmdm7YpCC89mp-Q3KSOzbpVKZ0rGJ54Q1NNBsrkWb8
หวน พินธุพันธ์. (2549). นักบริหารมืออาชีพ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อลงกต สารกาล และศักดิ์สิทธิ์ ฆารเลิศ. (2561). แนวทางการสร้างองค์กรปกครองท้องถิ่นที่เป็นเลิศ
ด้านการเสริมสร้างเครือข่ายรัฐ เอกชน และประชาสังคม กรณีศึกษา: เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด.
วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 9(1), 29-58.
อัชกรณ์ วงศ์ปรีดี และธัชเฉลิม สุทธิพงษ์ประชา. (2561). โครงการศึกษา ออกแบบ วางระบบการทำงาน
กลไกการบริหารงานและประเมินผลการดำเนินการเพื่อขอจัดตั้งสำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น
อำเภอเป็นราชการบริหารส่วนภูมิภาค. รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์ เสนอต่อกรมส่งเสริมการปกครอง
ท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย.
ภาษาอังกฤษ
Drucker, P. F. (1973). Management: Tasks, Responsibilities, Practices. New York: Harper & Row Publication.
Yamane, Taro. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3nd edition). New York: Harper & Row Publication.
