Problems with the seller's defective liability for used goods

Main Article Content

ธนัญชัย ทิพยมณฑล

Abstract

When used with a seller of used goods, liability for defects under the Civil and Commercial Code may be inappropriate and unfair to the seller. Because the law states that the seller is liable if the goods sold are defective, the seller must be cautious. Used goods, without exception, are subject to normal deterioration or defects as a result of normal use or time. As a result, the seller of used goods is more likely than the general seller of new products to be held liable for the defect. Furthermore, the legal age causes the seller of used goods to be burdened for an excessive amount of time. This article therefore recommends that used goods be classified as an exemption from liability for defects and shorten the liability period for further appropriateness and fairness.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
ทิพยมณฑล ธ. (2022). Problems with the seller’s defective liability for used goods. The Journal of Law, Public Administration and Social Science. School of Law Chiang Rai Rajabhat University, 6(2), 47–65. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/lawcrru/article/view/252118
Section
Academic Articles

References

กุศล บุญยืน. คำอธิบายสรุปประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยซื้อขาย ขายฝาก เช่าทรัพย์ เช่าซื้อ ประกันภัย. กรุงเทพฯ: กรุงสยามการพิมพ์, 2530.

กิตติศักดิ์ ปรกติ. ความรับผิดเพื่อชำรุดบกพร่องในสัญญาซื้อขาย. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: โครงการตำราและเอกสารประกอบการสอน คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2561.

จิราพร ร้อยมะลิ. “ความรับผิดในความชำรุดบกพร่องของสินค้า.” วารสารนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ, ฉ.1 (2555): 259-260, http://www.assumptionjournal.au.edu/index.php/LawJournal/article/download/915/821/1823. สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2564.

ปัญญา ด่านพัฒนามงคล. “ความรับผิดเพื่อชำรุดบกพร่องในสัญญาซื้อขาย.” วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิตคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2537.

ไผทชิต เอกจริยกร. คำอธิบายซื้อขาย แลกเปลี่ยน ให้. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2564.

ภารวีร์ กษิตินนท์. “การใช้หลักสุจริตในการตีความสัญญา.” วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2550.

วิษณุ เครืองาม. คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ซื้อขาย แลกเปลี่ยน ให้. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: นิติบรรณาการ, 2549.

ศนันท์กรณ์ โสตถิพันธุ์. คำอธิบายกฎหมายลักษณะ ซื้อขาย แลกเปลี่ยน ให้. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2564.

ศนันท์กรณ์ โสตถิพันธุ์. คำอธิบายนิติกรรม สัญญา. พิมพ์ครั้งที่ 24. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2564.

สมยศ เชื้อไทย. ความรู้กฎหมายทั่วไป คำอธิบายวิชากฎหมายแพ่ง : หลักทั่วไป ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับกฎหมายและระบบกฎหมายความรู้พื้นฐานทางนิติศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 28. กรุงเทพฯ: วิญญูชน, 2564.

หยุด แสงอุทัย. แนวคำถามตอบประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วย ซื้อขาย แลกเปลี่ยน ให้. นครหลวง : น่ำเซียการพิมพ์, 2515.

Edward M. Kimmel. “Used Goods and Merchantability.” Journal Tulsa Law Review,Vol 13 (2013) : 1. https://digitalcommons.law.utulsa.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1421&context=tlr. accessed August 23, 2021.

Martin M. Loring. “Sales: Extension of Implied Warranty of Merchantability to Used Goods,” Missouri Law Review,Vol 46 (1981) : 1-2 https://scholarship.law.missouri.edu/cgi/viewcontent.cgi?referer=&httpsredir=1&article=2589&context=mlr. accessed August 23, 2021.