มาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองแรงงานแพลตฟอร์ม: ศึกษากรณีไรเดอร์ส่งอาหาร

บทคัดย่อ

     ปัจจุบันธุรกิจแพลตฟอร์มในประเทศไทย มีจำนวนแรงงานแพลตฟอร์มที่เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะไรเดอร์ส่งอาหาร ซึ่งการทำงานของกลุ่มแรงงานแพลตฟอร์มเป็นรูปแบบการทำงานแตกต่างไปจากการทำงานโดยทั่วไป จึงเกิดประเด็นปัญหาเกี่ยวกับสถานะทางกฎหมาย ตลอดถึงค่าตอบแทน สิทธิและสวัสดิการของการทำงาน ผู้เขียนจึงทำการศึกษากฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองแรงงานแพลตฟอร์มในประเทศไทย พบว่ากฎหมายแรงงาน ณ ปัจจุบันไม่สามารถนำมาบังคับใช้แก้ไขประเด็นปัญหาการคุ้มครองแรงงานแพลตฟอร์ม: ศึกษากรณีไรเดอร์ส่งอาหาร ได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล แต่ทั้งนี้ในทางกฎหมายได้ดำเนินการแก้ไขเกี่ยวกับประเด็นปัญหาดังกล่าวในหลายทาง กล่าวคือ การร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานอิสระ และการตราพระราชกฤษฎีกาการประกอบธุรกิจบริการแพลตฟอร์มดิจิทัลที่ต้องแจ้งให้ทราบ พ.ศ. 2565 ซึ่งผู้เขียนเห็นว่า ยังมีประเด็นปัญหาในหลายประการ จึงเลือกทำการศึกษา แนวคิดและทฤษฎี กฎหมาย และมาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองแรงงานแพลตฟอร์มขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ (International Labour Organization) สหราชอาณาจักร มลรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ราชอาณาจักรสเปนและสหภาพยุโรป เนื่องจากองค์กรหรือกลุ่มประเทศดังกล่าวนี้มีแนวคิดและทฤษฎี การกำหนดสถานะทางกฎหมาย การจัดสิทธิและสวัสดิการที่เหมาะสมแก่กลุ่มแรงงานแพลตฟอร์ม ซึ่งเห็นได้ว่าสามารถนำมาปรับใช้แก่กลุ่มไรเดอร์ส่งอาหารในประเทศไทยได้อย่างเหมาะสม

ด้วยเหตุนี้ ผู้เขียนจึงมีความเห็นว่ามาตรการทางกฎหมายในการคุ้มครองแรงงานแพลตฟอร์ม: ศึกษากรณี ไรเดอร์ส่งอาหารที่เหมาะสมควรประกอบไปด้วย 2 มาตรการได้แก่   1. มาตรการระยะสั้น คือ แก้ไขภายใต้กฎหมายพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 มาตรา 22 ซึ่งเพิ่มเติมในส่วนของพระราชกฤษฎีกา กำหนดงานที่ให้มีการคุ้มครองแรงงานแตกต่างไปจากพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 โดยออกกฎกระทรวงสำหรับไรเดอร์ ส่งอาหาร และ 2. มาตรการระยะยาว คือ การออกกฎหมายระดับพระราชกฤษฎีกาเฉพาะไรเดอร์ส่งอาหารตามความในร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานอิสระ เพื่อกำหนดสถานะ สิทธิและสวัสดิการของไรเดอร์ตามมาตรฐานแรงงานได้ดียิ่งขึ้น