การพัฒนาความสามารถโต้แย้งโดยใช้กิจกรรมการโต้แย้ง ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย

Main Article Content

พัลลภ เพ็ชรไชย
นพวรรณ ฉิมรอยลาภ
ศิริรัตน์ ศรีสอาด

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้เพื่อ 1) พัฒนากิจกรรมการโต้แย้งของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 2) พัฒนาความสามารถโต้แย้งของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนที่กำลังศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ธนบุรี เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 ได้จาก
การอาสาสมัคร ซึ่งเป็นกลุ่มนักเรียนที่ได้รับการคัดเลือกให้เป็นผู้แทนนักเรียนในการแข่งขันโต้วาที ที่สนใจพัฒนาความสามารถโต้แย้งจำนวน 8 คน เครื่องมือที่ใช้การวิจัยคือ แบบประเมินแผนการจัดกิจกรรมการโต้แย้ง และแบบสอบถามความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับกิจกรรมการโต้แย้ง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย ได้แก่ ความถี่และร้อยละ


ผลการวิจัย 1) ได้กิจกรรมการโต้แย้งของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 4 กิจกรรมเป็นกิจกรรมการโต้แย้งแบบนิรนัย แบบอุปนัย แบบเปรียบเทียบ และกิจกรรมการโต้วาที
2) ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่เห็นว่ากิจกรรมการโต้แย้งของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายทุกรายการมีคุณภาพความเหมาะสมระดับมากที่สุดและมาก 3) ในกิจกรรมการโต้แย้งแบบนิรนัยมีนักเรียนกลุ่มตัวอย่าง 2 คน ที่มีคุณลักษณะสำคัญของความสามารถโต้แย้งและมีความสามารถโต้แย้ง ในกิจกรรมการโต้แย้งแบบอุปนัยมีนักเรียนกลุ่มตัวอย่าง 6 คน ที่มีคุณลักษณะสำคัญของความสามารถโต้แย้งและมีความสามารถโต้แย้ง ในกิจกรรมการโต้แย้งแบบเปรียบเทียบมีนักเรียนกลุ่มตัวอย่าง 4 คน ที่มีคุณลักษณะสำคัญของความสามารถโต้แย้ง แต่นักเรียนกลุ่มตัวอย่างทุกคนมีความสามารถโต้แย้ง และในกิจกรรมการโต้วาทีมีนักเรียนกลุ่มตัวอย่าง 7 คน ที่มีคุณลักษณะสำคัญของความสามารถโต้แย้งและมีความสามารถโต้แย้ง 4) นักเรียนทุกคนมีความเห็นต่อกิจกรรม
การโต้แย้งในระดับเห็นด้วยมากที่สุดทุกรายการ ยกเว้นรายการประเมินกิจกรรมหลากหลายที่
เห็นด้วยในระดับมากที่สุดเท่ากับระดับมาก

Article Details

บท
Research Articles

References

กุลชญา พิบูลย์. 2561. “ผลของการเรียนการสอนด้วยรูปแบบการสร้างข้อโต้แย้งโดยใช้แผนผัง

ออนไลน์ร่วมกับแท็กคลาวด์ที่มีต่อความสามารถในการให้เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ของ

ผู้เรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต.

สาขาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชยพร กระต่ายทอง. 2552. “การพัฒนารายวิชาเพิ่มเติมภาษาไทยแบบอิงมาตรฐานด้วย

กระบวนการออกแบบย้อนกลับเพื่อเสริมสร้างความสามารถการวิเคราะห์และการอ่านเชิงวิเคราะห์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต.

สาขาหลักสูตรและการสอน: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นะฤเนตร จุฬากาญจน์. 2556. “ผลของโปรแกรมพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์โดยประยุกต์

หลักการคิดแบบพุทธธรรม (โยนิโสมนสิการ) สำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย”.

วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาสาธารณสุขศาสตร์: มหาวิทยาลัยมหิดล.

พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. 2558. การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21.

พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภคพร อิสระ. 2557. “ผลของการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้สืบสอบแบบมีการโต้แย้งร่วมกับ

เทคนิคการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเคมีและความสามารถใน

การให้เหตุผลเชิงวิทยาศาสตร์ของผู้เรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนวิทยาศาสตร์

ภูมิภาค”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาการศึกษาวิทยาศาสตร์:

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภาวิณี รัตนคอน. 2561. “การพัฒนาเกณฑ์การประเมินทักษะการโต้แย้งโดยใช้ประเด็นทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3”

วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร. ปีที่ 11 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม 2561): 2720-2735.

วนิดา พรมเขต. 2565. “ศึกษาความสามารถในการโต้วาทีด้วยการเรียนออนไลน์ร่วมกับ

การจัดการเรียนการสอนโดยเน้นกระบวนการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี” วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์

มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. ปีที่ 11 ฉบับที่ 1 (มกราคม-มิถุนายน 2565): 37-54.

วรัญญา จำปามูล. 2555. “ผลของการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้การสร้างข้อโต้แย้งที่มีต่อ

ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้วิทยาศาสตร์และความสามารถการคิดเชิงเหตุผลของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาการศึกษาวิทยาศาสตร์:

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2559. การโต้แย้ง [ออนไลน์].

https://curadio.chula.ac.th/Images/Class-Onair/th/2016/th-2016-10-27.pdf,

มกราคม 2565.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. 2555. หนังสือเรียน รายวิชาพื้นฐาน ภาษาไทย

หลักภาษาและการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสาร ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. กรุงเทพมหานคร:

โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.

สำอาง หิรัญบูรณะ, ปราณี บุญคลัง, ดวงตา ตาฬวัฒน์, และ โสภณ นิไชยโยค. 2546.

การประเมินพัฒนาการสำหรับนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษด้านภาษาไทย

ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. กรุงเทพมหานคร: สกศ.

Macagno, F. 2015. “A Means-End Classification of Argumentation Schemes.” in

Reflections on Theoretical Issues in Argumentation Theory (August 2015): 183-201.

Nickerson, R., 2020. Argumentation The Art of Persuasion [Online].

https://www.cambridge.org/core/books/argumentation/types-of-argument/4835610C45D0802FC22AA3AFF533CA77, January 6, 2022.

Novaes, C. D. 2021. Argument and Argumentation [Online].

https://plato.stanford.edu/entries/argument/#Conc, January 6, 2022.

Sampson, V. and F. Gerbino. 2010. “Two Instructional Models That Teachers Can

Use to Promote & Support Scientific Argumentation in the Biology Classroom.” The America Biology Teacher 12(7): 427-431.