ศึกษาวิเคราะห์ปาฏิหาริย์ในวัตถุมงคลของเกจิอาจารย์ในจังหวัดอุบลราชธานี
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
บทความวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาปาฏิหาริย์ในพระพุทธศาสนา 2) เพื่อศึกษาปาฏิหาริย์ในวัตถุมงคลของเกจิอาจารย์ในจังหวัดอุบลราชธานี 3) เพื่อวิเคราะห์ปาฏิหาริย์ในวัตถุมงคลของเกจิอาจารย์ในจังหวัดอุบลราชธานี โดยการวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยคุณภาพเชิงพื้นที่ เป็นการศึกษาเอกสารและลงพื้นที่สัมภาษณ์ โดยนำเสนอในรูปแบบการบรรยายเชิงพรรณนา ผลการศึกษา พบว่า ปาฏิหาริย์ในพระพุทธศาสนา มี 3 ประการ คือ 1) อิทธิปาฏิหาริย์ ฤทธิ์ที่สามารถแสดงให้เป็นอัศจรรย์ได้ 2) อาเทศนาปาฏิหาริย์ สามารถทายใจผู้อื่นได้ และ 3) อนุสาสนีปาฏิหาริย์ ปาฏิหาริย์ที่เกิดจากการปฏิบัติตามหลักธรรมคำสอนอย่างถูกต้อง ระดับปาฏิหาริย์ มี 2 ระดับ คือ 1) ระดับโลกิยะ 2) ระดับโลกุตตระ ปาฏิหาริย์ในวัตถุมงคลของเกจิอาจารย์ในจังหวัดอุบลราชธานี พบว่าพื้นฐานของปาฏิหาริย์เกิดจากความเชื่อและศรัทธา โดยการสืบทอดสายวิทยาคมของพระเถราจารย์ในอดีต ที่เกิดจากการปฏิบัติดีปฏิบัติชอบของพระสงฆ์โดยตรง ปาฏิหาริย์ในวัตถุมงคลของเกจิอาจารย์ในจังหวัดอุบลราชธานี เกิดขึ้นใน 4 ช่องทาง คือ 1) เกิดจากการปฏิบัติดีปฏิบัติชอบจนสาธารณชนเคารพศรัทธา 2) เกิดจากการได้นำเอาคำสอนข้อปฏิบัติติที่ดีนั้นไปปฏิบัติในชีวิตประจำวันจนเกิดผลต่อชีวิต 3) เกิดจากเมื่อประสบภัยพิบัติหรืออุบัติเหตุ ทำให้เกิดความแคล้วคลาดปลอดภัย 4) เกิดจากอิทธิปาฏิหาริย์ที่เกินประสาทสัมผัสทั้งห้าของคนธรรมดาทั่วไป
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
参考
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554 เฉลิมพระเกียรติ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว, กรุงเทพฯ:ราชบัณฑิตยสถาน, 2554.
เติม วิภาคย์พจนกิจ. (2546). ประวัติศาสตร์อีสาน. พิมพ์ครั้งที่ 4 กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ร่วมกับมูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษย์ศาสตร์.
พระเมธีธรรมาภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2533). พุทธศาสนากับปรัชญา. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้น
ติ้ง กรุ๊พ จำกัด