การส่งเสริมสุขภาวะแบบองค์รวมตามแนววิถีพุทธในความปกติใหม่ของชุมชนในจังหวัดชัยภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการส่งเสริมสุขภาวะแบบองค์รวมตามแนววิถีพุทธในความปกติใหม่ของชุมชนในจังหวัดชัยภูมิ การศึกษาวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา (Descriptive Research) โดยประชากร ได้แก่ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เขต ABC-6D ประกอบด้วย 4 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมืองชัยภูมิ อำเภอภักดีชุมพล อำเภอคอนสวรรค์ อำเภอคอนสาร จำนวน 259,801 คน กลุ่มตัวอย่าง จำนวนเท่ากับ 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามการส่งเสริมสุขภาวะแบบองค์รวมตามแนววิถีพุทธในความปกติใหม่ หาค่าความเชื่อมั่นโดยใช้สัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค มีค่าเท่ากับ 0.94 สถิติที่ใช้ในงานวิจัย ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า: การส่งเสริมสุขภาวะแบบองค์รวมตามแนววิถีพุทธในความปกติใหม่ ในภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (X̅= 4.36)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ณรงค์ศักดิ์ หนูสอน. (2553). การส่งเสริมสุขภาพในชุมชนแนวคิดและการปฏิบัติ. กรุงเทพฯ:
จุฬาสารมหาวิทยาลัย.
ณชพงศ จันจุฬา. (2562). การพัฒนานโยบายสาธารณะเพื่อสุขภาวะชุมชน : จากงานวิจัยสู่
การใช้ประโยชน์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 14(1), 1-11.
ประคองธรรม จันทร์ขาว และคณะ. (2560). ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเสริมสร้างสุขภาวะ
ชุมชนแบบองค์รวมของชุมชนในเขตบริการของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล
บ้านบ่อทราย อำเภอป่าพะยอม จังหวัดพัทลุง. วารสารสังคมและวัฒนธรรม, 1(1),
-28.
พระครูภาวนาสังวรกิจ วิ. (สุวิทย์ คำมูล). (2562). การพัฒนาสุขภาวะองค์รวมสำรับผู้สูงวัย
ตามแนวพุทธจิตวิทยา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(7), 3414-3423.
พระมหาอำคา วรปัญโญ (สุขแดง) และยุภาพร ยุภาศ. (2564). การส่งเสริมสุขภาวะวิถีพุทธ
ในความปกติใหม่. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(2): 455-469.
พระไพศาล วิสาโล. (2552). สุขแท้ด้วยปัญญา วิถีสู่สุขภาวะทางปัญญา. พิมพ์ครั้งที่ 3.
กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ สสส..
สมรทิพย์ วิภาวนิช และนรินทร์ สังข์รักษา. (2559). การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมสุขภาพ
ตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อสุขภาวะชุมชน. Veridian E-Journal ฉบับ
ภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 9(2), 1207-1223.
สานุ มหัทธนาดุลย์ และ สริตา มหัทธนาดุล. (2562). การเสริมสร้างสุขภาวะองค์รวมเพื่อวิถีชีวิตที่สมดุลตามแนวพุทธจิตวิทยา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 6(3), 1161-1172.
อุ่นเอื้อ สิงห์คำ และน้องเล็ก คุณวราดิศัย. (2557). กระบวนการและผลของการสร้างเสริมสุข
ภาวะองค์รวมวิถีพุทธ. วารสารสมาคมนักวิจัย. 19(1), 73-85.
Krejcie, R.V., and Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Education and Psychological Measuremen 30 (1970): 607-610.
Kuhn, T. S. (1970). The structure of scientific revolution. (2nd edition, enlarged) Chicago: The University of Chicago Press.
McEvoy, L., & Duffy, A. (2008). Holistic practice – A concept analysis. Nurse London: Flamingo An Imprint of Harper Collins.
World Health Organization. (1986, November). First Ottawa Charter for Health Promotion. The first International Conference on Health Promotion, meeting in Ottawa this 21st day of November 1986.
