ประสบการณ์ลูกค้า การรับรู้คุณค่าที่ส่งผลต่อการสื่อสารแบบปากต่อปาก ของผู้ใช้บริการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในเขตภาคเหนือ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์ลูกค้า การรับรู้คุณค่าที่ส่งผลต่อการสื่อสารแบบปากต่อปากของผู้ใช้บริการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในเขตภาคเหนือ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ ผู้ใช้บริการที่ใช้บริการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในเขตภาคเหนือ จำนวน 390 คน ผู้วิจัยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุคูณ ผลการศึกษาพบว่า 1) ผู้ใช้บริการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในเขตภาคเหนือที่อาชีพแตกต่างกันส่งผลต่อการสื่อสารแบบปากต่อปากแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 2) ประสบการณ์ลูกค้าด้านผลลัพธ์ที่เกิดจากประสบการณ์การใช้บริการ ด้านความสบายใจจากการได้รับบริการ และด้านประสบการณ์ลูกค้าในขณะตัดสินใจเลือกรับบริการส่งผลต่อการสื่อสารแบบปากต่อปากของผู้ใช้บริการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในเขตภาคเหนือ คิดเป็นร้อยละ 41.10 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) การรับรู้คุณค่า ด้านการใช้งาน ด้านราคา และด้านสังคม ส่งผลต่อการสื่อสารแบบปากต่อปากของผู้ใช้บริการฟิตเนสเซ็นเตอร์ในเขตภาคเหนือ คิดเป็นร้อยละ 4.50 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2566). ระบบคลังข้อมูลธุรกิจ. เข้าถึงได้จาก: http://datawarehouse.dbd.go.th/bdw/search/search2.html. (วันที่ค้นข้อมูล: 26
กันยายน 2566).
จิรศักดิ์ ชาพรมมา. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้บริการฟิตเนสเซ็นเตอร์ที่เปิดให้บริการ 24 ชั่วโมงของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. บัณฑิตวิทยาลัย :
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ลักษิกา มุกดากุล. (2564). การศึกษาประสบการณ์ลูกค้า และการรับรู้คุณค่าในแบรนด์ ที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อซ้ำและการบอกต่อในธุรกิจเฟรนไชส์ร้านอาหาร เครื่องดื่ม
และขนมหวานแบรนด์สากลน้าเข้าจากต่างประเทศ. บัณฑิตวิทยาลัย : วิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วาทินี บุญประกอบ. (2567). กลยุทธ์การตลาดออนไลน์ คุณภาพการบริการ และการสื่อสารแบบ ปากต่อปากส่งผลต่อความตั้งใจใช้บริการซ้ำ ฟิตเนสเซ็นเตอร์ ของผู้
บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยรามคำแหง. เข้าถึงได้จาก: https://mmm.ru.ac.th/MMM/IS/twin11/6514154005.pdf
ศูนย์อุตุนิยมวิทยาภาคเหนือ. (2567). ภูมิประเทศของภาคเหนือ. เข้าถึงได้จาก: http://www.cmmet.tmd.go.th/snow/provincial.php. (วันที่ค้นข้อมูล: 10 มีนาคม
.
สุภัตรา แปงการิยา และ สุมาลี สว่าง. (2561). ปัจจัยการรับรู้คุณค่าที่ลูกค้าได้รับและปัจจัยคุณภาพความสัมพันธ์ที่ส่งผลต่อ ความภักดีของลูกค้าร้านขายยาในประเทศไทย.
วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจปริทัศน์, 14(1). 20.
Anderson, Eugene (1998). Customer Satisfaction and Word of Mouth." Journal of Service Research, 1(1), pp. 5-17.
Brown, J. J., & Reingen, P. H. (1987). Social ties and word-of-mouth referral behavior. Journal of Consumer Research, 12(12), pp. 350-362.
De Keyser, A., Lemon, K. N., Klaus, P., & Keiningham, T. L. (2015). A framework for understanding and managing the customer experience.
Marketing Science Institute working paper series, 15-121.
Hartnett, M. (1998). Shopper needs must be priority. Discount Store News, 37(9), pp. 21-22.
L. P. Carbone and S.H. Haeckel. (1994). Engineering Customer Experiences. Marketing Management, 3(3). pp. 8-19.
Maklan, S., & Klaus, P. (2011). Customer experience: are we measuring the right Things ?. International Journal of Market Research, 53(6), pp.
-772.
Rais, N. M., Musa, R., and Muda, M. (2016). Reconceptualisation of Customer Experience Quality(CXQ) Measurement Scale. Fifth International
Conference on Marketing and Retailing (5TH INCSOMaR). doi:10.1016/S2212-5671(16)30128-9.
Roy Helen E. et al. (2019). Developing a framework of minimum standards for the risk assessment of alien species. Journal of Applied Ecology,
, pp. 526-538.