พฤติกรรมผู้นำในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี

Main Article Content

เปี่ยมปิติ เต็มทอง
ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมผู้นำในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี และ2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของครูที่มีต่อพฤติกรรมผู้นำในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี จำแนกตามเพศ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี จำนวน 306 คน  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามที่มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ .67- 1.00 ค่าความเที่ยงเท่ากับ .98 สถิติที่ใช้เป็นการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) และการทดสอบความแตกต่างรายคู่ LSDผลการวิจัยพบว่า 1) พฤติกรรมผู้นำในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี ในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก  เรียงจากค่าเฉลี่ยสูงสุดไปต่ำสุด ได้แก่ ด้านการเข้าสังคม ด้านการมีความคิดริเริ่ม ด้านการประสานงาน ด้านการรู้จักปรับปรุงแก้ไข ด้านการโน้มน้าวจิตใจ ด้านการช่วยเหลือ และด้านการยอมรับนับถือ และ 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูที่มีต่อพฤติกรรมผู้นำในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี จำแนกตามเพศ ไม่แตกต่างในภาพรวม ส่วนระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงานต่างกัน มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ในภาพรวม

Article Details

ประเภทบทความ
Research Articles

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา สงณรงค์. (2558). พฤติกรรมภาวผู้นำด้านการจัดการเรียนการสอนของผู้บริหาร สถานศึกษาโรงเรียนมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 12 ตามการรับรู้ของครู. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ชัญญพัชร บุนนาค. (2559). แนวความคิดการสร้างธุรกิจกิจการเพื่อสังคม (Social Enterprise) ในประเทศไทย. บัณฑิตวิทยาลัย : วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยมหิดล.

ชัญญาภัค หล้าแหล่ง และประกาศิต ศิริสัณฐิติ. (2565). ผลกระทบเชิงสาเหตุและผลลัพธ์ของพฤติกรรมการทำงานเชิงสร้างสรรค์. วารสารสหวิทยาการวิจัย : ฉบับบัณฑิตศึกษา, 11 (1), 1-11 (มกราคม - มิถุนายน).

ณิชามล ฟองน้ำ. (2557). คุณลักษณะส่วนบุคคลพฤติกรรมผู้นำและการทำงานเป็นทีมที่มีประสิทธิผลในการทำงาน. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

ณิชนันทน์ ศรีวลีรัตน์ และประเสริฐ อินทร์รักษ์. (2562). พฤติกรรมผู้นำของผู้บริหารโรงเรียนไทรโยคน้อยวิทยา จังหวัดกาญจนบุรี. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เตือนตา มัจฉาชีพ. (2554). การเปรียบเทียบการบังคับบัญชาของหัวหน้างานเพศชายและหัวหน้างานเพศหญิงที่มีต่อการรับรู้ภาวะผู้นำและความพึงพอใจของผู้ใต้บังคับบัญชา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

นพธี หอมชื่นชม. (2564). การบริหารความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดนครปฐม. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

มัธนา กามะ. (2563). คุณลักษณะและบทบาทของผู้นำการเปลี่ยนแปลงเพื่อการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารบริหารการศึกษาบัณฑิต, 20 (1), (92-106).

ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์ สุภมาส อังศุโชติ และอัจฉรา ชำนิประศาสน์.(2562). สถิติสำหรับการวิจัยและเทคนิคการใช้ SPSS (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : เจริญดี

มั่นคงการพิมพ์.

ศศิธร รักษาชนม์ (2557). ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นาการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 30. บัณฑิตวิทยาลัย :

มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สมาน ศิริเจริญสุข. (2565). ภาวะผู้นำกับการจัดการความขัดแย้ง. วารสารวิจัยวิชาการ, 5(6), 301-315.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.

Mazurkiewicz, G. (2021). Educational leadership in times of crisis. Risks, 9(5).

Morgan; Mendez, Juan; and Zhai, Jianwu. (2014).Leadership Profile: Conrad Hilton. Perspectives in Asian Leisure and Tourism, 2(8), 1-6.