บทบาทของผู้บริหารในการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ศึกษาบทบาทของผู้บริหารในการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้บริหารและครูที่มีต่อบทบาทของผู้บริหารในการบริหารงานบุคคล จําแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา ประสบการณ์ทํางาน และขนาดของโรงเรียน 3) ศึกษาข้อเสนอแนะเกี่ยวกับบทบาทของผู้บริหารในการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง 318 คน สุ่มแบบแบ่งชั้นตามขนาดโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ที่มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาได้ค่า IOC รายข้ออยู่ระหว่าง .67-1.00 และ ค่าความเที่ยงเท่ากับ .98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-way ANOVA) การทดสอบความแตกต่างรายคู่แบบ LSD และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) บทบาทของผู้บริหารในการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา ในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการกำหนดความจำเป็นในการพัฒนาบุคลากร รองลงมาตามลำดับ คือ ด้านการวางแผนในการพัฒนาบุคลากร ด้านการปฏิบัติกิจกรรมการพัฒนาบุคลากรและด้านการประเมินบุคลากร 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของผู้บริหารและครูที่มีต่อ บทบาทของผู้บริหารในการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา ในภาพรวม พบว่า ผู้บริหารและครูที่มี อายุ ประสบการณ์ทำงาน ระดับการศึกษา และขนาดโรงเรียนต่างกัน มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) ข้อเสนอแนะแนวทางพัฒนาบทบาทของผู้บริหารในการบริหารงานบุคคลของ คือ ผู้บริหาร ควรคำนึงความจำเป็น เพื่อประยุกต์ให้เข้ากับ บริบทของสถานศึกษา จัดให้มีการอบรมอย่างต่อเนื่องให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงโลกยุคดิจิทัล
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ทศพล สุวรรณราช. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 7(3), 160-177 (กันยายน - ธันวาคม 2564).
ทวีศักดิ์ จินดานุรักษ์. (2560). ครูและนักเรียนในยุคการศึกษาไทย 4.0 วารสารอิเล็กทรอนิกส์การเรียนรู้ทางไกลเชิงนวัตกรรม (e-JODIL)
นิรมิต เทียมทัน (2555). กลยุทธ์การบริหารการจัดการที่มุ่งความสําเร็จขององค์กรและยุทธศาสตร์การบริหารการจัดการ. กรุงเทพฯ : ปัญญาชน.
ประเวศน์ มหารัตนสกุล, (2551). การจัดการทรัพยากรมนุษย์มุ่งสู่อนาคต. กรุงเทพฯ: พิมพ์ตะวัน.
พระมหาสมบูรณ์ สุธมุโม. (2557). คุณธรรมจริยธรรมกับผู้บริหารการศึกษา. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 1(2), 1-13.
พะยอม วงศ์สารภี (2554). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์คร้ังที่6. กรุงเทพฯ : คณะวิทยาการจัดการ สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์, สุภมาส อังศุโชติ และอัจฉรา ชำนิประศาสน์. (2562). สถิติสำหรับการวิจัยและเทคนิคการใช้ SPSS (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: พิมพ์ดีการพิมพ์.
ศิรภัสสรศ์ วงศ์ทองดี. 2559. การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สงบ อินทรมณี. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ปีที่ 16 ฉบับที่ 1 (2019): วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น 16(1), 353-360 (2019).
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี (รายงานผลดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. 2563. ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารการศึกษา กลุ่มสารสนเทศ สำนักนโยบายและแผนการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงาน
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (2563). (ออนไลน). แหลงที่มา : https://data.bopp-obec.info/emis/. 20 กันยายน 2565.
เสาวณีย์ อยู่ดีรัมย์. (2560). ภาวะผู้นำในการบริหารยุคดิจิทัล: องค์การไอทีและองค์การที่เกี่ยวข้องกับไอทีในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุธินี ฤกธิ์ขํา, (2557). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: หลักการและการประยุกต์.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
สุธีรา สู้ภัยพาล. (2558). บทบาทของผู้บริหารในการบริหารงานบุคคลตามการรับรู้ของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 3. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
สุนันทา เลาหนันทน์ (2556). การพัฒนาองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ดีดีบุ๊คสโตร์
Heneman, Schwab, Fossum, & Dyer. (1983). Heneman, H. G., Schwab, D. P., Fossum, J. A., & Dyer, L. D. (1983). Personnel/ Human Resource Management. Illinois: Irwin
Krejcie,R.,V.& Morgan, D., W. (1970). Determining sample sizenfor research activities.Education and Psychological Measurement. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.