แนวทางการพัฒนาการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ของโรงเรียนยอดนิยม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1. เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันสภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นของการบริหารงานแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ในโรงเรียนยอดนิยม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี 2. เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาบริหารงานแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ของโรงเรียนยอดนิยม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ของโรงเรียน โดยรวมอยู่ในระดับปานกลางและสภาพที่พึงประสงค์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) แนวทางการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ของโรงเรียน พบว่า 1.ด้านการวางแผนกลยุทธ์ ผู้บริหารสถานศึกษามีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการ SWOT กำหนดพันธกิจ และกลยุทธ์การดำเนินงาน 2.ด้านการกำหนดตัวชี้วัดผลการดำเนินงาน มีการกำหนดตัวชี้วัดผลการดำเนินงานที่ชัดเจนในการวัดความก้าวหน้า เพื่อให้การทำงานมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล 3.ด้านการวัดและการตรวจสอบการดำเนินงาน มีการตรวจสอบและรายงานผลการดำเนินงานของแต่ละตัวชี้วัดตามเงื่อนไขที่กำหนด โดยใช้กระบวนการ PDCA และจัดให้มีคณะบุคคลเพื่อทำการตรวจสอบ 4.ด้านการให้รางวัลตอบแทน มีการกำหนดข้อตกลงร่วมกันกับครู มีเกณฑ์ที่ชัดเจน โปร่งใส ยุติธรรม จัดตั้งคณะกรรมการในการพิจารณาร่วมกันตามระดับผลงาน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กิตติ คุณสมบัติ. (2556). การแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอท่าตะเกียบ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกยาฉะเชิงเทรา เขต 2. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยบูรพา.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพุทธศักราช 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2545 (ฉบับที่ 3) พุทธศักราช 2553. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภา.
ชลธิชา ทิพย์ประทุม และคณะ. (2560, มกราคม - เมษายน). บทบาทของรางวัลในการบริหาร ทรัพยากรมนุษย์. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 11(1) : 190-121.
ทิพาวดี เมฆสวรรค์. (2543). การบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์. สถาบันมาตรฐานสากลภาครัฐแห่งประเทศไทยสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน
นงลักษณ์ ชื่นแฉ่ง. (2553). การบริหารงานแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ขององค์การบริหารส่วนตำบล ในเขตอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น มหาวิทยาลัยขอยแก่น.
นิรุตต์ มูลสี. (2556). การบริหารงานวิชาการแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ของผู้บริหาร ครู และนักเรียน โรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 40. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยรังสิต.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
บุญทิพย์ สุริยวงศ์. (2555). การพัฒนารูปแบบการบริหาร แบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ สำหรับสถาบันการเงินชุมชน. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วรลักษณ์ ราชคุณ. (2556). กระบวนการบริหารงานแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ของโรงพยาบาล สวนปรุง. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สุดารัตน์ พลอยระย้า. (2558). การศึกษาสภาพและแนวทางการพัฒนาการบริหารงาน วิชาการตามหลักการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานคณะกรรม การการศึกษาเอกชน จังหวัดพิษณุโลก. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
สมชาย วรกิจเกษมสกุล.(2563). ระเบียบวิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 3 , อุดรธานี : โรงพิมพ์อักษรศิลป์.(หน้า 164-165).
Campbell, R. E. (1972.) Information to Education Administration. Boston: Allyn and Boston Inc.
Halima,S.Nesrine. (2008). Results- Based government in ARAB states: drivers, s barriers and tensions. Dubai: Dubai School of Government. Hughes.
Rivenbark, W. C. (2006). "Evolutionary Theory of Routine: Its Role in Results-based Management," Journal of Public Budgeting, Accounting & Financial Management. 18: 224 - 240.
Sjostedt, M. (2013). "Aid Effectiveness and the Paris Declaration: A mismatch between Ownership and Results-based Management," Public Administration Development. 13: 143 - 155Simon, Herbert A.,Smithburg,
Swiss. J. E. (2005). "A Framework for Assessing Incentive in Results-based Management," Journals of Cleaner Production. 65(5) : 592.
