การจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยเทคนิคไมโครเลิร์นนิ่ง ที่ส่งเสริมผลการเรียนรู้รายวิชาการงานอาชีพเรื่องการถนอมอาหาร สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อออกแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยเทคนิคไมโครเลิร์นนิ่ง ที่ส่งเสริมผลการเรียนรู้รายวิชาการงานอาชีพ เรื่องการถนอมอาหาร สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 2) เพื่อเปรียบเทียบผลการจัดการเรียนรู้วิชาการงานอาชีพ เรื่อง การถนอมอาหารด้วยเทคนิคไมโครเลิร์นนิ่ง หลังเรียนและก่อนเรียน และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในการสอนโดยใช้ไมโครเลิร์นนิ่งเพื่อพัฒนาผลการเรียนรู้รายวิชาการงานอาชีพ เรื่องการถนอมอาหาร ผลการศึกษาพบว่า 1) ผลการออกแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยเทคนิคไมโครเลิร์นนิ่งที่ส่งเสริมผลการเรียนรู้รายวิชาการงานอาชีพ เรื่องการถนอมอาหาร มีวิธึการออกแบบตามขั้นตอนของ Active Learning มี 3 ขั้นตอน 1.ขั้นนำ 2. ขั้นสอน 3. ขั้นสรุป โดยการพัฒนาสื่อไมโครเลิร์นนิ่งตามขั้นตอนของ ADDIE Model 5 ขั้นตอน คือ 1) ทำการวิเคราะห์ข้อมูล 2) ออกแบบสื่อไมโครเลิร์นนิ่ง 3) นำไปใช้ในการสอน 4) ประเมินด้วยผู้เชี่ยวชาญ 5) ปรับปรุงและพัฒนาต่อยอด และสื่อไมโครเลิร์นนิ่งเป็นคลิปวีดีโอสั้น ๆ 3-8 นาที โดยมีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 84.61/86.25 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้คือ 80/80 2) คะแนนเฉลี่ยจากการทำแบบทดสอบหลังเรียนด้วยการเรียนโดยใช้สื่อมัลติมีเดียในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกด้วยเทคนิคไมโครเลิร์นนิ่ง ที่ส่งเสริมผลการเรียนรู้รายวิชาการงานอาชีพเรื่องการถนอมอาหาร สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี มีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 3) ความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในการสอนโดยใช้ ไมโครเลิร์นนิ่งเพื่อพัฒนาผลการเรียนรู้รายวิชาการงานอาชีพ เรื่องการถนอมอาหาร อยู่ในระดับมาก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). หลักสูตรสถานศึกษากลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พุทธศักราช 2560). สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
กมลวรรณ เลิศสุวรรณ. (2564). การพัฒนาสื่อมัลติมิเดียสำหรับการจัดการเรียนรู้เชิงรุกวิชาการสนทนาภาษาไทย สำหรับนักศึกษาชาวจีน. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
จินตวีร์ คล้ายสังข์. (2565). การพัฒนาไมโครเลิร์นนิงตามแนวทางการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์เป็นฐานสำหรับโมบายเลิร์นนิงแพลตฟอร์มเพื่อส่งเสริมทักษะการพัฒนาตนเองของพนักงานระดับปฏิบัติการ. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธวัชชัย สหพงษ์. (2563). ผลการพัฒนาสื่อมัลติมีเดียส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมตามรูปแบบ ADDIE Model ในรายวิชาการพัฒนาสื่ออิเล็กทรอนิกส์เพื่อการเรียนการสอน. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. 7(2). 7-14.
บุญชม ศรีสะอาด และ สรีทอง ศรีสะอาด. (2552). การวิจัยเกี่ยวกับการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ : สุวิริยาสาส์น.
ปาณิสรา สาระไกร. (2565). การพัฒนา Microlearning Inquiry Questions เรื่อง ระบบนิเวศ เพื่อเสริมสร้างมโนทัศน์ทาง วิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ภัทรพร แจ่มใส. (2566). การออกแบบการเรียนการสอนโดยใช้ไมโครเลิร์นนิ่งเพื่อพัฒนาประสิทธิผลการเรียนรู้ ในรายวิชาการประเมินทางจิตวิทยาสำหรับเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร. 6(3).
ลัดดาวัลย์ คงสมบูรณ์. (2562). การพัฒนาไมโครเลิร์นนิง สำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง วิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี. 8(2). 51-62.
ศิริลักษณ์ บุญมาพันธ์, ศยามน อินสะอาด และสุพจน์ อิงอาจ. (2564). การพัฒนาบทเรียนไมโครเลิร์นนิงบน เครือข่ายสังคมออนไลน์ ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ สำหรับนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, 16(21), 65-78.
