แนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้ระดับอำเภอ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์และความต้องการจำเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้ระดับอำเภอ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์ และ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้ระดับอำเภอ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดจังหวัดบุรีรัมย์ ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพปัจจุบันและความต้องการของชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพในศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้ระดับอำเภอ จังหวัดบุรีรัมย์ พบว่าค่าเฉลี่ยของสภาพปัจจุบันอยู่ในระดับมาก (3.52) โดยด้านที่มีคะแนนสูงสุดคือ "ทีมร่วมแรงร่วมใจ" (3.57) และด้านที่ต่ำสุดคือ "การมีวิสัยทัศน์ร่วม" (3.45) ในขณะที่สภาพที่พึงประสงค์มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด (4.53) โดยด้านที่มีคะแนนสูงสุดคือ "การเรียนรู้และการพัฒนาวิชาชีพ" (4.57) และด้านที่ต่ำสุดคือ "ทีมร่วมแรงร่วมใจ" (4.53) ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความต้องการในการพัฒนาวิชาชีพและการสร้างชุมชนที่เข้มแข็งในอนาคต 2. แนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้ระดับอำเภอ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดบุรีรัมย์ มีจำนวน 18 แนวทาง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
วาสนา ทองทวียิ่งยศ. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพครูในสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). https://ops.moe.go.th
Hord, S.M. (1997). Professional Learning Communities: Communities of ContinuousInquiry and Improvement. [online]. Available from : http:/
www.sedl.org/siss/plccredit.html.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Senge, P.M. (2000). Schools that Learn : A Fifth Discipline Field book for Educators, Parents, and Everyone Who Cares about Education. New York : Doubleday.
