ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน รายวิชาวิทยาศาสตร์เพื่อพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียน ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 1
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นปีที่ 1 ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ในรายวิชาวิทยาศาสตร์เพื่อพัฒนาทักษะชีวิต ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นปีที่ 1 ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ในรายวิชาวิทยาศาสตร์เพื่อพัฒนาทักษะชีวิต หลังจากการเรียนรู้โดยใช้การแก้ปัญหาเป็นฐานกับเกณฑ์มาตรฐานที่ร้อยละ 80 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นปีที่ 1 ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้การแก้ปัญหาเป็นฐานในรายวิชาวิทยาศาสตร์เพื่อพัฒนาทักษะชีวิต กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียน ปีที่ 1 ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ วิทยาลัยเทคโนโลยีอาเซียน จำนวน 27 คน เครื่องมือวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการเรียนรู้โดยยึดปัญหาเป็นศูนย์กลาง2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาวิทยาศาสตร์เพื่อพัฒนาทักษะชีวิต มีค่าความยากของข้อสอบอยู่ระหว่าง 0.53 – 0.67 และค่าอำนาจจำแนกของข้อสอบอยู่ระหว่าง 0.40 – 0.53 โดยมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.74 3) สำหรับแบบสอบถามความพึงพอใจต่อการเรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ค่าทีแบบไม่อิสระผลการวิจัย พบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ ร้อยละ 80 3) ความพึงพอใจ ต่อการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานอยู่ในระดับ มากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กุลจิรา ทะนงศิลป์ และคณะ. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเรื่องชีวิตในสิ่งแวดล้อม ที่มีต่อความสามารถ ในการแก้ปัญหาทางวิทยาศาสตร์และเจตคติต่อวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ในโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ จังหวัดนครปฐม. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 35(1), 1-8.
จิตต์ทิพย์ ลิ้มปรีดากูล. (2563). ผลการใช้ปัญหาเป็นฐานที่ส่งเสริมคุณลักษณะใฝ่เรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
ชุติมา สรรเสริญ. (2560). การพัฒนาความสามารถการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์โดยใช้ปัญหาเป็นฐานของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
ดุษฎี โยเหลาและคณะ. (2557). ผลการจัดการเรียนรู้แบบ PBL จากโครงสร้างชุดความรู้เพื่อสร้างเสริมทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ของเด็กและเยาวชน. กรุงเทพมหานคร : ทิพยวิสุทธิ
ทิศนา แขมมณี. (2560). องค์ความรู้เพื่อการจัดการกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เนตรนพิธ คำอ่อนสา. (2563). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนชีววิทยาและการคิดแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยการจัดการเรียนรู้ปัญหาเป็นฐาน.
วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฎศรีสะเกษ,14(1),34-44.
วรางคณา หอยศรีจันทร์. (2564). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเรื่องสิ่งแวดล้อมใน ชุมชนที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและเจตคติต่อสิ่งแวดล้อมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนชุมชนบ้านไทรย้อย จังหวัดพิษณุโลก. การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 12, 225-235.
วิทยาลัยเทคโนโลยีอาเซียน. (2565). ผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาปีการศึกษา 2565. หนองคาย : วิทยาลัยเทคโนโลยีอาเซียน
สมนึก ภัททิยธนี. (2555). การวัดผลการศึกษา . พิมพ์ครั้งที่ 8. กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์
สมพิศ ไชยเสนา. (2550). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เกี่ยวกับการอ่านและการเขียนคำควบกล้ำกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค TGTบัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาอาชีวศึกษา. (2562). หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช 2562. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาแห่งชาติ. (2550). การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย
________. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน.กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย
อัมพร ม้าคนอง. (2559). ทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.