การส่งเสริมการเป็นองค์กรนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแม่ฮ่องสอน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการส่งเสริมการเป็นองค์กรนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา และเพื่อหาแนวทางพัฒนาการส่งเสริมการเป็นองค์กรนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแม่ฮ่องสอน ผลการวิจัยพบว่า การส่งเสริมการเป็นองค์กรนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาแม่ฮ่องสอน โดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยเรียงจากค่าเฉลี่ยมากไปหาน้อยดังนี้ ด้านการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ ด้านการบุคลากรด้านการปรับปรุงโครงสร้างองค์กร และด้านการมีวิสัยทัศน์องค์กรและเป้าหมายร่วม ตามลำดับ แนวทางพัฒนา คือ 1) ควรใช้วิสัยทัศน์ที่ชัดเจน การสื่อสารที่ต่อเนื่อง และการมีส่วนร่วมของบุคลากรในการสร้างองค์กรนวัตกรรม โดยเน้นบรรยากาศการทำงานที่เปิดกว้าง 2) ควรสนับสนุนการทำงานเป็นทีมโดยเน้นการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นทั้งภายในและภายนอกองค์กร 3) ควรการปรับปรุงโครงสร้างองค์กรเพื่อส่งเสริมการเป็นองค์กรนวัตกรรมมุ่งเน้นการสร้างความยืดหยุ่นในโครงสร้างและบทบาทหน้าที่ 4) ควรเน้นการสนับสนุนการพัฒนาทักษะและความรู้ในการสร้างนวัตกรรมของบุคลากร ผ่านนโยบายชัดเจน การจัดเวทีการแข่งขัน และการสร้างสภาพแวดล้อมต่อการพัฒนานวัตกรรม 5) ควรเน้นการใช้เครื่องมือและแพลตฟอร์มสื่อสารที่หลากหลาย โดยเน้นความโปร่งใส รวดเร็ว และการมีส่วนร่วมของบุคลากรทั้งหมด 6) ควรมุ่งเน้นการสร้างแผนพัฒนารายบุคคลและส่งเสริมทักษะที่เหมาะสมกับความต้องการเฉพาะของบุคลากร เน้นการสนับสนุนการแสดงออกตามศักยภาพเฉพาะตัวผ่านการมีส่วนร่วมในการพัฒนานวัตกรรมและการตัดสินใจร่วมกันในองค์กร
Article Details
เอกสารอ้างอิง
นรวัฒน์ ชุติวงศ์ และคณะ. (2554). “การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรม” วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 34, 130 (เมษายน-มิถุนายน): 47 – 58.
ประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดแม่ฮ่องสอน. (2566). รายชื่อสถานศึกษานำร่องการดำเนินงานพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดแม่ฮ่องสอน. คณะกรรมการขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดแม่ฮ่องสอน.
พยุต วุฒิรงค์. (2557). การจัดการนวัตกรรม: ทรัพยากร องค์การแห่งการเรียนรู้ และนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภัทรหทัย ภู่สวัสดิ์. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นสถานศึกษาแห่งนวัตกรรม ของโรงเรียนสังกัดเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา,มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานบริหารพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. (2562). วัตถุประสงค์ของพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพมหานคร. เข้าถึงได้จากhttps://www.edusandbox.com/video-educationalinnovation/.
สุชาติ หัตถ์สุวรรณ. (2557). ปัจจัยเชิงสาเหตุที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมของมหาวิทยาลัยราชภัฏในกรุงเทพมหานคร. ก้าวทันโลกวิทยาศาสตร์, 14(2), 39-50.
องคอ์ร ประจันเขตต์. (2557, มกราคม - เมษายน). องคก์รแห่งนวัตกรรมการศึกษา ทางเลือกใหม่ ของการบริหารการศึกษา. วารสารพยาบาลทหารบก, 15 (1), 45 - 51.
อนุพงษ์ ชุมแวงวาปี. (2561). การพัฒนารูปแบบองค์การแหงนวัตกรรมของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัย มหาสารคาม, 12(3), 207 - 219.
Adams, R., J. Bessant and R. Phelps. (2006). Innovation Management Measurement: A Review. International Journal of Management Review. 21-47.
Amabile, Teresa M.; Conti, Regina; Coon, Heather; Lazenby, Jeffrey and Herron, Michael. 1995. Assessing the Work Environment for Creativity. The Academy of Management Journal. 39 (5): 1154-1184. Retrieved March 12, 2009 from JSTOR.
Davis, K. (1977). Human behavior at work. New York: McGraw – Hill.
Higgins, James M. (1995). Innovate or Evaporate: Test & Improve Your Organization’s IQ – Its Innovation Quotient. New York: New Management Publishing Company.
Quinn, James B. (1991). Managing Innovation: Controlled Chaos. Harvard Business Review. 63 (3): 17-28. Retrieved March 12, 2009 from.
Tidd, J. (2001). Innovation management in context: environment, organization and performance. International Journal of Management Reviews, 3(3), 169-183.
Wanapa, W. (2012). The components of the innovative organization: Evidence from Thailand. Review of Business & Finance case studies, 3(1), 13-21.
Wei, J., & Wang, T. (2008). Structural characteristics and performance of innovative organization in knowledge-intensive business services: Empirical studies in China. China: Zhejiang University.
