สภาพการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 (2) เปรียบเทียบสภาพจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 จำแนกตามระดับการศึกษา ประสบการณ์สอนและขนาดสถานศึกษา (3) ศึกษาข้อเสนอแนะแนวทางการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 ผลการวิจัยพบว่า 1.สภาพการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล สถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 โดยรวม ทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก 2.การเปรียบเทียบสภาพการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 จำแนกตามระดับการศึกษา โดยรวมไม่แตกต่างกัน ส่วนการจำแนกตามประสบการณ์สอน และขนาดสถานศึกษา โดยรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3.ข้อเสนอแนะแนวทางการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 พัฒนาสภาพการจัดการเรียนรู้ของครูยุคดิจิทัล ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3 ทั้ง 4 ด้าน สรุปได้ดังนี้ 1) ด้านการจัดการเรียนรู้ของครู ครูผู้สอนควรได้รับการพัฒนาให้มีความรู้เข้าใจในการนำเทคโนโลยีมาใช้ในการจัดการเรียนการสอน เพื่อให้รองรับการเรียนรู้ในรูปแบบใหม่ที่คำนึงถึงผู้เรียนสามารถใช้อุปกรณ์สื่อต่าง ๆ ได้หลากหลาย ทันสมัย รวดเร็ว รวมถึงการใช้งานคอมพิวเตอร์และระบบสารสนเทศในสถานศึกษา 2) ด้านการใช้สื่อและเทคโนโลยีดิจิทัล ครูผู้สอนควรได้รับ การส่งเสริมให้มีการพัฒนารูปแบบและวิธีการสอนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในรูปแบบใหม่ๆ สำหรับจัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้กับผู้เรียน เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้อย่างสร้างสรรค์ร่วมกับการใช้กลยุทธ์ในการสอน เพื่อให้ผู้เรียนเกิดความกระตือรือร้นในการเรียนเรียนรู้ที่ช่วยส่งเสริมทักษะการคิดเชิงลึกและการแสดงออกอย่างสร้างสรรค์อย่างมีคุณภาพ 3) ด้านการวัดและประเมินผล ครูผู้สอนควรได้รับการอบรมพัฒนาตนเอง ในการใช้สถิติในการประมวลผลข้อมูล วัดผล ประเมินผล โดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าของผู้เรียน มีการเก็บข้อมูลหลักฐานต่างๆ ที่เป็นการวัดผลผู้เรียนในรูปแบบดิจิทัล 4) ด้านการจัดสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการจัดการเรียนรู้ สถานศึกษาควรจัดสภาพแวดล้อมการเข้าถึงเทคโนโลยีที่ทันสมัยเพื่อให้ผู้เรียนมีโอกาสได้เรียนรู้ด้วยตนเองโดยการทดลอง ค้นคว้า สามารถปฏิบัติจริง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรบส่งสินคาและพัสดุภัณฑ์(ร.พ.ส.) 2546.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กิติมา ปรีดีดิลก. (2532). กระบวนการบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: อักษรบัณฑิต,
จิตรลดา เจริญสุข. (2556). ประสิทธิภาพการบริหารงานวิชาการโรงเรียนในเขตคุณภาพศรีมหาโพธิ์ 2 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 1. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยบูรพา
นันธวัช นุนารถ. (2560). เรียนรู้อย่างไรในยุคดิจิตอล.บทความวิชาการ :วิทยาลัยสันตพล ปีที่3 ฉบับที่ 2,
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9 กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พัชรินทร์ เสาวคนธ์.(2562). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน บดินทรเดชา(สิงห์สิงหเสนี)สมุทรปราการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. บัณฑิตวิทยาลัย :มหาวิทยาลัยบูรพา.
ถนอมพร (ต้นพิพัฒน์) เลาหจรัสแสง. (2561). นวัตกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษาในยุคการเรียนรู้ 4.0. เชียงใหม่:ตองสาม ดีไซน์.
ถนอมพร (ต้นพิพัฒน์) เลาหจรัสแสง. (2561). นวัตกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษาในยุคการเรียนรู้ 4.0. เชียงใหม่:ตองสาม ดีไซน์.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2545). เอกสารประกอบการสอนชุดวิชาเทคโนโลยีการศึกษา.สำนักเทคโนโลยีทางการศึกษามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช:กรุงเทพฯ.
ทิศนา แขมมณี. (2545). รูปแบบการเรียนการสอน. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ปลุกโลกการสอนให้มีชีวิตสู่ห้องเรียนแห่งศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน (สสค.).
มนต์ชัย เทียนทอง. (2561). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการเรียนการสอนในยุค Education4.0 :วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ, ปีที่ 28 ฉบับที่ 3 ก.ค.-ก.ย.,
กฤตพร สินชัย,องอาจ เจ๊ะยะหลี. (2563). การจัดการเรียนการสอนออนไลน์ภายใต้การเปลี่ยนแปลงใน ศตวรรษที่ 21:วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. ปีที่ 16 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม- ธันวาคม,
กาญจนา บุญภักดิ์. (2563). การจัดการเรียนรู้ ยุค New Norma. ภาควิชาครุศาสตร์อุตสาหกรรมคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี : สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังวารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม ปีที่19 ฉบับที่ 2 เดือนพฤษภาคม-สิงหาคม.
ณัฐพล รำไพ และคณะ.(2560). การพัฒนารูปแบบชุดฝึกทักษะการเรียนรู้ทางเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารสำหรับครูในศตวรรษที่ 21.โครงการวิจัยย่อยที่ 3:สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)และสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. พิมพ์ครั้งที่ 2. กระทรวงศึกษาธิการ,
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. (2565). คู่มือนิเทศติดตามการจัดการศึกษาปีการศึกษา 2565:กลุ่มนิเทศติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษา.
กระทรวงศึกษาธิการ.แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560–2564).ออนไลน์. สืบค้น22 พฤษภาคม 2564. แหล่งที่มา:http://waa.inter.nstda.or.th/stks/pub/2017/20170313-Education-Development-Plan-12.pdf,2559
Taylor, A. (2014), A Look at Web-based Instruction Today: An interview with Badrul Khan,Part 1.eLearn Magazine. A Publication of ACM. Retrieved March 19,
Calder, J. & McCollum. A.. (1998). Open and flexible learning in vocational .London: Kogan Page,
Fayol, H. (1916). Administration industrie general. Paris: Bulletin de la societe de I’Industrie Minerale,
Hampton, D. R. (1986). Inside management: A selection of reading from business week. New York: McGraw-Hill.
Likert, R. (1987). The human organization: It’s management and value. New York: McGraw Hill,1987.
Marc, P. (2010). Educational Technology for School Leaders. California, United States of America.
Joyce & Weil. (2018). กระบวนการสอน. ออนไลน์. แหล่งที่มา: http://idmbychai-niwatphanin. Blogspot.com,
Juke, I. (2013). Understanding digital children. Retrieved February 15, 2013
Prensky, M. (2012). From Digital Natives to Digital Wisdom: Hopeful Essays for 21st Century Learning.doi:10.4135/9781483387765
Geir, O., Marijana, K., Gréta, G. (2014). Professional Digital Competence in Teacher Education, Nordic Journal of Digital Literacy, 9(4), 243–249.
Redecker, C. (2017). European Framework for the Digital Competence of Educators: DigCompEdu. Publications Office of the European Union, Luxembourg
Samuel Kai Wah Chu. ( 2017). 2 1 st Century Skills Development Through InquiryBased Learning. This Springer imprint: Hong Kong.
Raamani Thannimalai and Arumugam Raman. “Principals' Technology Leadership and Teachers' Technology Integration in the 21st Century Classroom,” International Journal of Civil Engineering and Technology. 9, 2 (November 2018): 177-187.England, H.E. Improving Digital Literacy. Leeds: HEE, 2018.