SOCIALIZATION AND POLITICAL PARTICIPATION IN MUANG UBON RATCHATHANI
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims; 1) to study socialization of people in Muang Ubon Ratchathani, 2) to study political participation of people in Muang Ubon Ratchathani, And 3) to study relationship between socialization and political participation of people in Muang Ubon Ratchathani. 400 samples were people aged 18 years and over. The instruments used rating scale questionnaire and the statistics used for data analysis were frequency, percentage, mean, standard deviation and Pearson product moment correlation. The research findings revealed that 1) socialization of people in Muang Ubon Ratchathani in overall at a high level. When considering in each aspect, was found that the aspect with the highest mean was friends, followed by educational institutions, and at least is religious organizations. 2) political participation of people, Overall at a high level. When considering in each aspect, was found that the aspect with the highest mean was a political communicator, followed by participation in the activities of political parties, and at least is going to vote election, a role player in the community, and contact with the government. 3) socialization and political participation were a relationship in the same direction at the least to the greatest extent, significant at the .01 level with r-value between .451-.859.
Article Details
References
กฤษชพลณ์ บุญครองและศิวัช ศรีโภคา. (2562). “นักศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่น กับความตื่นตัวทางการเมือง” วารสารด้านการบริหารรัฐกิจและการเมือง. 8(3), 94-119.
ถวิลวดี บุรีกุล และคณะ. (2557). การมีส่วนร่วมแนวคิด ทฤษฎีและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: บริษัทพิมพ์ดี จำกัด.
ทินพันธ์ นาคะตะ. (2553). ประชาธิปไตยไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ธีราพร ทวีธรรมเจริญ. (2563). “การเรียนรู้วิถีชุมชนจากแนวคิดในทฤษฎีโครงสร้างทางสังคมและทฤษฎีชุมชน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ปีที่ 40 ฉบับที่ 1 เดือนมกราคม-มีนาคม 2563. หน้า 104-116.
นันทพัทธ์ ชัยโฆษิตภิรมย์. (2559). “การเมืองในชีวิตประจำวันของประชาชนในพื้นที่ชนบท กรณีศึกษา ในหมู่บ้านภาคกลางแห่งหนึ่ง”.วารสารสหวิทยาการวิจัย ฉบับบัณฑิตศึกษา, 5(1), 54-61.
นิศานาจ โสภาพล. (2559). “แนวคิดการเมืองที่ปรากฏในเรื่องสั้นรางวัลพานแว่นฟ้า”. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎอุบลราชธานี, 7(1), 195-207.
ปฬาณี ฐิติวัฒนา. (2564). การขัดเกลาทางสังคม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
เปรมศักดิ์ แก้วมรกฎ. (2561). “วัฒนธรรมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของวัยรุ่น ในสังคมพหุวัฒนธรรม กรณีศึกษา อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา”. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยธนบุรี, 12 ฉบับพิเศษ, 217-225.
พงษ์สวัสดิ์ อักษรสวาสดิ์. (2560). “สิทธิการมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นดั้งเดิมในการอนุรักษ์และจัดการทรัพยากรธรรมชาติ”. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว และ สายทิพย์ สุคติพันธ์. (2556). การเมืองของเด็ก กระบวนการสังคมประกิตทางการเมือง. กรุงเทพฯ: เจ้าพระยาการพิมพ์.
พฤทธิสาน ชุมพล. (2557). ระบบการเมือง: ความรู้เบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10 ฉบับปรับปรุงเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: โครงการตำราพื้นฐานคณะรัฐศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต. (2561). ชนชั้นกับการเลือกตั้ง. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์วิภาษา.
ภูสิทธิ์ ขันติกุล. (2563). “รูปแบบการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร”. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา.
รังสิวุฒิ ชำนาญงาม. (2554). ). “การมีส่วนร่วมทางการเมืองท้องถิ่นของประชาชนในเขตเทศบาล ตำบลโนนเจริญ อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์”. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฎบุรีรัมย์.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2559). “การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนตามรัฐธรรมนูญ”. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 4(1)
วรรณธรรม กาญจนสุวรรณ. (2563). “กระบวนการจัดการชุมชนเข้มแข็ง: รูปแบบ ปัจจัยและตัวชี้วัด”. รัฐประศาสนศาสตร์. 8(2), หน้า 119-121.
วัลลภ ลำพาย. (2561). เทคนิควิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ศรัณยู หมั้นทรัพย์. (2561). การศึกษาเพื่อสร้างพลเมือง: ฐานรากของการเมืองภาคพลเมือง. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
สถิติประชากร จังหวัดอุบลราชธานี. จำนวนประชากรที่มีสถิติเลือกตั้ง ปี พ.ศ. 2564. สืบค้นเมื่อวันที่ 2 มกราคม 2565 จาก http://www.ubondopa.com/detailone.aspx? id=15199
สัญญา สัญญาวิวัฒน์. (2560). ทฤษฎีสังคมวิทยา เนื้อหาและแนวการใช้ประโยชน์เบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สิรพัฒน์ ลาภจิตร. (2560). “ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจมีส่วนร่วมของประชาชนในการสนับสนุนการบริหารงานองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี”. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรุณ จิรวัฒน์กุล. (2557). Statistics in analytical research. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Akiva, T. Carey, R.L., Cross, A.B., Delale-O’Connor, I. & Brown, M.R. (2017). “Reasons youth engage in activism programs: social justice or sanctuary?” Journal of Applied Developmental Psychology, 53, 20-30.
Almond, G.A & Power, B.G. (1976). Comparative Politics Today: A World View. New York: Longman.
Almond, G.A., & Powell, B.G. (1980). Comparative political today. Boston: Little, Brown & Co.Ltd.
Barber, J. David. (1972). Citizen politics. Chicago: Markham.
Callahan, R.M. & Muller, O. (2013). Coming of political age: American schools and the civic development of immigrant youth. New York, Result Sage Foundation.
Craig, et al. (1990). The social psychology of organization. 2nd ed. New York: John Wiley & Sons.
Katanial & Javaid. (2017). Interviews: Learning the craft of qualitative research interviewing. [Online]: Available from: http://www.sagepub.com/books prodesec.nav?prodld=book226688.
Langton. (1969). Human relation in organization. Chicago : Irwin.
Letki N. (2003). “Explaining political participation in East-Central Europe: Social Capital, Democracy and the Communist Past. (No.381)”. Centre for the Study of Public Policy. University of Oxford .
McFarland, D. & Thomas, R. (2006). “Bowling young: How youth voluntary associations influence adult political participation”. American Sociological Review, 71(3), 401-425.
Milbrath, L.W. (1971). Political participation. New York: University of Buffalo Press.
Myron Wiener. (2001). “Political Participation : Crisis of the Political Process” in Crisis on Sequences in Political Development. Princeton: Princeton University Press.
Taro Yamane. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rd Ed. New York: Harper and Row.
