MEASURES TO PROTECT VICTIMS FROM PUBLIC HEALTH SERVICES WITHOUT PROOF OF GUILT
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) explore definitions, backgrounds, concepts, and theories related to measures to protect the rights of those who suffered losses and damages caused by public health services they received without proving their guilt, 2) conduct a comparative study on right protection measures between Thailand and other countries, 3) analyze legal problems related to right protection, and 4) propose guidelines for the improvement of Thailand’s right protection measures. This research employed qualitative methodology, reviewing related documents, concepts, theories, and Thai and international laws relevant.
The results revealed that the National Health Security Act granted the rights to receive compensation to those having a health security right or holding a ‘Gold’ health security card, not granting the rights to social security card holders, government officers, and state enterprise employees. Despite the implementation of the compensation system without the proof of guilt, compensation was still limited and was not considered to be paid in some cases even if patients suffered serious losses and damages caused by the public health services they received. The research recommended the amendment of laws related to compensation for losses and damages caused by public health services. A compensation system without the proof of guilt should be implemented to allow those suffering losses and damages to receive compensation shortly and reduce their concerns as a result of those losses and damages to promote good relationship between patients and medical practitioners.
Article Details
References
โครงการความร่วมมือด้านสุขภาพรัฐบาลไทย-สหภาพยุโรป. (2007). ระบบชดเชยความเสียหายจากการรับบริการสาธารณสุขโดยไม่เพ่งโทษตัวบุคคลและไม่พิสูจน์ความผิด. สืบค้นวันที่ 8 มีนาคม 2566, จาก www.consumerthai.org/.../No-fault%20or%20no-blam.
ธนโรจน์ หล่อธนะไพศาล. (2562). ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิผู้เสียหายจากบริการทางการแพทย์: กรณีศึกษาเปรียบเทียบในอาเซียน. วารสารนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ, 10(1), 138-160.
เผ่าพงศ์ เอกสายธาร. (2561). การแก้ไขปัญหาผู้ได้รับผลกระทบจากการรับบริการสาธารณสุข ด้วยระบบชดเชยความเสียหายโดยไม่ต้องพิสูจน์ความผิด. สืบค้นวันที่10 มีนาคม 2566, จาก http://ombstudies.ombudsman.go.th/article_attach
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2565). ระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (บัตรทอง). สืบค้นวันที่ 8 มีนาคม 2566, จาก https://www.thecoverage.info/news/content/3606
Henry Johansson. (2010). The Swedish System for compensation of patient injuries. Upsala Journal of Medical Science, 115(2), 88-90.
Kao, T. & Vaithianathan, R. (2010). Optimality of no-fault medical liability systems. PIE/CIS Discussion Paper 480, Center for Intergenerational Studies, Institute of Economic Research, Hitotsubashi University.
Marie Bismark and Ron Peterson. (2006). No – fault Compensation in New Zeland: Harmonizing Injury Compensation, Provider Accountability, And Patient Safety. Health Affairs, 25(1), 278-283.
