GLIDELINE FOR THE DEVELOPMENT OF ECOTOURISM, CHONBURI PROVINCE IN CRISIS
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study are: (1) to study the behavior and satisfaction of tourists in ecotourism Chonburi Province; (2) To study the needs for participation of local residents in the development of ecotourism in Chonburi Province in a state of crisis; (3) To study the participation of those involved in the development of ecotourism. Chonburi Province is in crisis and (4) to find ways to develop ecotourism, Chonburi Province is in crisis. The sample group includes (1) 400 people who live in 4 areas. (2) There are 400 people who travel to visit the area. Important information providers include: (1) Directors or tourism and sports support staff. Tourism and Sports Office, Chonburi Province, 4 people. (2) District Chief, 4 people. (3) Business operators of hotels, resorts, restaurants, and souvenir shops located in the area, 4people. The tools used in the study were questionnaires and interviews. Statistics used in the analysis include frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The results of the study found that: (1) Most of the respondents had traveled to this place. (not including this time) traveling to visit this place (Not including this time) 2-3 times during April-June. Most traveled by private car. Spend 1day/time traveling, mostly traveling with family. Most include food/drink costs. For this trip, on average 401-600 baht per person per day, most have accommodation costs. For this trip, on average, costs 401-600 baht per person per day and 601-800 baht per person/day, most have transport costs. The cost for this trip is, on average 401-600 baht per person. Most have other expenses for this trip, on average 401-600 baht per person. In terms of tourist satisfaction regarding the services provided to tourists at the ecotourism destinations, it was found that the majority of respondents were satisfied with the services provided to tourists at the ecotourism destinations overall at a high level. When considering each aspect, it was found that Satisfaction with housing is the first priority, followed by stakeholder participation at a high level in places and activities. The majority of respondents were least satisfied with the services provided to tourists by ecotourism destinations in terms of organizational characteristics. (2) Most of the respondents expressed their desire to participate in the overall development of ecotourism at a high level. When considering each aspect, it was found that. There is a need for participation in planning first, followed by participation in problem-finding. Participation in activities and participation in monitoring and evaluation, respectively. (3) Promoting participation and connecting networks to prevent the spread of the COVID-19 virus in the community, including (3.1) Following the situation closely. (3.2) Publicizing it to tourists through social media channels. (3.3) Notify guidelines for disease control investigations and quarantine guidelines by making a letter (3.4) Publicize the situation and prevention guidelines through the Public Health Office. (3.5) Cooperate and promote epidemic prevention with hospitals and health centers in the community. (3.6) Establish a COVID situation control center as the district's main center. (3.7) Distribute news through community leaders. (4) The results of the study of ecotourism development guidelines Chonburi Province in crisis consists of Guideline 1: Development of characteristics of ecotourism organizations. Chonburi Province, Guideline 2: Promote participation in the community in monitoring and evaluation; Guideline 3: Assistance to local entrepreneurs; Guideline 4: Publicizing tourism through online channels; and Guideline 5: Improving public utility systems.
Article Details
References
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2560). รายงานสถิติการท่องเที่ยวประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2562). รายงานสถิติการท่องเที่ยวประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). COVID-19 กับผลกระทบต่อการท่องเที่ยวไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
ปาริฉัตร สิงห์ศักดิ์ตระกูล และ พัชรินทร์ เสริมการดี. (2556). การศึกษาศักยภาพและแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของชุมชนบ้านทุ่งมะปรัง อำเภอควนโดน และบ้านโตนปาหนัน อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล. วารสารสุทธิปริทัศน์, 27(83), 97-112.
ปิยวิทย์ เอี่ยมพริ้ง. (2557). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืนโดยการประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์กรณีศึกษา สามพันโบก อำเภอ โพธิ์ไทรจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏ อุบลราชธานี, 4(2), 129-151.
รุ่งราตรี อึ้งเจริญ. (2560). การศึกษาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของจังหวัดสมุทรสาคร. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(1), 133-148.
วรวลัญช์ สัจจาภิรัตน์. (2559). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ: กรณีศึกษาชุมชนทุ่งเพล ตำบลฉมัน อำเภอมะขาม จังหวัดจันทบุรี. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2562). แนวโน้มอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทยปี 2562. เข้าถึงได้จาก https://www.kasikornbank.com/internationalbusiness/th/Thailand/IndustryBusiness/ Pages/201901_Thailand_TourismOutlook19.aspx.
สำนักงานสถิติจังหวัดชลบุรี. (2562). รายงานข้อมูลสาธารณะ. เข้าถึงได้จาก https://www.citydata.in.th/chonburi/dashboard-public/.
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดชลบุรี. (2563). แหล่งท่องเที่ยวจังหวัดชลบุรี. เข้าถึงได้จาก http://www.chonburimots.go.th/th/#.
เสาวคนธ์ ฟรายเก้อ. (2562). แนวทางพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณีศึกษา กลุ่มเขาออกการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.