THE PROFESSIONAL LEARNING COMMUNITY NETWORK MODEL IN SCIENCE AND MATHEMATICS TEACHERS IN EDUCATIONAL INSTITUTIONS UNDER SONGKHLA MUNICIPALITY

Main Article Content

Phatsarabet Wetwiriyasakun
Katsarin Binsun
Chatchawi Kaeomani
Chuanphit Chumkhong

Abstract

          This research aimed to: 1) enhance the Professional Learning Community network model in science and mathematics in educational institutions under Songkhla Municipality, and 2) study the effectiveness of improving this model in five educational institutions under Songkhla Municipality. The tools used included: 1) science achievement tests, 2) math achievement tests, 3) satisfaction surveys of the Professional Learning Community (PLC), 4) interview forms for school administrators and teachers, and 5) group-reflected communication record logs on the performance of educational institutions under Songkhla Municipality.


          The results showed that the educational institutions under Songkhla Municipality improved their Professional Learning Community (PLC) through the following seven processes: 1) approval of coordination improvement,
2) knowledge acquisition and self-realization, 3) setting improvement targets for school administrators, teachers, and students, 4) active learning activities for student improvement, 5) classroom initiation and observation, 6) reflection after classroom initiation, and 7) group discussions on improvement reflections. Following the PLC improvement processes in the TSIP program, three main changes were observed: School Administrators demonstrated increased academic leadership and efficiently driven PLC workshops. Teachers and educational staff showed enhanced teamwork, adaptability in active learning activities, positive attitudes, and acceptance of teaching adjustments. Students exhibited improved learning achievements, greater engagement in activities, increased self-confidence, participation in discussions, and development in clarity of thought.

Article Details

Section
Research Articles

References

ปรณัฐ กิจรุ่งเรือง และอรพิณ ศิริสัมพันธ์. (2561). ชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพครู: กลยุทธ์การยกระดับคุณภาพการศึกษา: แนวทางสู่การปฏิบัติ. นนทบุรี.

วรลักษณ์ ชูกำเนิด. (2557). รูปแบบชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพครูสู่การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 บริบทโรงเรียนในประเทศไทย. วารสารศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัย

สงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. 12(2), 123-134.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). การพัฒนาคุณภาพการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2562) แนวทางการดำเนินงานของสถาบันอุดมศึกษในบทบาทคณะทำงาน กำกับติดตาม และประเมินผลการจัดกิจกรรมพัฒนาวิชาชีพ

แบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของเครือข่ายที่รับเงินอุดหนุนการจัดกิจกรรมพัฒนาวิชาชีพแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. เอกสารการประชุม 2

สิงหาคม 2562.

สุภัคจิรา อ่อนสัมฤทธิ์ และคณะ (2561). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับการดำเนินงานชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา

ประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1.วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. 11(3), 1193-1210.

Darling-Hammond, L. (1999). Teacher quality and student achievement. Washington: Centre for the study of teaching and policy,

university of Washington.

Verbiest, E. (2008). Sustainable school development: Professional learning communities. Netherland: Fontys University. learning

communities on teaching practice and

Stoll, L., Bolam, R., McMahon, A., Wallance, M. & Thomas, S. (2006). Professional learning communities: A review of the literature.

Journal of Education Change, 7, 221-258.

Yoshida, M. (2006). An overview of Lesson Study. Philadelphia: Research for better schools.