PARTICIPATION MANAGEMENT OF THE POST-COWID SCHOOL EXECUTIVES19 THE EFFECTIVENESS OF THE SCHOOL COOPERATE THE EDUCATIONAL AREA OFFICE OF TRANG SECONDARY EDUCATION, KRABI
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research was to study 1) to study the participatory management of post-Covid 19 school administrators, 2) to study the effectiveness of educational institutions, 3) to study the participatory management of school administrators after COVID-19 that affects the effectiveness of educational institutions and 4) to study the guidelines for participatory management development of post-Covid-19 school administrators that affect the effectiveness of educational institutions under the Trang Secondary Education Area Office, Krabi. The examples used are 424 school administrators and teachers. The tools used in the research are a 5-level estimation questionnaire, which has a confidence value of analysis by finding the alpha coefficient of 0.981 and interview form. Data analysis using statistics, percentages, averages, standard deviations, multiple regression analysis, and qualitative data analysis by analyzing content data. The research results found that the participatory management of post-Covid 19 school administrators overall is at a high level, 2) the effectiveness of educational institutions overall is at a high level, 3) the participatory management of post-Covid 19 school administrators including Trust, Commitment and Shared Goal Setting and Objectives together the effectiveness of educational institutions with statistical significance level at .01 and 4) the guidelines for the participatory management of post-Covid 19 school administrators that affected being the effectiveness of educational institutions focus on Commitment and Shared Goal Setting and Objectives, administrators should meet and consult together to set objectives. Administrators must create clarity and reinforce motivation in performing tasks according to the operational plans and goals. Administrators must create a vision for their work in order to have communication skills that encourage teachers and staff to cooperate.
Article Details
References
กนกวรรณ บุราณสาร. (2560). แนวทางการบริหารแบบมีส่วนร่วมสำหรับสถานศึกษาสังกัด
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์บ
ปริญญามหาบัณฑิตมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
กัญวัญญ์ ธารีบุญ. (2557). การบริหารแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานเป็น
ทีมของผู้บริหารสถานศึกษาเอกชนระดับปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ปริญญา
มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จิตรา แก้วมะ. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารกับ
ประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่
การศึกษาประถมศึกษาสกลนครเขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหา
บัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ชาฤนีเหมือน โพธิ์ทอง. (2554). การบริหารแบบมีส่วนร่วมกับการทำงานเป็นทีมของ
พนักงานครูในสถานศึกษา สังกัดเทศบาลกลุ่มการศึกษาท้องถิ่นที่ 1.
วารสารการบริหารการศึกษามหาวิทยาลัย ศิลปากร, 2(2),
-200.
ธร สุนทรายุทธ. (2551). การบริหารจัดการเชิงปฏิรูป ทฤษฎีวิจัยและการปฏิบัติการทาง
การศึกษา. กรุงเทพฯ : เนติกุลการพิมพ์.
นิเวศน์ วงศ์สุวรรณ. (2560). การบริหารแบบมีส่วนร่วม. วารสารมหาจุฬาวิชาการ ปีที่ 4
ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน, 2560, 176.
นุชนาถ สอนสง และ สงวน อินทร์รักษ์. (2561).การบริหารแบบมีส่วนร่วมของกลุ่มเครือข่าย
ส่งเสริมประสิทธิภาพ การจัดการมัธยมศึกษา. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 14(1), 115-132.
ปาริชาต สมใจ. (2556). อิทธิพลของภาวะผู้นำตามสถานการณ์ของผู้บริหารสถานศึกษาต่อ
ประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานงคณะกรรมการการศึกษาขั้น
พื้นฐาน. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ภารดี อนันต์นาวี. (2553). หลักการแนวคิดทฤษฏีทางการบริหารการศึกษา (พิมพค์รั้งที่ 3).
ชลบุรี : มนตรี.
ราม เรือนทองดี. (2564). รูปแบบการบริหารแบบมีส่วนร่วมของครูที่ส่งผลต่อประสิทธิผล
ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา จังหวัด
พระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธ์บปริญญามหาบัณฑิตมหาบัณฑิต,
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ลัดดา อ่ำสะอาด. (2555). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลองค์การของโรงเรียนเอกชน ใน
กรุงเทพมหานคร. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัย
ราชภัฎบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, กรุงเทพฯ.
ฤทัยรัตน์ ปัญญาสิม และดวงใจ ชนะสิทธิ์. (2560). การบริหารงานแบบมีส่วนร่วมที่ส่งผลต่อ
ประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษา
มัธยมศึกษา เขต 9. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย. 9 (1), 299-313.
วันเพ็ญ บุรีสูงเนิน. (2552) ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน
เขตพัฒนาพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก. มหาวิทยาลัยศิลปากร/นครปฐม.
DOI :https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve_DOI=10.14
วิบูลอร นิลพิบูลย์. (2563). การบริหารแบบมีส่วนร่วมกับประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัด
สำนักงาน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วิระ บุตรฤทธิ์, จรัส อติวิทยาภรณ์ และ สุดาพร ทองสวัสดิ์. (2566). การบริหารแบบมีสวน
ร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเกิดองค์การแห่งการเรียนรู้ใน
ยุควิถีชีวิตใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสงขลา
สตูล. Journal of Management and Local Innovation, 5(2), 83-98.
สมุทร ชำนาญ. (2556). ความฉลาดทางวัฒนธรรม: ปัจจัยเพื่อความเข้าใจมนุษย์สำหรับ
ผู้บริหาร.
สิทธิพร ประวัติรุ่งเรือง, & ภารดี อนันต์นาวี. (2566). รูปแบบการบริหารการเปลี่ยนแปลง
แบบพลิกผันของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
มัธยมศึกษา ภาคตะวันออก. Journal of Roi Kaensarn Academi.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). แนวการจัดการเรียนรู้สู่ประชาคม.
อาเซียน.กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนยุทธศาสตร์สำนักงานเลขาธิการสภา
การศึกษา (พ.ศ.2559–2564). กรุงเทพมหานคร. บริษัท
พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
เอกชัย ค้าผล. (2558). การบริหารระบบคุณภาพที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัด
สำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วิทยานิพนธ์
ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Argyris, C. (1964). T-groups for organizational effectiveness.
Harvard Business Review.
Hoy, W. K., & Ferguson, J. (1985). A theoretical framework and exploration of
organizational effectiveness of schools. Educational
Administration Quarterly, 21(2), 117-134.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2008). School effectiveness. Educational
administration: Theory, research, and practice, 299-308.
Malekzadeh, A. R., & Nahavandi, A. (1990). Making mergers work by managing
cultures. Journal of Business Strategy, 11(3), 55-57.
Morgan, K. (1970). Sample size determination using Krejcie and Morgan
table. Kenya Projects Organization (KENPRO), 38, 607-610.
Whang, N. Y. (1993). Individual openness, rational argumentation,
organizational learning culture and a group's ability to reach
consensus for problem-solving in school settings. The Ohio
State University.
