PROBLEMS AND OBSTACLES OF LAWS ANDPOLICIES RELATED TO THE PREVENTION AND SUPPRESSION ON TECHNOLOGICAL CRIMES.

Main Article Content

Pradit Janthamooltree
Thundthornthep Yamoutai
Surachai Phuangchoosakdi

Abstract

The objective of this research is to study the problems and obstacles of laws and policies related to the prevention and suppression on technological crimes and to compare laws and policies related to the measures to prevent and suppress technological crimes in Thailand and abroad in order to adopt research results to improve and solve legal and policy problems related to the measures to prevent and suppress technological crimes of various agencies involved. Documentary research was studied from research articles, academic articles that have been published, and publications of government agencies regarding laws/policies to prevent and suppress technological crimes problems according to orders appointed and of the government consisting of the Ministry of Digital Economy and Society (MDES), the Royal Thai Police, the Department of Special Investigation (DSI), the Police Headquarters for Technology Crimes Investigation Bureau including the concepts and theories related to the problems and obstacles on various laws and policies adopted to prevent and suppress technological crimes of involved agencies.


Results of the study show that the problems encountered in the enforcement of the law by officials related to the Computer Crime Act (No. 2) B.E. 2560 (2017) are: 1) The definition of the term "spam" is not defined, it only specifies two types of electronic mail: 1. relationship or transactional mail and 2. commercial electronic mail. 2) The interpretation and enforcement of the law in the case of importing computer data into a computer system prohibited under Section 14 has different elements of the offense. According to the Convention on Cybercrime, the input of computer information is one of the elements of the offense, but the law does not focus on the content elements of the data, instead it focuses on criminalizing actions against the computer systems. Therefore, it does not cover the dissemination of false information content in other dimensions that are not related to property exploitation which in Thailand, it is defined as an offense and a penalty if it is imported into the computer system. Computer information that is false and likely to cause damage to a computer system specially protected, the law does not specify a definition of the words that are the elements of an offense, thus resulting in different interpretations by law enforcement.

Article Details

Section
Research Articles

References

กองบัญชาการตำรวจสืบสวนสอบสวนอาชญากรรมทางเทคโนโลยี. (2566). รายงานสถิติการ

หลอกลวงทางออนไลน์ที่ผู้เสียหายแจ้งความออนไลน์. กรุงเทพฯ: สำนักงานตำรวจ

แห่งชาติ.

กองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยี. (2564). สถิติ

การเข้าแจ้งความร้องทุกข์ ศูนย์บริการประชาชนในปี พ.ศ. 2564. กองบัญชาการ

ตำรวจสอบสวนกลาง, สำนักงานตำรวจแห่งชาติ.

กัลยา ชินาธิวร (2562). ปัจจัยความสำเร็จของสิงคโปร์ กรณีศึกษาเพื่อประกอบการพัฒนาแนว

ทางการดำเนินการตามนโยบายการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของไทย,

รายงานการศึกษาส่วนบุคคล, กระทรวงการต่างประเทศ

นัทธมน เพชรกล้า. (2562). การศึกษาสถานการณ์ของอาชญากรรมไซเบอร์ในประเทศไทย.

โครงการพัฒนานักบริหารการเปลี่ยนแปลงรุ่นใหม่ รุ่นที่ 11. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริม

การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี.

นันทวดี คาดคะเน (2561). ปัญหาในการปราบปรามอาชญากรรมไซเบอร์ภายใต้กฎหมายระหว่าง

ประเทศ.วิทยานิพนธ์ นิติศาสตรมหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560

พระราชบัญญัติ ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ.2550

พระราชบัญญัติ ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2560

พระราชกำหนด มาตรการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมทางเทคโนโลยี พ.ศ. 2566

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2561). ปฏิญญาอาเซียนว่าด้วยการป้องกันและต่อต้านอาชญากรรมไซเบอร์.