THE DEVELOPMENT OF AN INSTRUCTIONAL MODEL BY USING SOCIAL COGNITIVE LEARNING THEORY AND TRANSFER OF LEARNING TO DEVELOP COUNSELING SKILLS FOR TEACHER OF UNDERGRADUATE STUDENTS‘S EDUCATION OF THAILAND NATIONAL SPORTS UNIVERSITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to; 1. development of an instructional model by using social cognitive learning theory and transfer of learning to develop counseling skills for teacher 2. studying the effect of using an instructional model by using social cognitive learning theory and transfer of learning to develop counseling skills for teacher. The research samples were 52 freshmen of undergraduate students in faculty of Education at Thailand National Sports University, Chon Buri Campus. The experimental group and control group, were selected by a simple random sampling. The instrument were the counseling skills for teacher assessment and an instructional model based on social cognitive learning theory and transfer of learning to develop counseling skills for teacher. The statistic is mean, standardization, two-way ANOVA repeated measures analysis and content analysis. The results of this research were that; 1) the counseling skills for teacher assessment were 22 items, reliability .74 2) an instructional model based on social cognitive learning theory and transfer of learning to develop counseling skills for teacher demonstrated content validity, 6 sessions, 5 steps 2.1) Attention Process 2.2) Retention Process 2.3) Reproduction Process 2.4) Motivation Process 2.5) Transfer of learning. 3) There was a significant interaction between the experimental method and time of experiment statistically significant at the .05 level. 4) Students in the experimental group demonstrated significantly counseling skills for teacher scores was higher than in the control group in post-test and follow-up. 5) Students in the experimental group demonstrated significantly counseling skills for teacher scores in post-test and follow-up was higher than pre-test. The findings of this research offer for designing instructional strategies to enhance counseling skills for teacher among undergraduate education students.
Article Details
References
กมล โพธิเย็น. (2564). การให้การปรึกษาทางจิตวิทยา: เครื่องมือสำคัญในการแก้ปัญหาผู้เรียน.
วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 19(2), 11-27.
กานดา จรดล. (2542). ผลการใช้กระบวนการฝึกอบรมตามแนวทฤษฎีการเรียนรู้ทางปัญญาเชิงสังคม
ของแบนดูราที่มีต่อการเสริมสร้างสมรรถภาพการสอนสำหรับครูประถมศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชุติมา สุรเศรษฐ. (2564). การปรึกษาเชิงจิตวิทยาสำหรับครู. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ชนาธิป บุบผามาศ. (2566). การพัฒนาทักษะการสร้างสรรค์นวัตกรรมของนักศึกษาครูปฐมวัย
ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์,
(3), 63-78.
ณัฐิกานต์ รักนาค. (2552). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการถ่ายโยงการ
เรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์ด้านการแก้ปัญหาการให้
เหตุผล และการเชื่อมโยงของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1. บัณฑิตวิทยาลัย : จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ประสพชัย พสุนนท์. (2558). ความเที่ยงตรงของแบบสอบถามสำหรับงานวิจัยทางสังคมศาสตร์.
วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 18(1), 375-396.
พัชราภรณ์ ทัพมาลี, สุวิมล ว่องวาณิช และดวงกมล ไตรวิจิตรคุณ. (2564). การวิจัยประเมิน
ความต้องการจำเป็นด้านการถ่ายโยงการเรียนรู้ด้านการวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน
ของครู. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 27(1), 202-219.
มณีรัศมิ์ พัฒนสมบัติสุข. (2564). การตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัยทางการพยาบาลและ
สังคมศาสตร์. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและวิทยาลัยการสาธารณสุขภาคใต้. 8(2),
-343.
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ. (2563). หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาพลศึกษา
(หลักสูตรปรับปรุง 2563). [Online]. Retrieved from January 12, 2024
วรางคณา โสมะนันทน์. (2562). การพัฒนาชุดฝึกอบรมทักษะการปรึกษาเชิงจิตวิทยาเบื้องต้นสำหรับ
ครูประจำชั้นระดับมัธยมศึกษา. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 47(1), 315-
สุพิศ มีทรัพย์มั่น และจักรกฤษณ์ จันทะคุณ. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้การงานอาชีพ
ตามทฤษฎีการเรียนรู้ทางปัญญาสังคมเพื่อเสริมสร้างความรู้และแรงจูงใจสู่การเป็นผู้
ประกอบการสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 5(2),
-284.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2564). จิตวิทยาการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อังคณา อ่อนธานี. (2562). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา
ที่เสริมสร้างความสามารถในการฟันฝ่าอุปสรรค (AQ) สำหรับนักศึกษาครู. วารสาร
ศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 21(3), 326-341.
อัธยา เมิดไธสง. (2566). การพัฒนารูปแบบการสอนสังคมศึกษาโดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบ
ร่วมมือเพื่อส่งเสริมทักษะทางสังคมของนักศึกษาครู. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ,
(2), 94-107.
อรอุมา พันธ์เกตุ. (2565). การพัฒนาความรู้ในเนื้อหาผนวกวิธีการสอนของนักศึกษาครูชีววิทยาด้วย
รูปแบบการเรียนรู้ผ่านกรณีศึกษา. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 42(2), 38-53.
Bandura, A. (1963). Social learning and personality development. New York :
Holt Rinehart and Winston.
Bandura, A. (1971). Social Learning Theory. New York : General Learning Press.
Bandura, A. (1988). Social cognitive theory and social referencing. In S. Feinman, Social
referencing and social construction of reality. New York : Plenum.
Drowatzky, J. N. (1975). Motor learning principle and practice. Minneapolis : Burgess.
Ebel, R. L. & Frisbie, D.A. (1986). Essential of Education Measurement. (4th ed).
Englewood Cliffs, New Jersey : Prentice Hall.
Gagne, (1970). The Cognitive of Learning. (2nd Ed). New York : Holt Rinehart and
Winston.Inc.
Howell, D. C. (2013). Statistical methods for psychology. (8th ed). Pacific Grove,
Wadsworth. New York : Cengage Learning.
Ketuman, P. & Kooptiwut, S. (2001). Siriraj Medical Counseling Checklist. Faculty of
Medicine Siriraj Hospital Mahidol University. Retrieved from
https://psyclin.co.th/new_page_68.htm
Santrock, J.W. (2010). Child Development: An Introduction. (13th ed). New York :
McGraw-Hill Education.
