COMMUNICATION MANAGEMENT
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to study communication management, a concept that arises from the integration of communication principles and management practices. Proper and appropriate communication management involves systematic planning, execution, monitoring, and improvement of all forms of communication. It is also a crucial process for building and maintaining good relationships between an organization and its target groups. Effective communication fosters clear understanding and reduces conflicts within the organization.
Article Details
References
กฤชณัท แสนทวี, ชัชฏา อัครศรีวร นากาโอคะ และภัทธิรา ธีรสวัสดิ์ (2566). แนวทางการจัดการสื่อสารในประเด็นปัญหาทางสังคมผ่านการตระหนักรู้ของนิสิตสาขาการสื่อสารเพื่อการจัดการนวัตกรรม. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 6(2), 49-70.
ณัฏฐ์ชุดา วิจิตนจามรี. (2558). การสื่อสารในองค์การ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ธงชัย สันติวงษ์ และ ชนาธิป สันติวงษ์. (2542). องค์การกับการสื่อสาร. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธนัชชา ชิดชม. (2564). รูปแบบการสื่อสารในองค์กรเพื่อลดความขัดแย้ง และสร้างความไว้วางใจในการทำงานเป็นทีมของบุคลากรโรงพยาบาลเอกชน ABC ในจังหวัดสมุทรปราการ. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา.
ธวัชชัย ปิยะวัฒน์ และ จันทวรรณ ปิยะวัฒน์. (2567). ทฤษฎีสื่อสาร. https://www.gotoknow.org/posts/491949.
พิริยา ศิริวรรณ. (2559). การสื่อสารภายในองค์กร (คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล) เรื่องที่ไม่อาจ มองข้าม. วารสารเวชบันทึกศิริราช งานวิชาการ สำนักงานคณบดี คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล, 9(1), 38-43.
ภรณ์ทิพย์ สิงห์นิล. (2559). การจัดการทางการสื่อสารของผู้บริหารเจนเนอเรชั่นวาย เพื่อสร้างการยอมรับจากบุคลากรภายในองค์การ. วารสารบัณฑิตศึกษา คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 1-19. http://203.131.210.100/ejournal/wp-content/uploads/2017/12/JCIS60043.pdf.
รุ่งรัตน์ ชัยสำเร็จ. (2558). การสื่อสารองค์กร : แนวคิดการสร้างชื่อเสียงอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุรพงษ์ โสธนะเถียร. (2563). ทฤษฎีการสื่อสาร. กรงุเทพฯ: โรงพิมพ์มหารวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุรพงษ์ โสธนะเสถียร และอรรถพร กงวิไล. (2550). สถานภาพองค์ความรู้ของการจัดการทางการสื่อสารในประเทศไทย. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
Argenti, P. A. (2007). Corporate Communication. McGraw-Hill.
Berlo, D. K. (1960). The Process of Communication: An Introduction to Theory and Practice. Holt, Rinehart, and Winston.
Cornelissen, J. (2020). Corporate Communication: A Guide to Theory and Practice. Sage Publications.
Grunig, J. E. (2008). Excellence in Public Relations and Communication Management. Lawrence Erlbaum Associates.
Hall, E. T. (1976). Beyond Culture. Anchor Books.
Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2010). "Users of the world, unite! The challenges and opportunities of Social Media." Business Horizons, 53(1), 59-68.
Mangold, W. G., & Faulds, D. J. (2009). "Social media: The new hybrid element of the promotion mix." Business Horizons, 52(4), 357-365.
Rogers, E. M. (1983). Diffusion of Innovations. Free Press.
Schramm, W. (1954). How Communication Works. University of Illinois Press.
Shannon, C. E., & Weaver, W. (1949). The Mathematical Theory of Communication. University of Illinois Press.
Smith, R. D. (2013). Strategic Planning for Public Relations. Routledge.
Wood, J. T. (2004). Communication in our lives (2nd ed.). Belmont, CA: Wadsworth.
