NEW APPROACHES TO SCHOOL MANAGEMENT FOR DEVELOPING SKILLS FOR THE FUTURE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The rapid changes in technology, society, and the economy serve as a guideline for management that focuses on enhancing essential skills for the future, such as critical thinking, creativity, collaboration, and the use of technology. This involves transforming management structures, adapting curricula to be flexible in response to learners' needs, and creating a learning environment conducive to the development of diverse skills to keep pace with the changes in new situations of the future.This new approach to school management aims to foster skills that are complex and crucial for developing digital citizens. It entails changing the formats and methods of educational management to ensure that learners can effectively develop the skills necessary for work and life in the future. It also emphasizes the development of teachers and administrators to adapt and effectively incorporate technology into the educational management process. Therefore, this new approach to school management not only emphasizes academic excellence but also focuses on developing the necessary skills for learners to achieve success in the future.
Article Details
References
จันทรานี สงวนนาม. (2553).ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา. นนทบุรี : บุ๊คพอยท์
ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดการและบริหารการศึกษายุคปฎิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ : ข้าวฟ่าง.
บุญชม ศรีสะอาด (2563). การบริหารการศึกษาแบบองค์รวม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ : ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
พะยอม วงศ์สารศรี. (2534). การบริหารงานบุคคล. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์. พรานนกการพิมพ์.
วิโรจน์สารรัตนะ. (2553). แนวคิด ทฤษฎีและประเด็นเพือการบริหารทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์ และคณะ. (2556). ปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการเรียนรู้แห่งศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สมชาย จิตศิริ (2564). การประยุกต์ทฤษฎี TQM ในการพัฒนาการบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ :สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมพงษ์ จิตต์ศิริ (2564). การบริหารสถานศึกษาตามสภาพการณ์: การประยุกต์ใช้แนวคิดในประเทศไทย. กรุงเทพฯ :สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมาน อัศวภูมิ. (2553). การบริหารการศึกษาสมัยใหม่: แนวคิด ทฤษฎีและการปฏิบัติ. อุบลราชธานี : อุบลกิจออฟเซ็ทการพิมพ์.
สัมมา รธนิธย์. (2553). ทฤษฎีและปฏิบัติการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ : ข้าวฟ่าง.
สำนักงานวิจัยและพัฒนาการศึกษา สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). การศึกษาไทยในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สุรพงษ์ สุขอำนวย (2565). การบริหารสถานศึกษาแนวมีส่วนร่วมในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ :สำนักพิมพ์สุโขทัย
เสนาะ ติเยาว์. (2551). หลักการบริหาร. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อำนวย มีราคา. (2566). การบริหารจัดการศึกษาสู่ความเป็นเลิศ. สกลนคร :สมศักดิ์การพิมพ์ กรุ๊ป.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (2021). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Sage Publications.
Deming, W. E. (2022). Out of the Crisis. MIT Press.
Fullan, M. (2014). Leading in a culture of change (Rev. ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass
Hill, L. A., Brandeau, G., Truelove, H. B., & Lineback, K. (2014). Collective genius: The art and practice of leading innovation. Boston, MA: Harvard Business Review Press.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2018). Educational Administration: Theory, Research, and Practice. McGraw-Hill Education.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art & practice of the learning organization. New York, NY: Doubleday.
World Economic Forum. (2020). The global competitiveness report 2020.https://www.weforum.org/reports/the-global-competitiveness-report-2020
