CHARACTERISTICS OF EDUCATIONAL ADMINISTRATORS IN THE DIGITAL AGE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The characteristics of leaders in the digital age must keep pace with technology and change. Educational administrators play a crucial role in guiding organizations toward success and effectiveness, which are essential for organizations driving strategic planning in the digital era. This often involves thinking about initiatives and progress effectively. Leaders need to possess leadership qualities that support teamwork, an understanding of digital skills, and knowledge of various data related to modern technology to enhance student learning. The leadership of educational administrators can effectively adapt to the changes of the modern era and strengthen their capabilities in school management. This includes promoting and supporting the use of data to develop people, tools, and various programs to be modern and effectively usable.
Article Details
References
กฤษกนก ดวงชาทม. (2557). การศึกษาการมีส่วนร่วมในการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กของคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. อุบลราชธานี : ศิริธรรมออฟเซ็ท.
ทินกร บัวชู และทิพภาพร บัวชู. (2562). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารครุศาสตร์สาร มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา, 13(2), 292-302.
ทิพวรรณ ล้วนปสิทธิ์สกุล. (2562). คุณลักษณะผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่สอดคล้องกับเป้าหมายการศึกษาของนโยบายไทยแลนด์ 4.0. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ภาควิชาการบริหารการศึกษา, บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เพ็ญจันทร์ สินธุเขต. (2560). การศึกษายุคนี้ (ยุคดิจิทัล) : Thailand 4.0. การประชุมวิชาการระดับชาติคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์ และคณะ. (2559). การศึกษา 4.0 เป็นยิ่งกว่าการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ภารดี อนันต์นาวี. (2551). หลักการ แนวคิด ทฤษฎีทางการบริหารการศึกษา. ชลบุรี: มนตรี.
สงบ อินทรมณี. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 16(1), 356-366.
สมาน อัศวภูมิ. (2560). การศึกษาไทย 4.0 : แนวคิดและทิศทางใหม่ในการจัดการศึกษา ไทย .Journal of Ratchathani Innovative Social Sciences, 1(1), 1-12.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล มธุรส, กิตติ รัตนราษี, และอนันต์ อุปสอด. (2562). การศึกษาไทย 4.0 ในบริบทของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 8(2), 278-288.
อารีย์ น้ำใจดี และพิชญาภา ยืนยาว. (2562). ผู้นำกับการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. งานประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม ครั้งที่11 วันที่ 11-12 กรกฎาคม 2562 นครปฐม. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
อำนวย มีราคา. (2566). การบริหารจัดการศึกษาสู่ความเป็นเลิศ. สกลนคร : หจก.สมศักดิ์การพิมพ์ กรุ๊ป.
Cordell, R. (2013). Information literacy and digital literacy: Competing or complementary? Communication in Information literacy. Journal of
Educational Administration, 7(2), 177-183.
Duignan, P. A. (2014). Authenticity in educational leadership: History, ideal, reality. Journal of Educational Administration, 52(2), 152-172.
Fullan, M. (2003). The moral imperative of school leadership.Thousand Oaks, CA: Corwin press.
Kase, H., Chung. ,and LeonC. Megginson. (1981). Organization Behavior Management Skill. New York: Harper and Row Publisher.
Pellegrino., and Varnhagan. (1985). Behavior Management Skill. New York: Harper and Row Publisher.
Ronald Campbell., and other. (1977). Introduction Administration. (4th edition). Boston: Allyn and Racon Inc.
