การพัฒนาความสามารถการอ่านและเขียนคำศัพท์ภาษาจีนโดยใช้สื่อดิจิทัลร่วมกับชุดฝึกทักษะ เรื่อง我的身体 (ร่างกายของฉัน) ของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
摘要
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถการอ่านและเขียนคำศัพท์ภาษาจีนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ก่อนเรียนและหลังเรียนโดยการใช้สื่อดิจิทัลร่วมกับชุดฝึกทักษะ เรื่อง 我的身体 (ร่างกายของฉัน) 2) เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนโดยการสอนตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารโดยใช้สื่อดิจิทัลร่วมกับชุดฝึกทักษะ เรื่อง 我的身体 (ร่างกายของฉัน) ผลการวิจัยพบว่า1. ผลการเปรียบเทียบความสามารถการอ่านและเขียนคำศัพท์ภาษาจีนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารโดยใช้สื่อดิจิทัลร่วมกับชุดฝึกทักษะเรื่อง 我的身体 (ร่างกายของฉัน) หลังสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ผลการศึกษาระดับความพึงพอใจของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารโดยใช้สื่อดิจิทัลร่วมกับชุดฝึกทักษะ เรื่อง 我的身体 (ร่างกายของฉัน) พบว่าผู้เรียนมีความพึงพอใจอยู่ในระดับมากที่สุด
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
参考
กระทรวงศึกษาธิการ. (2557). แนวทางปฏิบัติการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมการเกษตรแห่งประเทศไทย.
เขียน ธีระวิทย์ และคณะ. (2551) ความร่วมมือไทย-จีนด้านการเรียนการสอนภาษาจีนในประเทศไทย. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2547). เอกสารการสอนชุดวิชา 213211 สื่อการสอนระดับศึกษา. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ถวัลย์ มาศจรัส. (2550). นวัตกรรมทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: ธารอักษร.
นภาพร บํารุงศิลป์ . (2560).การพัฒนาชุดกิจกรรมเพื่อส่งเสริมการอ่านออกเสียงคําศัพท์ภาษาจีนสําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
นริศ วศินานนท์, และสุกัญญา วศินานนท์. (2562). การศึกษาปัญหาการเขียนอักษรจีนผิดที่พบ บ่อยของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ. วารสารรามคำแหงฉบับมนุษยศาสตร์, 38(1), 85-100.
บุญเกื้อ ควรหาเวช. (2548). นวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพฯ : ไทยวัฒนาพานิชย์.
เบญจอาภา พิเศษสกุลวงศ์. (2558). การศึกษาปัญหาการออกเสียงสัทอักษรจีนของนักศึกษามหาวิทยาลัย ราชภัฏกาญจนบุรี. วารสารวิชาการ 5 (1) หน้า 83-89.
ปริญญา ทองสอน และมณเทียร ชมดอกไม้. (2552). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนภาษาจีนขั้นพื้นฐานสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. ในวารสารการศึกษาและพัฒนาสังคม. 6(1) : 37.
เปลื้อง กุมุท. (2537). การใช้ภาษาไทย. กรุงเทพฯ : เลิฟแอนด์ลิพเพรส.
พนัสหันนาคินทร์ (2524). หลักการบริหารโรงเรียน. กรุงเทพฯ: วัฒนพานิช.
รติพร แสนรวยเงินและ ธร สุนทรายุทธ. (2561).การจัดการเรียนการสอนภาษาจีนของนักเรีย มัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6.วารสารวิชาการ.สถาบันการพลศึกษา : 257
สถาบันภาษาอังกฤษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2558). คู่มือการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษแนวใหม่ตามกรอบมาตรฐานความสามารถทางภาษาอังกฤษที่เป็น สากล. ม.ป.ท: ม.ป.พ.
วิมลรัตน์ สุนทรโรจน์. (2551). เอกสารประกอบการสอนสัมมนาหลักสูตรการสอนวิชาภาษาไทย มหาสารคาม : ภาควิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อดิเรก นวลศรี. (2558). การพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาจีนด้วยวิธีตอบสนองด้วยท่าทาง TPR ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดคูยาง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1. วารสารวิชาการ 7, 1: 149-159.
เอกชน มั่นปาน (2559) การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน โดยการจัดการเรียนรู้ผ่านสื่อมัลติมีเดียของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 5 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย วรรณคดี เรื่องสังข์ทอง. สาขาวิชาหลักสูตรและการสอนมหาวิทยาลัยบูรพา.
Srikrai,P.S.(2008).Project-based learning in EFL classroom. Journal of Humanity and Sociology of KhonkaenUniversity, 25(1), 53-79.
