Humor Translation Strategies from Thai to Chinese in Film Subtitles of “Oh My Ghost”
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study aims to analyze the strategies employed in creating and translating humor from Thai into Chinese, focusing on the Chinese subtitles of the film series Hor Taew Tak parts 2–5. The analysis identified a total of seven strategies used in the translation of humorous elements: (1) literal translation, (2) paraphrasing, (3) cultural substitution, (4) neologism, (5) addition, (6) omission, and (7) amplification. A total of 44 instances of humor were found in the films. Among the translation strategies, amplification was used most frequently (28.48%), followed by literal translation (25.95%), paraphrasing (19.62%), substitution (8.86%), neologism (10.13%), cultural substitution (4.43%), and omission (2.53%), respectively. The findings suggest that amplification serves as a compromise strategy between the source and target languages, while literal translation is often employed when rendering culture-related humor that can be easily understood in a straightforward manner.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Any unauthorized copying, publication, reproduction or distribution of copyrighted works appeared in Manutsat Paritat: Journal of Humanities is an infringement of the copyright owners’ rights. To authorize the copying, publication, reproduction or distribution of copyrighted works to be appeared in other printed materials or any online media, please write to MPJHthaijo@gmail.com for permission.
References
กรุงเทพธุรกิจออนไลน์. (2563). กระแสแรง! “พจมานสว่างคาตา” พร้อมส่องรายได้จักรวาล “หอแต๋วแตก”. กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ สืบค้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2568, จาก https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/883645
ญาดา ชาญบัญชี. (2551). กลวิธีการใช้ภาษาในงานเขียนอารมณ์ขันของ เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].
ธัชพล พงศ์ประสิทธิ์ และ เกวลี เพชราทิพย์. (2564). การศึกษาลักษณะและกลวิธีการแปลคำต้องห้ามในบท บรรยายใต้ภาพจากภาษาจีนเป็นภาษาไทยของซีรีส์วายจีน: กรณีศึกษาซีรีส์วายจีนเรื่อง “ร้ายนักรักเสพติด”. วารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. 14(2), 265-306.
ประภัสร์ นกเลิศพันธุ์ และ เกวลี เพชราทิพย์. (2567). การศึกษาข้อผิดพลาดในการแปลคำทางวัฒนธรรมจากภาษาไทยเป็นภาษาจีนที่ปรากฏในบทบรรยายใต้ภาพละครเรื่อง “บุพเพสันนิวาส”. วารสารศิลปการจัดการ, 8(3), 358-381.
พฤทธิ์ ศุภเศรษฐศิริ. (2555). รายงานการวิจัยเรื่องภาพยนตร์ตลก : กรณีศึกษาภาพยนตร์ตลกของไทยในช่วงปี 2548-2552. วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พิมพ์ศุภางค์ เมตไตรพันธ์. (2566). กลวิธีการแปลคำที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมจากภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษ ในบทบรรยายใต้ภาพ : กรณีศึกษาภาพยนตร์เรื่อง ร่างทรง. Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD). 9998. https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/9998
พิสิษฐพัฒน์ ปัญญาเร็ว ทองเปลว และ กนกพร นุ่มทอง. (2566). การศึกษาการแปลคำด่าของกะเทยจากภาษาไทยเป็นภาษาจีน กรณีศึกษาบทบรรยายใต้ภาพของภาพยนตร์เรื่อง “หอแต๋วแตก”. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต. 18(2), 85-102.
เมเจอร์ ซีนีเพลกซ์. (2564). ย้อนรอยต้นกำเนิดจักรวาลหนัง หอแต๋วแตก เรามาถึงจุด แหกโควิดปังปุริเย่. เมเจอร์ซีนีเพลกซ์ สืบค้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2568, จาก https://www.majorcineplex.com/news/all-ohmy-ghost8
รัตม์คภัส มีสุข และ บุรินทร์ ศรีสมถวิล. (2566). กลวิธีการแปลคำศัพท์เกมจากภาษาจีนเป็นภาษาไทยในบทบรรยายใต้ภาพซีรีส์เรื่อง “ดุจดวงดาวเกียรติยศ”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ปริทัศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 11(2), 31–50.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554. ศิริวัฒนาอินเตอร์พริ้นท์.
วีระชาติ ดวงมาลา และ กนกพร นุ่มทอง. (2565). การศึกษากลวิธีการแปลและข้อผิดพลาดในการแปลคำและวลีทางวัฒนธรรมจากภาษาไทยเป็นภาษาจีนที่ปรากฏในบทบรรยายใต้ภาพในภาพยนตร์เรื่อง “ร่างทรง”. วารสารจีนศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. 15(2), 251-291.
อธิปัตย์ นิตย์นรา และ กนกพร นุ่มทอง. (2566). ลักษณะการแปลการเล่นคำส่อนัยทางเพศในบทบรรยายใต้ภาพจากภาษาไทยเป็นภาษาจีนของซีรีส์วายไทย: กรณีศึกษาซีรีส์วายไทยเรื่อง “เพราะเราคู่กัน”. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 19(2), 195–227.
อนัญญา จริยรังษีรัตนา. (2559). วิเคราะห์การแปลความขบขันในบทบรรยายใต้ภาพยนตร์เรื่อง “กวน มึน โฮ” และ “พี่มาก...พระโขนง”. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์].
อุมาภรณ์ สังขมาน. (2559). กลวิธีทางภาษาในวัจนกรรมเสียดสีเพื่อสร้างความตลกขบขันของไทย. วารสารมนุษยศาสตร์. 23(1), 154-178.
Attardo, S. (1994). Linguistic theories of humor. Mouton de Gruyter.
Baker, M. (1992). In other words: A coursebook on translation. Routledge.
Díaz Cintas, J., & Remael, A. (2007). Audiovisual translation: Subtitling. St. Jerome Publishing.
Freud, S. (1960). Jokes and their relation to the unconscious (J. Strachey, Trans.). W. W. Norton. (Original work published 1905)
Hermansen, S., & Anderson, C. S. (2016). Translation of humor in TV-series “Friends” [Unpublished thesis]. Aarhus University.
House, J. (2015). Translation quality assessment: Past and present. Routledge.
Morreall, J. (2009). Humor as cognitive play. Journal of Literary Theory, 3(2), 241–260.
Newmark, P. (1988). A textbook of translation. Prentice Hall.
Sperber, D., & Wilson, D. (1986). Relevance: Communication and cognition. Basil Blackwell.
