ปัจจัยที่มีผลต่อความสุขในการเรียนการสอนของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 โรงเรียน ประถมศึกษา อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี

ผู้แต่ง

  • Chutima Suesphan Mahachulalongkornrajavidyalaya University

คำสำคัญ:

ปัจจัยที่มีผลต่อความสุข, การสอนของครู, ไทยแลนด์ 4.0

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความสุขในการจัดการเรียนการสอนของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 โรงเรียนประถมศึกษา 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีผลต่อความสุขในการเรียนการสอนของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 โรงเรียนประถมศึกษา ซึ่งเป็นการวิจัยแบบผสานวิธีระหว่างการวิจัยเชิงปริมารและเชิงคุณภาพ โดยใช้แบบสอบถามเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างครูจำนวน 155 คน และใช้แบบสัมภาษณ์เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพ จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 5 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ โดยใช้สถิติหาค่าความถี่ Frequency ร้อยละ Percentage ค่าเฉลี่ย Mean และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน Standard Deviation และทดสอบสมมุติฐานจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล หาค่าที t-test และ F-test กรณีตัวแปรมากสองกลุ่ม ด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One Way ANOVA) และใช้วิเคราะห์เชิงเนื้อหาวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ

ผลการวิจัย มีดังนี้

  1. ปัจจัยที่มีผลต่อความสุขในการจัดการเรียนการสอนของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 โรงเรียนประถมศึกษา พบว่า โดยภาพรวม ครูมีความพึงพอใจต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อความสุขมากที่สุดในทุกด้าน ได้แก่ ด้านความรักในงาน ด้านความสำเร็จในงาน ด้านความมั่นคงปลอดภัยในการ ทำงาน และด้านการเป็นที่ยอมรับ ตามลำดับความสำคัญ
  2. 2. ความสัมพันธ์ของปัจจัยที่มีผลต่อความสุขในการจัดการเรียนการสอนของครูในยุคไทยแลนด์ 4.0 โรงเรียนประถมศึกษา พบว่า โดยภาพรวม อยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อความสุขในการจัดการเรียนสอนของครูในแต่ละด้าน พบว่า ระดับปัจจัยจากมากไปหาน้อย คือ ด้านความรักในงาน ด้านความสำเร็จในงาน ด้านความมั่นคงปลอดภัยในการทำงาน และด้านการเป็นที่ยอมรับ ตามลำดับ

Downloads

Download data is not yet available.

References

บีบีซี นิวส์. (2560, 25 ตุลาคม). ประมูลทฤษฎีแห่งความสุขของไอน์สไตน์ได้ 1.5 ล้านดอลลาร์. บีบีซี นิวส์. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2562, จาก https://www.bbc.com/thai/ international-41745324

ธรรมรัตน์ โพธิสุวรรณปัญญา. (2560). การสร้างสรรค์ความสุขของครูผู้สอน. วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ, 2(2), 190-202.

ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์. (2559). Education Reform & Entrance 4.0. สืบค้น 21 มิถุนายน 2562, จาก https://www.moe.go.th/education-reform-entrance-4-0

พระพรหมมังคลาจารย์ (หลวงพ่อปัญญานันทภิกขุ). [ม.ป.ป.]. งานคือชีวิต ชีวิตคืองานบันดาลสุข. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี. (ว.วชิรเมธี). (2551). คนสำราญงานสำเร็จ (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ:สำนักพิมพ์อมรินทร์.

มาริษา ชูกิตติพงษ์. (2550). คุณภาพชีวิตในการทำงาน อิทธิบาท 4 และความผูกพันต่อองค์การของพนักงานบริษัทผลิตอุปกรณ์ยานยนต์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์).

สิรินทร แซ่ฉั่ว. (2553). ความสุขในการทำงานของบุคลากรเชิงสร้างสรรค์ : กรณีศึกษาอุตสาหกรรมเชิงสร้างสรรค์กลุ่มสื่อและกลุ่มงานสร้างสรรค์เพื่อการใช้งาน. (วิทยานิพนธิปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์).

วิรัช ปัณฑ์ศิริโรจน์. (2559). Education 4.0. สืบค้น 21 มิถุนายน 2562, จาก https://www.applicad

thai.com/articles/article-education/education-4-0

Gilmer, V. H. B. (1967). Industrial psychology. New York: McGraw-Hill.

Manion, J. (2003). Joy at work: creating a positive work place. Journal of Nursing Administration, 33(12), 652-659.

Maslow, A. H. (1954). Motivation and Personality in the Classroom. New York: Harper & Brather.

Tyler, L. E. (1964). Psychology of Human Difference (3rd ed.). New York: Appleton-Century.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2020-12-29