การพัฒนาสมรรถนะครูการจัดการเรียนรู้แบบองค์รวมของโรงเรียนในศูนย์เครือข่ายอำเภอน้ำหนาว สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์เขต 2
คำสำคัญ:
การพัฒนาสมรรถนะครู;, การจัดการเรียนรู้แบบองค์รวม; , โรงเรียนในศูนย์เครือข่ายอำเภอน้ำหนาวบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาสมรรถนะครูในศูนย์เครือข่ายอำเภอน้ำหนาวให้มีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้แบบองค์รวม 2) พัฒนาสมรรถนะครูให้มีความสามารถในการจัดการเรียนรู้แบบองค์รวม และ 3) ประเมินความพึงพอใจของครูและนักเรียนต่อการพัฒนาสมรรถนะดังกล่าว เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) ตามแนวคิดของ Stephen Kemmis และ Robin McTaggart ดำเนินการ 2 วงรอบ แต่ละวงรอบประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ การวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล กลุ่มผู้ร่วมวิจัยจำนวน 10 คน ได้แก่ ครูผู้สมัครใจจากโรงเรียนในศูนย์เครือข่ายอำเภอน้ำหนาว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2 เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบบันทึกการประชุม แบบประเมินสมรรถนะ และแบบสอบถาม กลยุทธ์การพัฒนาประกอบด้วย การประชุมเชิงปฏิบัติการและการนิเทศภายใน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ด้านความรู้ความเข้าใจ ครูมีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้แบบองค์รวมเพิ่มขึ้น โดยในวงรอบที่ 2 ครูทุกคนสามารถอธิบายและนำแนวคิดไปใช้ได้อย่างถูกต้อง
2. ด้านความสามารถในการจัดการเรียนรู้ ในวงรอบที่ 1 ครูสามารถจัดกิจกรรมได้ในระดับหนึ่ง แต่ยังมีข้อจำกัดด้านการสะท้อนคิดและการประเมินผล อย่างไรก็ตาม ในวงรอบที่ 2 ครูทุกคนสามารถจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบองค์รวมได้อย่างถูกต้องครบถ้วนและเหมาะสม
3. ด้านความพึงพอใจ ครูและนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับสูง โดยสรุปกลยุทธ์การประชุมเชิงปฏิบัติการร่วมกับการนิเทศภายในสามารถยกระดับสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้แบบองค์รวมได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถนำไปประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาครูในบริบทอื่นได้
เอกสารอ้างอิง
จรูญศักดิ์ บุญญานุรักษ์. (2561). การบริหารจัดการศึกษาแนวใหม่. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ชูชาติ อารีจิตรานุสรณ์. (2563). การบริหารการศึกษาเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
_______. (2566). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2557). การปฏิรูปการศึกษากับการพัฒนาคุณภาพคนไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมชาย วงศ์ประเสริฐ. (2563). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เพื่อความเป็นเลิศทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2. (ม.ป.ป.). นโยบายและแผนการพัฒนาคุณภาพการศึกษา. เพชรบูรณ์: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). รายงานการพัฒนาคุณภาพการศึกษา ประจำปี 2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุชาดา แสงศรี. (2563). การจัดการอบรมเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนาทักษะครู. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สุมน อมรวิวัฒน์. (2558). ปรัชญาการศึกษาและการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวานิช. (2567). การเรียนรู้เชิงรุกและการประเมินเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Kumar, R., & Kumar, S. (2019). Innovative teaching strategies in higher education. International Journal of Education Research, 45(2), 112-125.