การพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลสำหรับครูในโรงเรียนหนองกุงราษฎร์วิทยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์เขต 2
คำสำคัญ:
การพัฒนาทักษะ;, การจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัล;, โรงเรียนหนองกุงราษฎร์วิทยาบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาความรู้ความเข้าใจของครูด้านการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัล 2) พัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของครู และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของครูต่อการพัฒนาดังกล่าว การวิจัยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงปฏิบัติการตามแนวคิดของ Stephen Kemmis และ Robin McTaggart ดำเนินการ 2 วงรอบ แต่ละวงรอบประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ การวางแผน การปฏิบัติ การสังเกต และการสะท้อนผล กลุ่มผู้ร่วมวิจัยคือครูโรงเรียนหนองกุงราษฎร์วิทยา จำนวน 10 คน ซึ่งได้มาจากการสมัครใจ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบ แบบสัมภาษณ์ แบบสังเกต แบบบันทึกการประชุม แบบประเมินทักษะ และแบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐานและการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. ครูมีความรู้ความเข้าใจด้านการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน โดยครอบคลุม 4 ด้าน ได้แก่ การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการเรียนรู้ การออกแบบการเรียนรู้แบบผสมผสาน การสร้างสรรค์สื่อและนวัตกรรมดิจิทัล และการวัดและประเมินผลด้วยเครื่องมือดิจิทัล โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก
2. ครูมีทักษะการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลเพิ่มขึ้น โดยสามารถออกแบบและจัดกิจกรรมการเรียนรู้ได้อย่างเหมาะสมกับบริบทของผู้เรียน และภายหลังการพัฒนาในวงรอบที่ 2 ครูทุกคนมีระดับทักษะอยู่ในระดับมาก
3. ครูมีความพึงพอใจต่อการพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลอยู่ในระดับมาก สรุปได้ว่า การพัฒนาครูโดยใช้การประชุมเชิงปฏิบัติการร่วมกับการนิเทศภายในภายใต้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการ สามารถยกระดับความรู้ ความเข้าใจ และทักษะการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของครูได้อย่างมีประสิทธิภาพ และส่งผลให้การจัดการเรียนรู้มีคุณภาพสอดคล้องกับบริบทของผู้เรียน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พ.ศ. 2565-2570. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
นภาพร แสงสว่าง. (2564). การพัฒนาสมรรถนะครูด้วยการเรียนรู้แบบร่วมมือ. วารสารครุศาสตร์ศึกษา, 12(2), 55-68.
ปิยะนุช สุขเจริญ. (2563). การพัฒนาครูด้วยการวิจัยเชิงปฏิบัติการและชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 21(3), 101-118.
โรงเรียนหนองกุงราษฎร์วิทยา. (2566). รายงานการประชุม PLC เรื่องการพัฒนาทักษะดิจิทัลของครู. กาฬสินธุ์: โรงเรียนหนองกุงราษฎร์วิทยา.
Chen, W. L. (2022). Building online professional learning networks for teacher development. Teaching and Teacher Education, 112, 103640. https://doi.org/10.1016/j.tate.2021.103640
Darling-Hammond, L. (2017). Effective teacher professional development. Learning Policy Institute. Retrieved from https://learningpolicyinstitute.org/product/teacher-prof-dev-report
International Society for Technology in Education. (2021). ISTE standards for educators. Retrieved from https://www.iste.org/standards/for-educators
Johnson, S. M. (2020). Action research for digital teaching competence: A case study of professional growth. International Journal of Educational Research, 104, 101699. https://doi.org/10.1016/j.ijer.2020.101699
Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner. (3rd ed.). Geelong, VIC: Deakin University Press.
Kim, J. Y. (2023). Mentoring systems for digital teaching competence of teachers. Asia-Pacific Journal of Teacher Education, 51(3), 345-361.
Martinez, C. A. (2021). Collaborative innovation in teacher professional learning through digital networks. Professional Development in Education, 47(5), 789-805.
McNiff, J. (2017). Action research: All you need to know. London: SAGE Publications.
UNESCO. (2018). ICT competency framework for teachers (Version 3). Paris: UNESCO Publishing.
World Economic Forum. (2022). The future of jobs report 2022. World Economic Forum. Retrieved from https://www.weforum.org/reports/the-future-of-jobs-report-2022
