การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะอาชีพนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน โรงเรียนโสตศึกษาสถานศึกษา กลุ่ม 1 สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้;, ทักษะอาชีพ;, ผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน;, รูปแบบการจัดการเรียนรู้;, การศึกษาพิเศษบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะอาชีพของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน 2) พัฒนาและสร้างรูปแบบการจัดการเรียนรู้ 3) ประเมินความเหมาะสมของรูปแบบ 4) เปรียบเทียบผลก่อนและหลังการทดลอง และ 5) ประเมินประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และคุณค่าของรูปแบบ การวิจัยเป็นแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารและครูจากโรงเรียนโสตศึกษาสถานศึกษากลุ่ม 1 จำนวน 6 โรง โรงเรียนละ 9 คน รวม 54 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง และระยะทดลองใช้ ได้แก่ บุคลากรโรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดนครปฐม จำนวน 12 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบประเมิน รูปแบบ CPOTCM Model แผนปฏิบัติการทดลอง และแบบประเมินก่อน-หลัง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบทีแบบไม่อิสระ และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพปัญหาการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยปัญหาหลัก ได้แก่ การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ยังไม่ส่งเสริมการคิดวิเคราะห์และการปฏิบัติจริง การมีส่วนร่วมในการวางแผนหลักสูตรยังไม่เพียงพอ และการจัดการเรียนรู้ยังไม่สอดคล้องกับลักษณะเฉพาะของผู้เรียน
2. รูปแบบ CPOTCM Model ประกอบด้วย 6 ขั้นตอน ได้แก่ การสร้างความรู้ความเข้าใจ การวางแผนหลักสูตร การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ การนิเทศการสอน การสร้างเครือข่ายความร่วมมือ และการติดตามและประเมินผล
3. ผลการประเมินรูปแบบมีความเหมาะสมในระดับสูง โดยมีค่า IOC เท่ากับ 1.00 ทุกข้อ
4. ผลการทดลองใช้พบว่า คะแนนหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
5. ผลการประเมินประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และคุณค่าอยู่ในระดับมากที่สุด
เอกสารอ้างอิง
ปกรณ์กิตติ์ ม่วงประสิทธิ์. (2559). รูปแบบการบริหารจัดการสถานศึกษาเพื่อการมีงานทำของคนพิการทางการได้ยิน. MFU Connexion, 5(2), 156-177.
ปริญญา สิริอัตตะกุล. (2561). การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของทักษะทางสังคมในเด็กหูหนวกโดยมีความสามารถในการเข้าใจความคิดของผู้อื่นเป็นตัวแปรส่งผ่าน. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนะ บัวสนธ์. (2564). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals. New York, NY: Longmans.
Deming, W. E. (2000). Out of the crisis. Cambridge, MA: MIT Press.
Gagné, R. M. (1985). The conditions of learning and theory of instruction. (4th ed.). New York, NY: Holt, Rinehart and Winston.
Good, C. V. (1973). Dictionary of education. (3rd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Hyatt, K. J., & Filler, J. W. (2007). A comparison of instructional strategies for teaching students with disabilities. Intervention in School and Clinic, 42(3), 131-136.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49-60.
