การรวมกันของคำนามที่บกพร่องและคำชี้ในภาษาเกาหลี

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะของคำนามที่บกพร่อง รูปแบบการรวมกันของคำนามที่บกพร่องกับคำชี้ในภาษาเกาหลี และหน้าที่ของกลุ่มคำนามที่บกพร่องกับคำชี้ในประโยคภาษาเกาหลี โดยรวบรวมคำนามที่มีข้อจำกัดด้านการเติมคำชี้จากพจนานุกรมภาษาเกาหลีมาตรฐานจำนวน 228 คำ จำแนกเป็นคำนามทั่วไปจำนวน 222 คำ และคำนามไม่อิสระจำนวน 6 คำ ส่วนตัวอย่างประโยคภาษาเกาหลีรวบรวมจากพจนานุกรมภาษาเกาหลีและคลังข้อมูลของศูนย์วิจัยทางด้านมนุษยศาสตร์ทางดิจิทัลของมหาวิทยาลัยโครยอ จากผลการวิจัยพบว่า 1) คำนามที่บกพร่องปรากฏ 3 ลักษณะ ได้แก่ คำเกาหลีแท้ คำยืมจากภาษาจีน และคำลูกผสม คำนามที่บกพร่องส่วนใหญ่เป็นคำที่ยืมจากภาษาจีนและส่วนหนึ่งเป็นสุภาษิตสี่พยางค์ ส่วนคำเกาหลีแท้ส่วนใหญ่เป็นคำประสม 2) รูปแบบการรวมกันของคำชี้ในภาษาเกาหลีกับคำนามที่บกพร่องมีจำนวน 13 รูปแบบ สามารถเรียงตามลำดับการปรากฏของคำชี้จากมากไปน้อยได้ดังนี้ คำชี้ “에, 로, 의, 에도, 이나, 이다, 은, 가, 를, 로부터, 에는, 도, 만큼” และ 3) คำชี้ในภาษาเกาหลีจำแนกได้เป็น 2 ประเภท ได้แก่ คำชี้บอกหน้าที่ และคำชี้ช่วย  สำหรับคำชี้บอกหน้าที่มีจำนวน 8 คำ สามารถจำแนกหน้าที่ทางไวยากรณ์ตามการปรากฏร่วมกับคำนามที่บกพร่องได้ดังนี้ คำชี้บอกหน้าที่ “에, 로, 로부터, 에는” ทำให้คำนามที่บกพร่องทำหน้าที่เป็นวลีวิเศษณ์ในประโยค คำชี้ “의” ทำหน้าที่ขยายคำนาม คำชี้ “가” ทำหน้าที่ประธาน คำชี้ “를” ทำหน้าที่เป็นกรรมในประโยค และคำชี้ “이다” ทำหน้าที่เป็นภาคแสดงในประโยค ทั้งนี้ เมื่อ “이다” รวมกับวิภัตติปัจจัย “-면” เป็นคำว่า “이면” ทำให้คำนามที่บกพร่องทำหน้าที่เป็นวลีวิเศษณ์ในประโยค  ส่วนคำชี้ช่วยมีจำนวน 5 คำ ได้แก่ “은, 도, 만큼, 나, 에도” คำชี้ช่วยดังกล่าวเมื่อรวมกับคำนามที่บกพร่องแล้วทำหน้าที่เน้นหรือเสริมความหมายในประโยคให้ชัดเจนมากขึ้น