แนวโน้มการจัดเทศกาลดนตรีเพื่อความสำเร็จ: การวิจัยเชิงอนาคต
คำสำคัญ:
เทศกาลดนตรี, ความสำเร็จเทศกาลดนตรี, การวิจัยเชิงอนาคต, เศรษฐกิจสร้างสรรค์บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวโน้มการจัดเทศกาลดนตรีเพื่อความสำเร็จ และสังเคราะห์แนวทางเชิงกลยุทธ์ในการพัฒนาเทศกาลดนตรีในบริบทของประเทศไทย โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยเทคนิค Ethnographic Delphi Future Research (EDFR) กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 17 คน เก็บข้อมูล 3 รอบ วิเคราะห์ด้วยค่ามัธยฐานและพิสัยระหว่างควอไทล์ ผลการวิจัยพบว่า แนวโน้มการจัดเทศกาลดนตรีเพื่อความสำเร็จประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านการจัดการ (2) ด้านการตลาด (3) ด้านเศรษฐกิจสร้างสรรค์และ Soft Power และ (4) ด้านแนวคิดการดำเนินธุรกิจ โดยทุกด้านมีระดับค่ามัธยฐานอยู่ในระดับสูง (Md. มากกว่า 4.50) และมีพิสัยควอไทล์ต่ำ สะท้อนถึงความเห็นสอดคล้องกันของผู้เชี่ยวชาญในระดับสูง ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การบูรณาการทั้ง 4 ด้านเป็นปัจจัยสำคัญต่อความสำเร็จของเทศกาลดนตรี และสามารถใช้เป็นแนวทางในการกำหนดนโยบายและกลยุทธ์เพื่อพัฒนาเทศกาลดนตรีในประเทศไทยให้เติบโตอย่างยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรมประชาสัมพันธ์. (2565). ครม. อนุมัติ ททท. ขยายเวลาดำเนินโครงการ Thailand Festival Experience. https://www.prd.go.th
กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา. (2559). พิมพ์เขียว Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน. https://www.saerhung.go.th/datacenter/doc_download/a_310717_125838.pdf
จักรกฤษณ์ สิริริน และสุชาดา นันทะไชย. (2559). แนวโน้มการใช้ e-Education ในการบริหารงานวิชาการสถาบันอุดมศึกษาของไทยในทศวรรษหน้า. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี, 10(21), 44–55.
จิรภัทร ทองบุญเรือง. (2560). การศึกษาพฤติกรรมและกลยุทธ์ทางการตลาดที่มีผลต่อการรับชมการเผยแพร่งานแสดงดนตรีสดและบันทึกการแสดงดนตรีสดของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ]. BU Research. http://dspace.bu.ac.th/handle/123456789/2316
จุฑาพร บุตรสีเขียว. (2560). กลยุทธ์การบริหารจัดการธุรกิจดนตรีเพื่อส่งเสริมการตลาดท่องเที่ยวในจังหวัดนครราชสีมา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร]. คลังปัญญา มหาวิทยาลัยศิลปากร. https://sure.su.ac.th/xmlui/handle/123456789/14832?attempt=2&
ณฐพงศ์ มาแสง, สงวนพงศ์ ชวนชม, และอำนาจ อยู่คำ. (2567). อนาคตภาพการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 11(1), 41–51. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sikkha/article/view/268248
เดลินิวส์. (2560, 25 เมษายน). ดันไทยฮับคอนเสิร์ตอาเซียน ชูเคป๊อป-มะกันดึงนักท่องเที่ยว. เดลินิวส์, 6.
ธรรมยุทธิ์ จันทร์ทิพย์ และพรพรหม ชมงาม. (2565). กระบวนการตัดสินใจซื้อมีผลต่อความเชื่อมั่นในการเข้าชมเทศกาลดนตรีของวัยรุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสุทธิปริทัศน์, 36(3), 24–42. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/260354/175900
นิธิกิตติกานต์ เหมสุวรรณ์, สุรัชสานุ์ ทองมี, ธนภัทร ศิริกุลวัฒนา, และเกิดศิริ เจริญวิศาล. (2563, 2-3 เมษายน). การบริหารจัดการอีเวนต์เชิงบูรณาการผ่านความร่วมมือของชุมชน [เอกสารนำเสนอ]. การประชุมวิชาการระดับชาติ ม.อ.ตรัง วิจัย ครั้งที่ 9, ตรัง, ไทย.
ภัตติมา สืบสายสิงห์. (2560). การสร้างสรรค์รูปแบบนวัตกรรมการสื่อสารแนวคิดธุรกิจประเภทเทศกาลดนตรีในประเทศไทย: เป๊ปซี่ พรีเซ้นท์เอสทูโอ สงกรานต์มิวสิคเฟสติวัล 2016 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์]. คลังปัญญา สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. http://libdcms.nida.ac.th/thesis6/2560/b201074e.pdf
รัฐภรณ์ ฤกษ์อภิวาท. (2563). รูปแบบเส้นทางและปัจจัยที่มีผลดึงดูดผู้บริโภคในการเข้าร่วมเทศกาลดนตรีขนาดใหญ่ [สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล]. คลังความรู้ มหาวิทยาลัยมหิดล.
รุจิภาส บุญสำเร็จ, สถิรา มะลาสิน, ทัศน์ชัย พัฒนโกศัย, และเกิดศิริ เจริญวิศาล. (2563, 2 เมษายน). กลยุทธ์การสร้างความสำเร็จของการจัดกิจกรรมพิเศษงานเทศกาลดนตรีในประเทศไทย [เอกสารนำเสนอ]. การประชุมวิชาการระดับชาติ ม.อ.ตรัง วิจัย ครั้งที่ 9, ตรัง, ไทย.
เรวดี แก้วมณี. (2557). อุตสาหกรรมสื่อบันเทิง..The Star ในกระแสการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์. สำนักนโยบายอุตสาหกรรมมหภาค.
วัชราภรณ์ จุลทา. (2566). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงดนตรีของประเทศไทย กรณีศึกษา: เทศกาลดนตรีที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่. วารสารเทคโยโลยีภาคใต้. 16(1). 1-14.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อมลรดา พุทธินันท์. (2561). รูปแบบการบริหารงานวิชาการสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น [ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา]. BUU Library. https://digital_collect.lib.buu.ac.th/dcms/files/54810129.pdf
Georgoula, V., Chrisidou, D., Souki, S. D. (2021). Visitor Motivations and Barriers for Sustainable Music Festival Tourism: The Case of Street Mode & Reworks Festivals. Journal of Tourism and Hospitality Management, 9(1). 14-25.
Getz, D., & Page, S. J. (2020). Event studies: Theory, research and policy for planned events (4th ed.). Routledge. https://doi.org/10.17265/2328-2169/2021.01.002
Kim, K., Uysal, M., & Chen, J. S. (2001). Festival visitor motivation from the organizers’ points of view. Event Management, 7(2), 127-134. https://doi.org/10.3727/152599501108751533
Nye, J. S., Jr. (2021). Soft power: The evolution of a concept. Public Affairs.
Tuncay, C. S. (2025). Music Festivals from a Tourism Perspective: The Experience Economy and Sustainability. In: Ongun, U. (ed.), Turizmde Güncel Araştırmalar I. Özgür Yayınları. DOI: https://doi.org/10.58830/ozgur.pub1079.c4636
Wynn, J., R. (2015). Music/City American Festivals and Placemaking in Austin, Nashville, and Newport. University of Chicago Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อความ ภาพประกอบ และตารางประกอบที่ลงพิมพ์ในวารสารเป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้นิพนธ์ กองบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นตามเสมอไป และไม่มีส่วนรับผิดชอบใดๆ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์เพียงผู้เดียว
