การอิมโพรไวส์ด้วยวิธีการพัฒนาจากแนวทำนองหลัก ของลี โคนิทซ์ ในบทเพลงสเตลาบายสตาร์ไลท์
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้เพื่อวิเคราะห์วิธีการอิมโพรไวส์ โดยใช้วิธีการพัฒนาแนวทำนองหลักของลี โคนิทซ์ ในบทเพลงสเตลาบาย สตาร์ไลท์ โดยมีขอบเขตของการวิเคราะห์ในประเด็นการเปรียบเทียบระหว่างแนวทำนองหลักจากบทเพลงต้นฉบับ กับแนวทำนองอิมโพรไวส์ของลี โคนิทซ์ เพื่อแสดงให้เห็นถึงวิธีการพัฒนาแนวทำนองหลักของเขาได้ชัดเจน นอกจากนั้นผู้วิจัยได้ พิจารณาประเด็นวิเคราะห์อื่นที่อาจเกี่ยวข้อง ได้แก่ ทำนองอิมโพรไวส์ บันไดเสียง และเสียงประสาน จากผลการวิจัย พบว่าการอิมโพรไวส์ของลี โคนิทซ์ มีความยาวทั้งหมด 3 คอรัส ประโยคการอิมโพรไวส์ถูกแบ่งออกจากกัน โดยช่วงพักหายใจของโคนิทซ์ แนวทำนองอิมโพรไวส์ของโคนิทซ์มีทั้งหมด 22 ประโยค โดยเมื่อเปรียบเทียบกับวิธีการพัฒนาจาก แนวทำนองหลัก 10 ขั้นตอน และวิธีการจัดช่วงลำดับสำหรับการอิมโพรไวส์ของลี โคนิทซ์ ทั้ง 4 ช่วง แสดงให้เห็นว่าเขา อิมโพรไวส์โดยการใช้การตีความ 1 ครั้ง การประดับตกแต่ง 6 ครั้ง การพัฒนา 9 ครั้ง และการอิมโพรไวส์ 6 ครั้ง สำหรับประเด็น การสร้างแนวทำนองอิมโพรไวส์ โคนิทซ์ใช้บันไดเสียงต่างๆ โดยส่วนใหญ่เพื่อมุ่งเข้าสู่โน้ตเป้าหมาย ซึ่งเป็นโน้ตที่มาจากแนว ทำนองต้นฉบับ หรือโน้ตในคอร์ด รวมถึงพบการใช้โน้ตโครมาติกร่วมอยู่ในบันไดเสียงด้วย จึงทำให้แนวทำนองบางประโยคมี สำเนียงแบบบีบอป ส่วนประเด็นเสียงประสาน โคนิทซ์สร้างแนวทำนองที่สามารถแสดงถึงเสียงประสานของบทเพลงได้อย่าง ชัดเจน เขานิยมอิมโพรไวส์ด้วยวิธีการบรรเลงคอร์ดแยก พร้อมทั้งซ่อนโน้ตจากแนวทำนองหลักไว้ในการบรรเลงคอร์ดแยกเหล่า นั้น อีกทั้งมีการเปลี่ยนแปลงเสียงประสานโดยการใช้คอร์ดแทนต่างๆ บ้างในบางประโยค
เอกสารอ้างอิง
2. ณัชชา พันธุ์เจริญ. พจนานุกรมศัพท์ดุริยางค์ศิลป์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์เกศกะรัต, 2552.
3. เด่น อยู่ประเสริฐ. “โครงสร้างของดนตรีแจ๊ส (Jazz Structure).” วารสารดนตรีรังสิต 5 (มกราคม 2553): 31-42.
4. ________. เอกสารประกอบการสอน เรื่องการประพันธ์ดนตรีแจ๊ส (Jazz Composition). ปทุมธานี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรังสิต, 2553.
5. ธีรัช เลาห์วีระพานิช. “การอิมโพรไวส์เบื้องต้น: ความสำคัญของทางเดินเบสในการอิมโพรไวส์.” วารสารดนตรี รังสิต 3 (กรกฎาคม 2551): 37-43.
6. Berliner, Paul F. Thinking in Jazz: The Infinite Art of Improvisation. Chicago: University of Chicago, 1994.
7. Emerzian, Jimmy Jared. “Saxophonist Mark Turner’s Stylistic Assimilation of Warne Marsh and Tristano School.” MM thesis, California State University, 2008.
8. Frohne, Michael. “Themes by Tristano” Accessed July 15, 2013. http://chnani.perso.neuf.fr/ejma/ images/STANDTristano.HTM.
9. Gridley, Mark C. Jazz Styles: History & Analysis. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall, 2000.
10. Hamilton, Andy, ed. Lee Konitz: Conversation on the Improviser’s Art. Ann Arbor: The University of Michigan Press, 2011.
11. Harrison, Max and Michael James. “Controversialee.” The Jazz Review 3 (July 1960): 10-12.
12. Hartman, Charles O. Jazz Text: Voice and Improvisation in Poetry, Jazz, and Song. Princeton: Princeton University Press, 1991.
13. Hauff, Timothy A. “A Comparative Analysis of Styles and Performance Practices for Three Jazz Bassists in the Composition Stella By Starlight.” MA thesis, San Jose State University, 1990.
14. Jackson, Grant. “Lee Konitz On Piano Jazz.” Accessed August 20, 2013. http://www.npr.org/ 2013/08/16/ 212662524/lee-konitz-on-piano- jazz?ft=1&f=10002.
15. Kastin, David. “Lee Konitz: Back to Basics.” Accessed June 15, 2013. http://www.melmartin.com/ html_pages/Interviews/konitz.html.
16. ________. “Lee Konitz Back to Basics.” Downbeat, December 1985, 16-19.
17. Kenselaar, Bob. “Lee Konitz: What True Improvising Is.” Accessed August 15, 2013. http:// www.allaboutjazz.com/php/article.php?id=43128.
18. Kernfeld, Barry, ed. The New Grove Dictionary of Jazz. New York: Macmillan Publishers Limited, 2002.
19. Konitz, Lee, and Marian McPartland. “Marian McPartland’s Piano Jazz, Season 18, no. 7.” n.p.: Jazz Alliance, 1995. (CD-ROM)
20. Konitz, Lee. “Lee Konitz with Dan Tepfer: Talking and Playing.” New York: Fawi, Inc., 2010 (DVD-ROM)
21. ________. “Portrait of an Artist as Saxophonist.” Canada: Rhapsody Films, Inc., 2005. (DVD-ROM)
22. Levine, Mark. The Jazz Theory Book. Petaluma, California: Sher Music, 1995.
23. Marsh, Warne. “A Conversation with Robert Ronzello.” Saxophone Journal 9 (May 1982): 10-19.
24. Martin, Henry. Charlie Parker and Thematic Improvisation. Lanham, MD: Scarecrow Press, Inc., 2001.
25. McElrath, K. J. “Stella by Starlight.” Accessed August 10, 2013. http://www.jazzstandards.com/compositions -0/stellabystarlight.htm.
26. Pekar, Harvey. “Lennie Tristano has been One of the Real Originals in Jazz.” The Jazz Review 3 (July 1960): 13-14.
27. Porter, Lewis, Micheal Ullman, and Edward Hazell. Jazz: From Its Origins to the Present. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall, 1993.
28. Rawlins, Robert, and Nor Eddine Bahha. Jazzology: The Encyclopedia of Jazz Theory for All Musicians. Milwaukee: Hal Leonard Corporation, 2005.
29. Reeves, Scott D. Creative Jazz Improvisation. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall, 2007.
30. Ross, David S. “Improved: Changing Thoughts About Learning.” PhD diss., McGill University, 2010.
31. Seguin, Marc-Andre. “Lee Konitz: Legendary Saxophonist Shares his Jazz Improvisation Secrets (10 gradients or 10-step method).” Accessed July 26, 2013. http://www.jazzguitarlessons.net/leekonitz.html.
32. Shim, Eunmi. Lennie Tristano: His Life in Music. Ann Arbor: The University of Michigan Press, 2010.
33. Tesser, Neil. “Lee Konitz Searches for the Perfect Solo.” Downbeat, January 1980: 16-69.
34. Tristano, Lennie. “Master in the Making.” Metronome 68 (August 1949): 14-33.
35. Weick, Karl E. “Introductory Essay: Improvisation as a Mindset for Organizational Analysis.” Organization Science 9 (September-October, 1998): 543-555.
36. Zack, Michael H. “Jazz Improvisation and Organizing: Once More from the Top.” Organization Science 11 (March-April, 2000): 227-234.
